Parametry
- 384 stránek
- 14 hodin čtení
Více o knize
<i>Drżące ciała. Rozmowy z artystami</i> to zbiór rozmów Artura Żmijewskiego z polskimi artystami nurtu krytycznego, m.in. z Pawłem Althamerem, Katarzyną Górną, Andrzejem Karasiem, Grzegorzem Kowalskim, Katarzyną Kozyrą, Zbigniewem Liberą, Jackiem Markiewiczem, Joanną Rajkowską. Rozmowy, przeprowadzone w latach 1993-2004, ukazują radykalne postawy artystyczne analizowane przez pryzmat życia codziennego i polityczno-społecznych transformacji. Stanowią istotny dokument dotyczący przemian w sztuce i obyczajowości w Polsce od lat 90. do dzisiaj. Żmijewski nie jest neutralnym rozmówcą – docieka i domaga się wyjaśnień, jak śledczy. Szuka materiału wybuchowego, dzięki któremu sztuka krytyczna jako jedyna część polskiej kultury w wolnej Polsce potrafiła stanąć do otwartej konfrontacji ze społecznymi wyobrażeniami nas samych. Książka Żmijewskiego jest godnym pożegnaniem ze sztuką krytyczną i próbą sformułowania nowego programu działań artystycznych.
Nákup knihy
Kronika - 2: Drżące ciała. Rozmowy z artystami - Wydanie Drugie Rozszerzone, Żmijewski Artur
- Jazyk
- Rok vydání
- 2008
- Vazba
- (měkká),
- Stav knihy
- Dobrá
- Cena
- 679 Kč
Nikdo zatím neohodnotil.
- Titul
- Kronika - 2: Drżące ciała. Rozmowy z artystami - Wydanie Drugie Rozszerzone
- Jazyk
- polsky
- Autoři
- Żmijewski Artur
- Vydavatel
- Wydawnictwo Krytyki Politycznej
- Rok vydání
- 2008
- Vazba
- měkká
- Počet stran
- 384
- ISBN10
- 8361006370
- ISBN13
- 9788361006374
- Série
- Štítky
- Anotace
- <i>Drżące ciała. Rozmowy z artystami</i> to zbiór rozmów Artura Żmijewskiego z polskimi artystami nurtu krytycznego, m.in. z Pawłem Althamerem, Katarzyną Górną, Andrzejem Karasiem, Grzegorzem Kowalskim, Katarzyną Kozyrą, Zbigniewem Liberą, Jackiem Markiewiczem, Joanną Rajkowską. Rozmowy, przeprowadzone w latach 1993-2004, ukazują radykalne postawy artystyczne analizowane przez pryzmat życia codziennego i polityczno-społecznych transformacji. Stanowią istotny dokument dotyczący przemian w sztuce i obyczajowości w Polsce od lat 90. do dzisiaj. Żmijewski nie jest neutralnym rozmówcą – docieka i domaga się wyjaśnień, jak śledczy. Szuka materiału wybuchowego, dzięki któremu sztuka krytyczna jako jedyna część polskiej kultury w wolnej Polsce potrafiła stanąć do otwartej konfrontacji ze społecznymi wyobrażeniami nas samych. Książka Żmijewskiego jest godnym pożegnaniem ze sztuką krytyczną i próbą sformułowania nowego programu działań artystycznych.