Jarosław Iwaszkiewicz Knihy

Povídka o ženě, lásce, o ženině údělu a o poslání umění chce hovořit i k dnešnímu člověku a vyznívá v přesvědčení, že život a dílo osciluje mezi radostným přijímáním darů života a moudrým smířením s neodvratnou smrtí.

Drama odehrávající se v okupovaném Polsku za druhé světové války.

Polský spisovatel podává v této knize své nejnovější zpracování životních osudů i díla velkého hudebního skladatele Fryderyka Chopina. Těžiště díla nespočívá ve skutečném musikologickém hodnocení, ale postihuje kořeny a inspirační zdroje umělcovy tvorby, zachycuje společenské prostředí Polska a Francie té doby a seznamuje čtenáře s významnými osobami z umělcova okolí. Z celého díla vyzařuje autorova velká láska k hudbě a obdiv ke skladateli.

Soubor povídek a novel (Matka Johana od Andělů; Růžena; Puškvorec; Milenci z Marony; Mefistův valčík) jednoho z nejvýznamnějších polských spisovatelů (přítele Čechů a Slováků: básně Česká suita, Bratřím Čechoslovákům; vzpomínky na písně českých zajatců na Ukrajině z první světové války; známosti s Fr. Halasem a V. Nezvalem), spojený motivem lásky a smrti. Povídky a novely představují vrchol v tvorbě tohoto autora (psal vedle nich básně, romány, eseje o hudbě a literatuře) a jsou dnes vydávány po celé Evropě (novela Matka Johana od Andělů dočkala se i výborného filmového zpracování)

Historický román, odvíjející se v druhé polovině dvanáctého století v období druhé křížové výpravy, zpodobuje životní příběh potomka polských králů knížete Jindřicha Sandoměřského.

Výbor z celoživotního díla významného polského básníka a prozaika. Doplněno přehledem o básníkově životě a díle z pera Jana Pilaře. Součástí knihy je gramofonová deska. Svazek byl vydán v Klubu přátel poezie.

Básník Iwaszkiewicz (nar. 1894) patřil s Tuwimem, Słonimským, Wierzyńským a Lechoněm k polské avantgardní skupině „skamandritů“, sdružené po první světové válce kolem časopisu Skamander. Je znám jako autorlyricko-psychologických románů. Výbor obsahuje meditativní poezii, jejímž myšlenkovým základem je oscilace mezi životem a smrtí, cítěná na pozadí opěvované rodné země.

Polský spisovatel podává v této knize své nejnovější zpracování životních osudů i díla velkého hudebního skladatele Fryderyka Chopina. Těžiště díla nespočívá ve skutečném musikologickém hodnocení, ale postihuje kořeny a inspirační zdroje umělcovy tvorby, zachycuje společenské prostředí Polska a Francie té doby a seznamuje čtenáře s významnými osobami z umělcova okolí. Z celého díla vyzařuje autorova velká láska k hudbě a obdiv ke skladateli.

Tři historické novely z ukrajinského venkova líčí povstání Poláků proti carskému útlaku.

Tři psychoilogicky prokreslené a z filmového přepisu známé novely předního představitele polské i světové literatury (1894-1980) spojuje téma mládí, lásky a smrti.

Wybór wierszy, który jest dowodem na to, że na działalność literacką Iwaszkiewicza można spojrzeć na nowo - przez pryzmat słowa pogoda, które staje się kluczem do interpretacji jego dzieł.Pogoda czasu to zbiór znanych oraz niepublikowanych dotąd w formie książkowej utworów poetyckich, dzięki którym przed czytelnikiem odkrywa się nie tylko aura Iwaszkiewiczowskiej rzeczywistości, lecz przede wszystkim - pogoda jego ducha.

Wybór najlepszych opowiadań, esejów i wierszy jednego z najwybitniejszych polskich pisarzy, Jarosława Iwaszkiewicza, zebranych w jednym tomie. Wśród nich są między innymi Panny z Wilka, Tatarak, Brzezina, Matka Joanna od Aniołów, Kościół w Skaryszewie.

