Gerard Aalders Pořadí knih (chronologicky)

Het Huis van Oranje is de uitverkoren familie die, op basis van geboorte, een bijzondere plaats in het Nederlandse bestel inneemt, zoals vastgelegd in de Grondwet. Historicus Gerard Aalders onderzoekt de wijdverbreide adoratie voor de koningen en koninginnen, van Willem I, II en III tot Wilhelmina, Juliana, Beatrix en Willem-Alexander, evenals hun partners. De populariteit van het koningshuis, zowel in Nederland als daarbuiten, roept de vraag op waarom de Oranjes de status van popsterren genieten. Zijn het hun prestaties of capaciteiten die deze verering rechtvaardigen? Tot nu toe heeft geen enkele Oranje de troon geweigerd, wat opmerkelijk is gezien de royale beloning en aantrekkelijke secundaire arbeidsvoorwaarden. Aalders vraagt zich af welke redenen er zijn om de monarchie voort te zetten, strikt gemeten naar verdiensten voor het land en zonder franje. Hij duikt in de roerige geschiedenis van het koningshuis, doet bijzondere ontdekkingen en komt tot opvallende conclusies. De werkelijkheid blijkt verbazingwekkend en ontnuchterend: de erfelijkheid van de koningsfunctie toont de onbelangrijkheid ervan aan, wat de suggestie oproept om simpelweg het oudste kind van de vorige koning als opvolger te nemen.

In dit onthullende boek biedt auteur en historicus Gerard Aalders een verbijsterende inkijk in de werkwijze van het NIOD, het Nederlands Instituut voor Oorlogs Documentatie, dat ook in opdracht van de regering werkt. Ondanks de claim van onafhankelijkheid, blijkt dit vaak niet het geval. Gedurende zijn zeventien jaar als onderzoeker bij het NIOD kreeg Aalders herhaaldelijk een spreekverbod opgelegd. Zijn onderzoeksresultaten waren niet altijd welkom, en zowel de Haagse overheid als prins Bernhard probeerden hem te intimideren om zijn stem te smoren. Tussen 1993 en 2010 ondervond hij druk om zijn bevindingen aan te passen aan de wensen van het landsbestuur, waarbij intimidatie en roddel veelvuldig werden ingezet. De leiding van het NIOD toonde vaak weinig ruggengraat en volgde de Haagse eisen. Aalders, die altijd zijn academische vrijheid heeft ingeroepen, kon zijn ontslag niet laten doordrukken omdat hij de regels respecteerde. Na lang aarzelen besloot hij dit boek te schrijven, omdat het beleid van de onafhankelijke directies, die zich keer op keer lieten overrompelen door de overheid en het koningshuis, niet onbesproken mocht blijven. Geschiedschrijving moet onafhankelijk zijn en vrij van belangen. Aalders heeft eerder gepubliceerd over thema's zoals de nazi-roof in Nederland en de Bilderbergconferenties.

Onderzoek naar mogelijk dubieuze connecties van prins Bernhard (1911-2004).