Martin Bril Knihy

In 24 aanstekelijke verhalen beleeft de lezer de aandoenlijke en humoristische martelgang van een vader in wording. Martin Bril beschrijft zijn belevenissen van de laatste weken voorafgaand aan de geboorte van ‘de kleine’ tot het eerste tandje. Het hele scala aan emoties, van totale ontreddering tot diep geluk, komt aan bod. Het lezen van dit boekje is dé voorbereiding op het vaderschap: er kan geen zwangerschapsgymnastiek tegenop!

Tot Martin Brils meest geliefde werk behoren zijn verhalen en stukken over Frankrijk. Over dat land publiceerde hij eerder de bestseller 'Tout va bien", "Plat du jour" en "C'est la vie". In "Au revoir" worden alle verhalen en columns van Bril over Frankrijk gebundeld, inclusief niet eerder gepubliceerd werk over het land dat voor Nederlanders nog steeds de populairste vakantiebestemming is. Martin Bril, die in Frankrijk een tweede huis bezat, kreeg er een nieuw vaderland bij. Een land met een prachtige hoofdstad, een rustiek maar ook weerbarstig platteland, nieuwe mensen, dieren en avonturen. Brils verhalen over Frankrijk zijn onovertroffen, als hij vol weemoed en verwondering schrijft over zijn favoriete restaurant of zijn heimwee naar pindakaas, of als hij zich verbaast over zijn landgenoten in den vreemde, met hun korte broeken en praktische kapsels. Op zijn bureau, de plaats waar hij zijn leven lang zijn columns schreef, stond jaren een ansichtskaart van een Frans dorp, Lagarde-Enval, met boven de wereld een blauwe lucht.

Columns over alledaagse dingen die de kwaliteit van het leven verhogen.

Verhalen van 10 hedendaagse nederlandstalige schrijvers over één van de Tien Geboden.

Evelien, wie heeft er in Nederland nog niet van haar gehoord? Is het niet van de columns of de boeken, dan toch wel van de televisieserie. In het leven van Evelien gebeurt er nooit iets zonder dat er een kleine crisis ontstaat, van kerstbomen kopen tot tapas eten. 'We hebben steeds wat, hè?' zegt dochter Regina dan ook tegen Evelien als ze een lekke band krijgen, juist op weg naar school. Op een eigenzinnige wijze biedt Evelien deze problemen het hoofd. Eigenzinnig, maar wel herkenbaar. Het is inmiddels al zes jaar geleden dat Martin Bril het eerste boek over zijn populaire personage uitbracht. In de jaren die er op volgden verschenen nog twee boeken over Evelien. Speciaal voor de zomer van 2008 worden de drie Eveliendelen nu voor het eerst bij elkaar in één band gebundeld. Met dit verzamelwerk kan de Evelien-liefhebber aan een stuk door genieten van Brils satirische maar liefdevolle schetsen van een van de leukste families van Nederland. Het is een compleet overzicht van de kleine en grote gebeurtenissen in een mensenleven.

In de zomer van 2008 hoorde Martin Bril dat hij kanker had. Het weerhield hem er niet van door te gaan met schrijven en met het maken van zijn boeken. Nederland leefde mee met Bril, die af en toe verslag deed van zijn toestand. Soms indringend of ernstig. Soms melancholiek. Vaker met humor. Maar altijd vol met zijn meesterlijke observaties van de mensen en dingen die op zijn pad bleven komen, ook in het ziekenhuis of tijdens het lezen van een bijsluiter.Bril ging de ziekte te lijf zoals een schrijver dat doet: met zijn pen. Hij schreef brieven, verslagen, gedichten en e-mails aan vrienden, bekenden, artsen, en soms aan zichzelf.Het evenwicht is Brils unieke, hoogstpersoonlijke verslag van zijn ziekte. Maar het is veel meer dan dat. Uit de enorme hoeveelheid materiaal maakte zijn vrouw Anneke een prachtige selectie, afgewisseld met de schitterende columns die Bril tijdens zijn ziekte voor de Volkskrant bleef schrijven.Het evenwicht is het ultieme bewijs van Martin Brils schrijverschap. Het is een literair document van grote waarde.Martin Bril overleed op 22 april 2009. Hij was de grootste en populairste columnist van zijn generatie. Honderdduizenden lezers begonnen jarenlang hun dag met de Volkskrant-column van Martin Bril.

