Jemp Schuster Knihy

"Kromburg oder Kromber ass en Éisleker Duerf, dat sech net vill vun aneren Dierfer ënnerscheet. Déi Kromber Béischte kommen engem kënneg vir. Wat déi Al mat vill Schweess iwwer Generatiounen zesummegekraazt hunn, dat mussen déi Jonk versuergen a weiderginn. Do bleift net vill Plaz fir Dreem a grouss Gefiller. Hannert de Mauere vun de gewäissten Haiser geschéie Saachen, déi keen dobaussen eppes uginn. Wéi d'Preisen d'Duerf an d'Land besetzen, traut kee méi deem aneren. De Felix Drengler gëtt agezunn. Seng jonk Fra Anni erwaart e Kand vun em. D'Milli léiert säi Papp ni kennen. De Felix bleift vermësst. 1945, d'Duerf ass nom Krich am Opbau, verschwënnt de Leo, e Bouf vun 13 Joer. Och deen daucht net méi op. Eenzel Leit am Duerf schéngen awer méi ze wëssen, wéi se soen. Iwwert de Felix an iwwert de Leo. D'Duerfgespréich gëtt esou schlëmm, datt d'Anni et net méi doheem aushält.".

E Béierdeckel ass net just e Béierdeckel. Aus engem Béierdeckel kann ee villes erausrichen: Geschichten, déi de Béier schreift. Och de Béier. Geschichten, déi iwerall kënne spillen. Och op 13, Waassergaass. Sou steet et geschriwwen. Op engem Béierdeckel. Och op engem Béierdeckel.