Krzyżacy w Ziemi Świętej 1190-1291

Více o knize

Szczegółowe badanie Zakonu Krzyżackiego w Ziemi Świętej, obejmujące zarówno jego sprawy militarne, jak i administracyjne. Zakon Krzyżacki został założony w 1190 roku, aby zapewnić opiekę medyczną krzyżowcom w królestwie Jerozolimy. Z czasem przyjął rolę militarną i odegrał ważną rolę w obronie chrześcijańskich terytoriów wschodniego Morza Śródziemnego oraz w regionach Bałtyku, Prus i Inflant. W Lewancie walczył przeciwko sąsiednim potęgom islamskim, zarządzając jednocześnie swoimi burzliwymi relacjami z patronami w papiestwie i Cesarstwie Niemieckim. W miarę rozwoju Zakonu kolonizował terytoria w Prusach i Inflantach, co zmusiło go do rozważenia, jak rozdzielać swoje zasoby pomiędzy rozproszonymi geograficznie wspólnotami. Podobnie bracia musieli również opracować ramy organizacyjne, które mogłyby wspierać prowadzenie wojny na granicach oddzielonych setkami mil. Książka ta - pierwsza kompleksowa analiza Zakonu w Ziemi Świętej - bada formacyjne lata tej potężnej międzynarodowej instytucji i umieszcza jej czyny w Lewancie w kontekście szerszego świata chrześcijańskiego, pogańskiego i islamskiego. Analizuje wyzwania, które kształtowały jej tożsamość oraz mistrzów, którzy planowali jej politykę.