Elizabeth Nobel Knihy

De verdwijning van Jack laat een spoor van vertwijfeling achter in het leven van drie vrouwen. Alle drie slaan ze in hun verlangen naar de man los van hun dagelijkse bestaan. Zijn levensgezel, Marian, wordt teruggeworpen op haar verleden waarin ze haar tweelingdochters verloor. Zijn minnares Natasja wordt nog ingrijpender geconfronteerd met haar dementerende man. En Dominique, een zestienjarig meisje met een incestverleden, mist de man voor wie ze poseerde en door wie ze zich gesterkt voelde.

Deze roman beweegt zich rond twee thema"s: het vioolspel en de liefde. Hij speelt zich voornamelijk af in Amsterdam-Zuid, met name op het Conservatorium in de Van Baerlestraat. Alec Sommer is daar een gerespecteerd viooldocent. Vicky, zijn tweede vrouw, was een gevierde ballerina, die na een ongelukkige val een punt gezet heeft achter haar carrière. Alec heeft twee dochters uit het huwelijk met Emma, die verongelukt is. Hij krijgt een nieuwe leerling, Raimond, afkomstig uit een Hongaarse zigeunerfamilie die hij als een uitzonderlijk talent beschouwt en hij ziet het als een grote uitdaging deze jongen te "vormen" tot een groot violist. Dat brengt problemen met zich mee, omdat Raimond vooral zijn eigen muzikale weg wil gaan. Deze problemen worden complexer wanneer Raimond ook nog bij Alec thuis komt wonen. De ontwikkelingsgang van de verschillende personen wordt boeiend en met veel inleving beschreven. Soms neigt het naar het melodramatische en zou men het wat strakker en geserreerder gewenst hebben.

Terwijl Elizabeth Nobel werkte aan haar roman Het talent, was haar moeder stervende. Twee keer in de week zocht de auteur haar in haar verzorgingsflat op en hield een dagboek bij van hun beider stemmingen en ervaringen. Wat voor houding neem je als kind aan tegenover een moeder wier geheugen minder wordt en die steeds afhankelijker van je wordt? En wat moet je doen wanneer je moeder aangeeft niet meer verder te willen leven? In een liefdevol portret gaat Elizabeth Nobel op zoek naar het meisje en de vrouw die haar moeder was. Ze verbindt haar moeders laatste maanden in de verzorgingsflat met haar eerdere leven in Indië, Engeland en Nederland. Diamanten op mijn wang wordt zo een sonate over het waardige afscheid van een vrouw die nooit een plaats voor zichzelf opeiste.