Bloemlezing uit de korte verhalen en columns van Martin Bril (1959-2009) met muziek als verbindend thema.

Martin Bril was zijn leven lang onderweg. Vooral sinds hij in de Volkskrant zijn column begon, stapte hij vrijwel dagelijks in zijn auto om het land door te rijden, op zoek naar stof voor zijn columns, naar inspiratie, naar mensen, naar gebeurtenissen, en vooral naar het land zelf. Bril beschreef het Nederland dat aan zijn autoruiten voorbijtrok, en dat resulteerde in duizenden veelgelezen columns en tientallen succesvolle boeken. Bril beschreef de landschappen, de mensen, de weersomstandigheden, de dieren en de dorpen waar hij kwam. Vaak stapte hij uit; en regelmatig belandde hij in een café, om een kop koffie, een maaltijd of een glas te nuttigen. Soms maakte hij een praatje, vaker nog observeerde hij de gang van zaken. Voordat Martin Bril op 22 april 2009 overleed, verzamelde hij in Overal wonen mensen zijn mooiste caféverhalen. Het boek is een ode aan Bril, maar ook een ode aan het oer-Hollandse fenomeen van de Hollandse kroeg.

Evelien van Brakem hoort andere mensen altijd maar zeggen dat zij alles heeft wat haar hartje een leuke man, twee leuke dochters en een leuk huis in het leukste stukje Oud-Zuid.Toch begeert haar hart niet alleen meer van hetzelfde, het begeert een baan in de horeca, een vakantie die níet in het water valt, een man die haar hartstochtelijk bemint (niet noodzakelijkerwijs haar eigen man), een nieuw huis, een zorgeloze jeugd voor haar kinderen, vrede op aarde, een perfecte bikinilijn en altijd gladde benen zonder scheren of harsen. Bovenal wil ze geen trut zijn.In 'Eigen benen' slaat Evelien nieuwe, onverwachte wegen in. 'Krijg toch allemaal de klere,' zingt ze steeds vaker als ze de wasmachine leeghaalt, de lunchpakketten voor de kinderen klaarmaakt of zich voor de spiegel opmaakt om met haar man uit eten te gaan.Na 'Evelien' en 'Gelukkig niet' is 'Eigen benen' het derde deel in Martin Brils Evelien-serie. Dit deel is aangevuld met niet eerder gepubliceerde hoofdstukken over Evelien.

Korte verhalen over de jeugd van de auteur (1959-2009).

Liefde is overal. Op straat. Thuis. Onderweg. In het café. Op kantoor. In de supermarkt. In bed. Martin Bril schrijft er al jaren over. In 'Liefde, seks & regen' behandelt hij alle mogelijke verschijningsvormen van het fenomeen. Hij observeert, analyseert, speelt luistervink en doet verslag van ontluikende verliefdheden, de sleur van alledag, relatieproblemen en standvastig geluk.Seks is ook overal. Op straat. Thuis. In openbare toiletten. Langs de snelweg. In bed. Seks is verlangen en lust, maar ook net zo makkelijk als een kopje koffie, en even vertrouwd. Bril verdwaalt net zo makkelijk in peepshows en bordelen als dat hij openhartig en hilarisch bericht over zijn avonturen aan het thuisfront.Regen, ach - als de zon niet schijnt, regent het. Hoe gelukkig je ook bent in de liefde, hoe spectaculair je seksleven ook je kunt er vergif op innemen dat het op een dag gaat regenen. In liefde en geluk loeren altijd tegenslagen.'Liefde, seks & regen' bevat een aantal niet eerder gepubliceerde verhalen en de beste columns die Martin Bril de afgelopen tijd over deze onderwerpen schreef voor 'de Volkskrant' en 'Volkskrant Magazine'.Brils vorige bundels, 'Plat du Jour' en 'Vader en dochters', waren grote successen. Dit boek past in die reeks. De verhalen zijn intiem, herkenbaar en humoristisch aan de ene kant, en melancholiek en relativerend aan de andere kant. 'Liefde, seks & regen' is een boek over geluk in moderne tijden.

