Architektura Pałacu Goetzów-Okocimskich w Brzesku-Okocimiu

Více o knize

Książka analizuje XIX-wieczną architekturę mieszkalną na przykładzie neobarokowego pałacu Goetzów-Okocimskich w Brzesku-Okocimiu, wzniesionego w latach 1898-1900. Skupia się na dwóch kluczowych zagadnieniach: przemianach w architekturze rezydencjonalnej na przełomie XIX i XX wieku oraz fenomenie wiedeńskiego neobaroku, w którym znaczącą rolę odegrało biuro architektoniczne Fellner & Helmer. Osobna uwaga poświęcona jest Leopoldowi Simony’emu, austriackiemu architektowi, który kierował rozbudową rezydencji w latach 1908-1911. Ważnym kontekstem dla zrozumienia formalnych i funkcjonalnych rozwiązań zastosowanych w pałacu są koncepcje austriackich krytyków architektury, w tym Alberta Ilga, oraz uwarunkowania rozwoju architektury rezydencjonalnej w Galicji pod koniec XIX i na początku XX wieku. Analiza prowadzi do wniosku, że pałac w Okocimiu był nie tylko nowoczesną rezydencją dla zamożnego fabrykanta, ale także przejawem poszukiwań narodowej tożsamości. Wybór form barokowych sugeruje związki z arystokratycznymi konotacjami, co wskazuje na wczesne nawiązania do baroku jako rodzimej tradycji architektonicznej.