Drugi tom trzytomowej edycji Dzienników Jarosława Iwaszkiewicza (1894-1980) to nie tylko interesująca kontynuacja wielu wątków z tomu poprzedniego. Rok 1956, będący cezurą w najnowszej historii Polski, stanowi także datę graniczną w diariuszu Iwaszkiewicza, który w swoich zapiskach coraz więcej uwagi poświęca wydarzeniom politycznym. Pisarz silnie przeżywa polski Październik, z napięciem śledzi rozwój wypadków na Węgrzech, zastanawia się nad genezą swojego politycznego „zaślepienia”. Jednocześnie jego zapiski nie tracą intymnego charakteru. Ważne – by nie powiedzieć: eksponowane – miejsce zajmuje homoseksualny związek pisarza z Jerzym Błeszyńskim. Dramatyczna historia tej miłości, mająca swoje literackie odzwierciedlenie w Kochankach z Marony, wiele mówi o życiu uczuciowym Iwaszkiewicza, o jego wrażliwości, dojmującej potrzebie miłości, poczuciu osamotnienia.

Obejmująca kilka epok rozwoju dwudziestowiecznej polskiej liryki, poezja Jarosława Iwaszkiewicza była zjawiskiem wyjątkowo bogatym. Już pierwsze tomy, sprawiające wrażenie pisanych przez dwóch różnych autorów, wskazywały sprzeczność jako siłę napędową tej twórczości, generatora napięć oraz mediacji między skrajnymi emocjami i odmiennymi konstatacjami filozoficznymi. Wiersze Iwaszkiewicza stanowią zapis pełni ludzkiego doświadczenia, łącząc afirmację bytu z negacją sensu istnienia oraz wiarę w moc sztuki z zwątpieniem w ludzkie wysiłki. Aktywność i nienasycenie spotykają się z kontemplacyjnością i fascynacją śmiercią. Współistnienie sprzeczności w poezji Iwaszkiewicza tworzy faustyczną pełnię i staje się siłą katartyczną. Radosław Romaniuk przedstawia biograficzne tło tekstów, wzbogacając je o datowanie wierszy w rękopisach. Najważniejsze utwory z poszczególnych tomów uzupełnia o teksty rozproszone lub usunięte z wydania zbiorowego. Rekonstruuje także ważne cykle o autobiograficznym charakterze, w tym unikalny w polskiej literaturze cykl trzydziestu homoseksualnych erotyków Droga, inspirowany relacją z Jerzym Błeszyńskim.

W trzecim, ostatnim tomie Dzienników Jarosław Iwaszkiewicza na pierwszy plan wysuwa się starość z jej gorzką samowiedzą, podziwem dla cudowności życia i oczekiwaniem na śmierć. Choć 'stary poeta' coraz częściej wraca pamięcią do zdarzeń dawno minionych, nie rezygnuje zarazem z dawania świadectwa współczesności. Kreśli barwne wizerunki środowisk artystycznych i ich luminarzy, zdaje relacje ze swoich kontaktów z przedstawicielami władzy, krytycznie ustosunkowuje się do działalności opozycji demokratycznej, z bolesną szczerością pisze o sprawach domowych. Ze wszystkich zapisów przebija zdolność widzenia ludzkich losów - a czasem nawet obrotów historii - jako zamkniętych całości, zdolność dana tylko tym, którzy dostąpili łaski długiego życia

Obszerny wybór recenzji i felietonów, które Jarosław Iwaszkiewicz w swojej rubryce zatytułowanej Rozmowy o książkach, opublikował w latach 1954-1979 na łamach dziennika \Życie Warszawy. W tych lapidarnych tekstach pisarz jednocześnie opowiada o swoich bieżących lekturach, ale także o swoim życiu codziennym, o ludziach, z którymi się przyjaźnił lub choćby tylko spotkał, wielokrotnie wraca pamięcią do czasów międzywojennych, do dzieciństwa spędzonego na Ukrainie. W książce, poprzedzonej wstępem Katarzyny Gędas z Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, czytelnik znajdzie również pełną biografię felietonów Iwaszkiewicza z tego cyklu, których w ciągu ćwierćwiecza ogłosił blisko tysiąc.

