Abady becomes aware of the plight of a group of Romanian mountain peasants and champions their cause, while Gyeroffy dissipates his resources at the gaming tables, mirroring the decline of the Austro-Hungarian empire itself.
Schrijver Jaap Scholten (Enschede, 1963) krijgt op 16 november 2012 terloops een versleten stewardessenkoffertje in handen gedrukt. Het blijkt een goudmijn. De koffer zit bomvol verloren gewaande brieven, glasafdrukken, zwart-witfoto’s, dagboekfragmenten en testamenten van zijn voorgeslacht. Aan de hand van de inhoud van dit koffertje schetst Scholten in Horizon City een persoonlijk en intiem portret van de opkomst en de ondergang van de Twentse grootindustriëlen – een verdwenen wereld waarvan hij de nadagen meemaakte.Al schrijvend raakt Scholten aan onderwerpen die buiten Twente liggen en minder belicht zijn: de grote rol van de tot 1795 vervolgde en uitgesloten doopsgezinden of mennonieten in de vaderlandse handel en industrie, het Delftse studentencorps, de sociale betrokkenheid van de grondleggers van de Nederlandse industrie, de invloed van het toeval en de avontuurlijke instelling die Nederlandse ondernemers over de hele wereld brengt. We zouden Horizon City een 'literaire documentaire' kunnen noemen. De hoofdpersoon in het boek is een van de zwarte schapen van de familie, de excentrieke oom Chuck die in 1913 de eerste importeur van Harley Davidson in Europa werd, een vliegtuigwinkel op Fifth Avenue bezat, vijfmaal trouwde, twee keer multimiljonair werd maar in armoede stierf.
Frederik Spengler leidt een teruggetrokken bestaan in een Roemeens dorp. Hij knapt oude schuren op en zwerft ’s avonds weemoedig door de lege slaapkamers van zijn kinderen. Op een avond verschijnt in het televisieprogramma Spoorloos een zwarte man die beweert familie te zijn. Diens claim dwingt Frederik naar de Hoorn van Afrika, op zoek naar de man. Jeugdliefde Mila staat erop hem te vergezellen.In de jaren vijftig en zestig reisden tientallen Twentse jongens naar het Abessinië van keizer Haile Selassie en stampten er suikerfabrieken uit de grond. De jongens belandden in een exotisch universum; ze hadden ineens bedienden, vrouwen, motoren, paarden. Ze waren koningen – maar niet lang. Zodra hun driejarig contract afliep moesten ze terug naar de stempelklok en de draaibank in Hengelo.Een van de jongens kon dat niet.Suikerbastaard is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van een immense onderneming in de binnenlanden van Abessinië. Scholten speelt in deze grote roman een geraffineerd spel met feit en fictie. Grote kwesties stelt hij terloops aan de orde: de historische verhouding tussen Europa en Afrika, tussen zwart en wit, de gewijzigde wereldorde, de dominante positie die Nederland in Ethiopië innam en die nu door China is overgenomen.Suikerbastaard is echter voor alles een romantische roadtrip en een hartstochtelijke zoektocht naar een vader.
Tijdens de afwikkeling van de treinkaping in De Punt in 1977 worden in een ziekenhuis twee jongensbaby's uit een arm en een rijk milieu verwisseld.
Bloedstollend in Goed gebundeld 1997. Lieve Joris portretteert een Afrikaanse telefoonbeheerder, Manon Uphoff een oude eunuch in China, Boeli van Leeuwen laat zien wat armoede in Venezuela is. Dichterbij blijven Remco Campert en Nicolaas Matsier in hun korte observaties van huis en haard. Heere Heeresma jr. maakt van een versleten vrachtwagenchauffeur de laatste cowboy. Een collega te belasteren, leert Herman Koch in zijn - per ongeluk openbaar gemaakte - sollicitatiebrief. De zakkenrollers van Schiphol krijgen een gezicht bij Russell Artus. Natuurlijk komen de familieverhoudingen ook aan bod. Frans Pointl en F.B. Hotz schrijven over sombere ooms en stuntelende vaders. Ook bij debutant Hafid Bouazza en Wim Neetens gaapt het gat tussen vaders en zonen. Neetens schrijft 'We zien ons leven zelden achter ons liggen als een stroom in de tijd, een verhaal. Integendeel: meestal zien we niets meer dan een rij vlekken en beelden - kleine, stralende eilanden in een zee van vergeten. Het verleden willen begrijpen en vasthouden, dat proberen - nu de eeuwwisseling nadert - meer schrijvers in Goed gebundeld 1997.
De grootvader van schrijver Jaap Scholten was de laatste Stork die Machinefabriek Stork heeft geleid. In dit boek mengt Scholten persoonlijke herinneringen aan een dierbare grootvader (inde fabriek liefdevol 'Meneer Frans' genoemd) met de historie van een indrukwekkend internationaal bedrijf
Een nazaat van een textielbaronnengeslacht barst tijdens een diner los over alles wat hem dwars zit.
Sinds de dag dat Julius ernstig ziek was, vijf dagen geleden, voelde ik me van slag, maar ook doelgericht. Ik was op weg naar mijn oudste broer. De broers Spengler groeien op in armoede in een vijandige rooms provinciestad, tot hun moeder hen na de dood van hun vader op de trein zet naar het landgoed van hun grootouders. Dit onbekende Xanadu, met rozentuinen en zwemvijvers, biedt een heel ander leven: dat van empathische grootindustriëlen. Hun grootmoeder laat muntgeld slingeren om haar kleinkinderen te testen, en een chauffeur bakt eieren op kousenvoeten. De vroegere maîtresse van hun grootvader, onder invloed van laudanum, deelt haar kijk op de Spenglers: 'Zoals de ene familie nu eenmaal stouter is dan de andere, zo is de ene ook veerkrachtiger dan de andere...' Jaren later, wanneer de oudste broer plotseling ziek wordt, komt die veerkracht naar boven en moeten de broers weer samenkomen als 'brothers in arms'. Deze excentrieke familiegeschiedenis van de Spengler-broers is niet alleen hun verhaal, maar ook een aangrijpend monument voor de oudste broer.
Bloemlezing.
