Jowi Schmitz Knihy

Darf man im Kinderbuch vom Tod eines Elternteils erzählen? Ja, unbedingt! Wenn es denn so verständnisvoll, warmherzig und mit liebevollem Humor passiert wie in diesem wunderbaren Buch. Eines Abends hört Romeo seltsame Geräusche auf dem Balkon. Er schleicht sich heran und entdeckt ein Huhn! Wo kommt das nur her? Es gehört dem neuen Nachbarsmädchen Jessi, die seit Kurzem in Romeos Klasse geht und sich noch mit ganz anderen Dingen als nur mit Hühnern auskennt. Sogar damit, wie es ist, wenn die eigene Mutter stirbt. Das ist schrecklich, aber doch ein Glück für Romeo, denn auch sein Vater ist sehr krank. Trotzdem möchte der so gern noch einmal die Wüste sehen. Damit das klappt, muss die Wüste eben zu ihm kommen. Wie gut, dass mit Hilfe von Jessi und ihrem Huhn fast alles möglich ist. Ein Buch, das auffängt und tröstet und Mut zum Weiterleben macht! »Ein Huhn kommt selten allein ist vor allem eine Ode an die Erfindungsgabe und die Tatkraft von Kindern, die sie auch in schwersten Zeiten nicht verlässt.« Het Parool

›In Rekordzeit schließt man die Hauptpersonen ins Herz...‹ NDR Mit einem kleinen Segelboot sind Olivia und ihr Vater in See gestochen. Jetzt liegt das Boot auf der Wiese vor einem Friseursalon, und sie wohnen darin. Seit Olivias Mutter gestorben ist, läuft alles anders. Papa hat den Durchblick verloren, Olivia übernimmt das Ruder, aber zusammen sind sie ein gutes Team. Neu anfangen wollen sie. Und dass sie auf ihrem Weg dahin auch neue Menschen in ihr Leben lassen, das ist das eigentlich Schöne.

Te vroeg geboren is een aangrijpend verslag van de geboorte en ontwikkeling van een veel te vroeg geboren kind. Jowi Schmitz beschrijft haar ervaringen in het ziekenhuis, waar haar zoon Milo slechts een kans van vijfentwintig procent had om gezond te overleven. Terwijl hij in een plastic bakje met draadjes lag, probeerde ze te overleven door te schrijven. Haar woorden verkennen de tegenstrijdige gevoelens van frustratie, angst, hoop en liefde. Door Milo's verhaal te delen, wordt hij steeds echter voor haar, en daarmee groeit de hoop dat hij zal blijven leven. Schmitz stelt indringende vragen die zij en de vader van Milo zich stellen, en confronteert de harde werkelijkheid van het ouderschap. Wat als je kind minder weegt dan een pak suiker? Wat betekent 'kans op restschade'? De angst dat hun kind kan sterven of blijvende schade kan oplopen, wordt voelbaar, vooral omdat niemand zegt dat het goed zal komen. De emotionele reis is zowel vervreemdend als herkenbaar voor ouders en anderen die soortgelijke situaties meemaken. Schmitz' openhartige observaties worden afgewisseld met warme, liefdevolle momenten. Elf dagen na de geboorte schrijft ze: "Ik begin van Milo te houden. Nu móet hij het wel redden."

Als Anna eenmaal besloten heeft weg te lopen, gaat het snel. Ze staat nog niet bij de snelweg of er stopt al een vrachtwagen, die ook nog eens helemaal naar Barcelona blijkt te gaan. 'Je hebt geluk,' zegt de dwergin met rode klompjes achter het stuur.Of Anna geluk heeft weet ze niet zeker, wel dat ze ernaar op zoek is. In Barcelona ontmoet Anna Barry. Barry is de koning van de straat, een zelfverkozen 'uitbijter'. Barry viert de nacht, staat boven de maatschappij, heeft zijn eigen wetten uitgevonden. Net zoals de muzikanten waar hij mee optrekt. Er is het rauwe leven van de straat, hitte, geen geld, stof. Er is ook de vrijheid van de havelozen. Wie niets heeft, hoeft niets te beschermen.In dit filmische boek transformeert een weglopertje tot dap- pere uitbijter. Tot iemand die niet alleen weet hoe ze verder moet, maar ook waar ze vandaan komt.

Raf en Robbie, twee broertjes van 9 en 5 jaar, verhuizen met hun ouders vanuit de drukke stad naar de boerderij van hun opa en oma. Hun vader en moeder zijn nogal druk met zichzelf bezig, dus is er niemand die op ze let. En ook niet op opa, die een toren in het bos bouwt. Als oma dan opeens ziek wordt, zijn het Raf en Robbie die opa in de gaten moeten houden. En hem redden, wanneer dat nodig blijkt te zijn.Met Beste broers schreef Jowi Schmitz een hartverwarmend verhaal over familie, dapperheid en groei. Over de vrijheid die iedereen eigenlijk zou moeten nemen om de wereld te maken zoals hij of zij dat wil - niet omdat dat nodig is, maar omdat het mooier is. Ook al stribbelt die wereld soms een beetje tegen.'Beste broers': een ode aan de koppigheid!

Miki ontdekt op het dak van haar huis een oude vrouw. Het is Chris, die daar een tent heeft gebouwd en samen met haar hond Bux een geheim leven leidt. Miki woont nog niet zo lang in de stad, ze komt uit Dedemsvaart, daar hebben ze geen dames op daken. Ze moet er dus even aan wennen. Wat het allemaal niet makkelijker maakt, is dat de moeder van Miki op het punt staat op reis te gaan. Nóg meer verandering, en Miki vindt dat maar niks. Totdat ze ontdekt dat Chris haar nodig heeft. Dat is voor het eerst, Miki is nog nooit nodig geweest. Ze besluit het diepe in te duiken en samen met Chris en Bux op een boot te stappen. Een zeevrouw, een zeehond en een zeemeermeisje

Wie durft een Vlaming te helpen die in de Eerste Wereldoorlog zijn land is ontvlucht en hier niet welkom is? Wat doe je als er opeens een nieuw kind uit een ver land bij je in de klas komt? Zou jij mensen tijdens de Hongerwinter van eten hebben voorzien? Hoe stel je je op als je vader wordt opgepakt in een demonstratie tegen asielzoekers? En wie kom je tegen op Mars als je de aarde hebt moeten ontvluchten? Jan Terlouw, Gijs Wanders, Margaretha van Andel, Ariënne Bolt, Alyze Bos, Pieter Koolwijk, Joyce Pool, Jesse Goossens, Mireille Geus, Carolien Ceton, Anna van Praag, Jowi Schmitz, Peter-Paul Rauwerda, Ellen van Velzen, Lenneke Westera, Eva Moraal, Marloes Morshuis, Sjoerd Kuyper en Annet Huizing laten zien dat vriendschap grenzen en culturen, afkomst en geaardheid overstijgt. En dat vluchtelingen welkom zijn. Verhalen en gedichten over heden, verleden en toekomst – en zelfs een vleugje fantasy.