Wybór tekstów Iwaszkiewicza, które stały się podstawą scenariuszy filmowych.

Nowe wydanie wspomnień Jarosława Iwaszkiewicza – po raz pierwszy bez zmian wprowadzonych przez cenzurę. Wybitny pisarz wspomina swoje dzieciństwo i młodość spędzone na Kresach – barwnie opisuje życie rodzinne i towarzyskie, zwyczaje świąteczne i codzienność w środowisku zubożałej szlachty. Wraca do dramatycznych lat wojny i odzyskania niepodległości. Błyskotliwie portretuje artystów dwudziestolecia, z którymi się przyjaźnił: Karola Szymanowskiego, Juliana Tuwima, Jana Lechonia i innych. Przytacza fascynujące anegdoty z życia intelektualnego i artystycznego II Rzeczpospolitej. Iwaszkiewicz opisuje też kulisy powstania swoich pierwszych utworów. Okazuje się przy tym wnikliwym obserwatorem, a czasem zaskakuje dystansem i ironią, ujawnia swoje słabostki i niespełnione ambicje. Potwierdza też, że jest mistrzem słowa i stylu, z ciepłym humorem i ogromną wrażliwością pisze o świecie, który odszedł już bezpowrotnie, a zarazem znakomicie oddaje atmosferę okresu międzywojennego.

Triada Jarosława Iwaszkiewicza: przemijanie, erotyzm i śmierć – nie ma sobie równych w literaturze światowej. Jeżeli uzupełnimy ją o wyrafinowaną zmysłowość, która u tego autora pozostaje w ciągłej kontrze wobec bezprawia istnienia, to w przedstawionym tomie pisarz osiągnął mistrzowskie spełnienie. Przede wszystkim w Brzezinie, gdy do owej triady dołącza i okrucieństwo życia, i jego banał w bezdyskusyjnym pięknie świata. Zakończenie uwodzicielskich Panien z Wilka jest niezapomniane w swym spokoju, oczywistości, dyskrecji, niczym podpowiedziane przez Absolut. A Matka Joanna od Aniołów to wielka historia miłosna z egzotycznej i jednocześnie prawdziwej, można by rzec udokumentowanej, rzeczywistości. Renoma pozostałych opowiadań nie dorównuje wymienionym trzem, nie z powodu jakości, ale szczęścia. Utwory jak ludzie – jedne mają go więcej, inne mniej. Zachęcam do przeczytania wszystkich, bo to nieredukowalny kanon polskiej literatury XX wieku. Jego wytworną prostotę odczuwamy tym mocniej, im głębiej tkwimy w wycwanionych i pyskatych czasach. Iwaszkiewicz nie jest sposobem na ich ekscesy, gdyż jak każdy olimpijczyk jest ponad i obok, ale okazją, by przynajmniej na chwilę o nich zapomnieć. To, oczywiście, tylko jeden z powodów, aby Brzezinę i inne opowiadania poznać lub do nich wrócić. Eustachy Rylski

Ponadczasowa opowieść o odrodzeniu Królestwa Polskiego w XII wieku, w czasach krucjat, pańszczyzny i bratobójczych walk. Książę Henryk Sandomierski, syn Bolesława Krzywoustego, wyrusza w niebezpieczną podróż przez Europę, zostawiając za sobą rozbitą Polskę, targaną konfliktami między ambitnymi władcami. Odwiedza klasztory i zamki, dociera do Rzymu, Palermo, a następnie do Ziemi Świętej, gdzie walczy z templariuszami przeciwko Saracenom. Jego wizja korony symbolizuje Polskę zjednoczoną, silną, rządzącą sprawiedliwie przez jednego władcę. Po powrocie do Sandomierza ma plan działania, jednak staje przed pytaniem, czy posiada wystarczającą charyzmę, by zrealizować swoje ambicje. Czy ten melancholijny marzyciel potrafi zdobyć się na okrucieństwo i poświęcenie, aby scentralizować władzę? Iwaszkiewicz pisał tę historię jako remedium na beznadzieję sytuacji politycznej w Europie lat trzydziestych XX wieku, będąc przygnębionym obowiązkami dyplomatycznymi w Kopenhadze. Jarosław Iwaszkiewicz (1894–1980) był pisarzem, poetą i eseistą, wielokrotnie wymienianym wśród kandydatów do Nagrody Nobla, współtworzącym grupę poetycką Skamander i aktywnie działającym w polskim życiu literackim. Jego proza, wyrazista i oryginalna, pozostaje na uboczu głównych nurtów.

