Chaja Polak Knihy

Chaja Polak beleuchtet in ihrem Essay den Konflikt zwischen Israel und Gaza mit Empathie und Verständnis für die Opfer. Sie fordert dazu auf, über einfache Schwarz-Weiß-Denken hinauszudenken und betont die Notwendigkeit von Dialog und Empathie für einen dauerhaften Frieden. Ihr Werk richtet sich an Leser*innen, die tiefere humanistische Perspektiven suchen.

Autobiografisch getint relaas waarin een joodse vrouw een trots en liefdevol portret van haar moeder tekent.

Verhalen over met name de problematiek van tweede generatie joden.

's Avonds tijdens het afwassen zingen de zusjes meestal tweestemmig om aan de gespannen sfeer in huis te ontsnappen. Of ze kletsen over de toekomst. Terwijl vader na het eten onderuitgezakt in de leunstoel hangt, zoent moeder met de bovenbuurman in het trappenhuis. Sinds er voor het balkon een net is gespannen om te verhinderen dat de duiven alles onder poepen, kijken de familieleden niet meer door het raam naar buiten. Er is een duif in het net verstrikt geraakt. Aan de eettafel kun je dagenlang het klapwieken horen, voordat de duif het loodje legt. In de elf verhalen leren we mensen kennen die zich op een kantelpunt in hun leven bevinden. Wachtende, eenzame vrouwen, gesloten mannen, kinderen die in hun fantasie proberen te ontsnappen. Met empathie en een genadeloos oog voor detail toont Chaja Polak wat mensen bezighoudt en voortdrijft, en helpt ze ons de ander te begrijpen.

Verhalen over pijnlijke herinneringen.