The narrative explores the diverse impacts of a global epidemic, highlighting how it affected individuals differently—some found success while others struggled with self-esteem and mental health challenges. It emphasizes the importance of recognizing and celebrating even the smallest achievements from the past year, encouraging readers to reflect with pride and regain their self-assurance.
Introductory text and color captioned photographs depict the architecture, gardens, and natural settings of the Old South.
Życie Marlborougha zostało opisane wielokrotnie, jednak ponowne podejście do tematu jest uzasadnione. Tylko dwóch biografów w sposób odpowiedni zajął się jego życiem: archidiakon Coxe, który szczegółowo opisuje okres po 1702 roku, oraz lord Wolseley, którego praca kończy się na tej dacie, co czyni wcześniejsze rozdziały Coxe'a nieaktualnymi. Połączenie wyników ich badań w jednym tomie wydaje się zasadne, choć niezbyt ambitne. Moim celem było stworzenie opisu przystępnego dla szerokiego grona czytelników, nie tylko dla profesjonalnych historyków. Książka Coxe'a, mimo cennych fragmentów korespondencji Marlborougha, jest zbyt długa i chaotyczna, co może zniechęcać do lektury. Z kolei Wolseley, pragnąc ukazać tło swojego portretu, często dygresyjnie się rozwodzi, co wpływa na spójność tekstu. Dążyłem do zwięzłości, nie roszcząc sobie pretensji do odkrywania nowych faktów, lecz korzystając z niedawno opublikowanych dokumentów oraz prac współczesnych historyków. Skupiłem się na karierze wojskowej Marlborougha, uznając, że jego sukcesy dyplomatyczne w dużej mierze wynikały z osiągnięć na polu bitwy. Wiele z moich uwag ma charakter polemiczny, gdyż Marlborough był otoczony kontrowersjami zarówno za życia, jak i po śmierci.