Tom Listy 1944-1949 otwiera edycję powojennej korespondencji Anny i Jarosława Iwaszkiewiczów, zawierając 142 listy, które stanowią całość zachowanej korespondencji małżonków z tego okresu. Opracowane przez badaczy, listy są opatrzone obszernymi przypisami, dokumentując życie rodzinne, artystyczne i literackie jednego z najwybitniejszych polskich pisarzy XX wieku. Jarosław Iwaszkiewicz, zaangażowany w odbudowę powojennego życia literackiego w Polsce, podejmował różne działania społeczno-polityczne, które były krytycznie oceniane w kontekście ówczesnej sytuacji politycznej. Listy ukazują głębokie uczucia łączące Iwaszkiewiczów oraz charakter ich 57-letniego związku, portretując zarówno Jarosława, jak i Annę w ich rolach rodzinnych i artystycznych. Ujawniają ważne konteksty społeczne i literackie, przybliżając twórczość Iwaszkiewicza oraz procesy jej powstawania. Obszerne przypisy oferują szeroką panoramę wydarzeń i osób związanych z Iwaszkiewiczami, w tym luminarzy polskiej literatury i sztuki. Listy zawierają także relacje z zagranicznych podróży Jarosława. Edycja krytyczna korespondencji obejmie lata 1944-1979 i planowana jest na sześć tomów, które będą ukazywać się co roku, dzięki wsparciu Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki.

Tom zawiera 162 listy Anny i Jarosława Iwaszkiewiczów z lat 1944–1950, obejmując całą zachowaną korespondencję z tego okresu. Jest to kontynuacja edycji listów z lat 1922–1939, przygotowana przez Ewę Cieślak, znawczynię epistolografii Iwaszkiewiczów. Po wojnie Iwaszkiewiczowie wrócili do tradycji pisania do siebie, co trwało przez ich 57-letni związek. Korespondencja dokumentuje ich życie rodzinne, artystyczne i literackie, ukazując uczucia łączące małżonków oraz charakter ich relacji. Anna, uzdolniona artystycznie, była również praktyczna, zajmując się tłumaczeniami i domem. Listy ilustrują aktywny udział Jarosława w powojennym życiu literackim i społecznym Polski, ujawniając konteksty ważne dla zrozumienia nastrojów tego okresu. Publikacja zawiera również wątki dotyczące podróży małżonków oraz liczne przypisy, które ułatwiają zrozumienie intencji autorów i kontekstów społecznych, politycznych i literackich. W korespondencji pojawia się plejada pisarzy, muzyków i działaczy, aktywnych w różnych sferach życia artystyczno-literackiego. Jak zauważyła prof. Grażyna Borkowska, ta korespondencja jest warta publikacji ze względu na bogaty kontekst historii małżeńskiej.

Jedna z prvých noviel Slečny z Vlčian je citovo vzrušujúca a nostalgická analýza jemných vzťahov medzi mladými ľuďmi. Ďalšie novely z tejto knihy: Ružena, Slnce v kuchyni, Kongres vo Florencii, Ikaros, Mlyn na Kamionnej...

