Mity przekładoznawstwa

Více o knize

Rozważając problemy przekładu, autor omawia: mit dosłowności, mit nieprzetłumaczalności, mit brzydkiego kaczątka/gorszości, mit jedynego rozwiązania, mit tłumaczenia maszynowego, mit opisywalności świata, mit „jedynie słusznej" prawdy. Niniejsza książka nie jest typowym wywodem akademickim, aczkolwiek zajmuje się problemami uznawanymi za akademickie, to znaczy pojawiającymi się od wieków, jeżeli nie od tysiącleci w różnorakich dyskusjach. Dyskusja akademicka charakteryzuje się tym, że rozważane w niej pytania są w zasadzie nierozwiązywalne, ale intelektualnie ekscytujące. Większość zagadnień dotyczących tłumaczenia i przekładoznawstwa rozważana jest od bardzo dawna, ale wszystkie dotychczas sformułowane tezy nie tworzą spójnego systemu, a obiegowe prawdy, często z gruntu fałszywe, dodatkowo ten obraz zaciemniają. Proponuję więc ścieżkę niejako odwrotną, a więc zamiast drogi twierdzenia, drogę wątpienia. Wątpienia w utarte prawdy i schematy, w mity. Owe mity pogrupowałem dla ułatwienia lektury w kilka większych rozdziałów, ale w istocie jest ich znacznie więcej, ponadto przenikają się i wzajemnie warunkują. Pragnę nie tyle przekonać do własnych argumentów, ile przede wszystkim pobudzić do myślenia. Stąd właśnie w książce tak wiele obszernych przykładów i cytatów - lakoniczne stwierdzenia i konstatacje nie miały moim zdaniem tej samej siły przekonywania.