Canones Patrum Graecorum

Více o knize

Kanony Ojców Greckich to zbiór pism i listów, głównie biskupów wielkich metropolii, dotyczących życia wspólnoty chrześcijańskiej. Zostały one prawdopodobnie zebrane w VI wieku przez kanonistów wschodnich, którzy skompilowali dyscyplinarne wskazania Ojców Kościoła. Na synodzie Quinisexta (692) kanon 2 wymienia wszystkie kanony, nadając im moc obowiązującego prawa, co potwierdza również Sobór Nicejski II (787). Kanony są uporządkowane chronologicznie, a większość z nich powstała przed Soborem w Chalcedonie w 451 roku. W zbiorze znajdują się także dwa późniejsze kanony biskupów Konstantynopola: Gennadiusza z drugiej połowy V wieku oraz Tarazjusza z przełomu VIII i IX wieku. Kanony przedchalcedońskie pochodzą głównie od biskupów Aleksandrii i Kapadocji, z kanonami Bazylego Wielkiego na czołowej pozycji. Zbiór obejmuje kanony Dionizego, Grzegorza Cudotwórcy, Piotra, Atanazego, Bazylego, Grzegorza z Nyssy, Grzegorza z Nazjanzu, Amfilocha, Tymoteusza, Cyryla, Gennadiusza, Cypriana oraz rozbudowany kanon Tarazjusza. Uzupełniają go kanony arabskie Hipolita i Atanazego.