Korespondencja Anny i Jarosława Iwaszkiewiczów oraz Jerzego Lisowskiego, obejmująca lata 1947-1979, liczy ponad tysiąc stron i składa się z 412 pozycji, w tym listów, kartek pocztowych, telegramów i krótkich komunikatów. Wstęp do listów napisał Robert Papieski. Jest to jedna z najważniejszych korespondencji Iwaszkiewiczowskich oraz kluczowa w polskiej powojennej epistolografii. Jerzy Lisowski, student uniwersytetu w Lille, miał polsko-francuskie korzenie i spędził dzieciństwo na Wołyniu. Po wojnie osiedlił się we Francji, gdzie ukończył polskie Gimnazjum i Liceum. Lisowski, bliski duchowo Iwaszkiewiczowi, był ucieleśnieniem marzenia pisarza o przyjaźni z kimś, kto łączy różnorodne kultury. Ich korespondencja ukazuje rozwój ich znajomości, a Iwaszkiewicz powierzył Lisowskiemu funkcję sekretarza miesięcznika Twórczość oraz później redaktora naczelnego. Listy dostarczają wglądu w polskie życie literackie, kulturalne i polityczne w latach 1947-1979, przedstawiając wiele wybitnych postaci tamtego okresu. Wspólna przyjaźń nadaje im szczerości i otwartości w ocenach wydarzeń i ludzi. Listy ukazują również silne związki z kulturą francuską, a Lisowski był tłumaczem Iwaszkiewicza. Opracowanie listów, wzbogacone o przypisy i komentarze, przygotowali Agnieszka i Robert Papiescy.

Trzytomowe DZIENNIKI to dzieło monumentalne, jedno z najdonioślejszych w historii polskiej diarystyki. O jego randze decyduje zarówno imponująca, blisko siedemdziesięcioletnia rozpiętość czasu między pierwszym a ostatnim zapisem, jak i kształt losu autora. Losu oszałamiającego obfitością wątków i miejsc, pełnego intensywnych przeżyć, hojnie obdarowującego zaszczytami i upokorzeniami. DZIENNIKI Iwaszkiewicza to nie tylko fascynująca kronika zmagań jednostki z wyrokami historii. To także świadectwo wierności odkrytemu w młodości powołaniu: dawać życie 'codziennym chwilom'. Czytelnik zostaje więc dopuszczony do najintymniejszych uczuć, jest wtajemniczany w najskrytsze pragnienia i myśli pisarza, słyszy jego najboleśniejsze skargi.

Pierwszy tom Dzienników Jarosława Iwaszkiewicza – jednego z największych pisarzy polskich XX wieku – obejmuje lata 1911-1955. Jest to niezwykły dokument pozwalający poznać życie pisarza we wszystkich aspektach: rodzinnym, uczuciowym, towarzyskim, społecznym i politycznym. Zapiski przybliżają też proces powstawania wielkiej literatury, która rodziła się w szarej codzienności, wśród wydarzeń banalnych, ważnych i tragicznych. Całość Dzienników Jarosława Iwaszkiewicza ukaże się w trzech sukcesywnie wydawanych tomach. Tom drugi obejmuje lata 1956-1963, a trzeci 1964-1980. Edycja będzie wzbogacona zachowanymi fragmentami notatek z lat 1911, 1914 i 1939.

Dielo Jarosława Iwaszkiewicza skúma komplexnosť ľudskej existencie a medziľudských vzťahov v kontexte historických a kultúrnych zmien. Prvá časť sa zaoberá témami cti, slávy a identity, pričom sleduje osudy hlavných postáv, ktoré sa snažia nájsť svoje miesto vo svete poznačenom vojnou a politickými turbulenciami. Iwaszkiewicz zachytáva psychológiu postáv, ich vnútorné boje a dilemy, čím ponúka hlboký pohľad na morálne otázky a hodnoty. Druhá časť pokračuje v rozprávaní a prehlbuje tematiku medziľudských vzťahov, lásky a obetí. Postavy sa vyrovnávajú s následkami svojich rozhodnutí a hľadajú zmysel v situáciách, ktoré sú často nepredvídateľné a ťažko zrozumiteľné. Autor sa zameriava na emocionálnu hĺbku a psychológiu postáv, pričom ich osudy sú prepojené s historickými udalosťami, ktoré formovali ich životy. Celkovo dielo ponúka analýzu cti a slávy v kontexte osobných a spoločenských konfliktov, pričom čitateľovi umožňuje zamyslieť sa nad hodnotami a prioritami v neustále sa meniacom svete.

Výber z diela poľského autora - poviedky a novely, v ktorých ústrednou témou je láska