Evelien van Brakem heeft alles wat haar hartje begeet. Ze is getrouwd, nog lang geen veertig en ze heeft twee leuke dochters en een prachtig huis in Amsterdam-Zuid.Bovendien hoeft ze niet te werken en heeft ze geen klachten over haar figuur. Maar op de man af gevraagd of ze gelukkig is, zal ze altijd gekscherend 'Gelukkig niet' antwoorden. Geluk is tenslotte en precaire zaak. Je man kan bijvoorbeeld een hartinfarct krijgen, je moeder kan overlijden, je kunt verliefd worden op de verkeerde - heel onhandig als je toch al getrouwd bent -, je kunt nieuwe vriendinnen maken die alleen maar hun ellende over je uitstorten. Minstens zo erg zijn het mislukte romantische weekendje, de wasmachine die het begeeft en de eindeloze vragen van de kinderen waar je geen antwoord op hebt.'Gelukkig niet' is deel twee van de Evelien-serie. Het is net als het eerste deel een roman in korte episodes; een soap, maar dan op luchtig, schrijnend, herkenbaar en meeslepend.

Dertig graden in de schaduw is een verzameling verhalen waarin Martin Brils favoriete personages centraal gewone mensen die lijden onder dagelijkse besognes als verveling, onbegrip, eenzaamheid en de bedwelmde hitte van een zomerdag.Geen andere schrijver schreef zo mooi over de zomer als Martin Bril. Voor zijn overlijden op 22 april 2009 voltooide hij het manuscript van dit boek gebundelde vier korte drie zinderende zomerverhalen, en een winterverhaal als toetje.

Vader en dochters is een boek over twee opgroeiende meiden en een vader die verwonderd en bezorgd toekijkt. Steeds onvermijdelijker komt het moment waarop ze helemaal op eigen benen zullen kunnen staan, althans - dat denkt de vader. Hij ziet in een twaalfjarige al een jonge vrouw die belaagd wordt door verkeerde mannen en met weemoed denkt hij terug aan de jaren waarin ze nog klein en onhandelbaar waren. Martin Bril schrijft al jarenlang een dagelijkse column in de Volkskrant, waarin zijn beide dochters vanaf het begin een prominente rol spelen.

De laatste bundel verzamelde columns van Martin Bril gaat over zijn ervaringen in Frankrijk, waar hij met zijn vrouw en twee dochters een tweede huis had.

'Laatst werd ik op straat aangehouden door twee leuke agentes. Ze waren bezig met hondencontrole. Zo'n gevoel had ik al _ mijn hond blafte vanaf het moment dat hij de dames in het vizier kreeg. Het is een eenkennig dier, moet u weten, en ze blaft naar alles wat een uniform draagt.Goed.Of ik twee zakjes bij me had om eventuele boodschappen van de hond op te ruimen, wilde de eerste agente weten. Er kwam een kekke vlecht onder haar hoedje vandaan. Ik had daar graag even aan getrokken, maar ja _ daar was het moment niet naar. Gelukkig had ik twee zakjes bij me, eentje voor de drol op de heenweg, en de andere voor de drol op de terugweg. Ze wilde de zakjes zien, de agente, nog streng ook _ heerlijk vind ik dat.'Martin Bril reisde stad en land af voor zijn columns en was altijd onderweg, maar hij begon en eindigde zijn dagen altijd in de buurt van zijn eigen huis, waar hij de omliggende huizen en hun bewoners net zo liefdevol en soms genadeloos observeerde als hij dat met de rest van het land deed. Buurtgeluiden geeft een prachtig beeld van een buurt in beweging, maar ook van Martin Bril zelf.

Evelien is het beroemde personage van Martin Bril. Zij leeft al vele jaren in Brils feuilleton in Vrij Nederland, in de Evelien-boeken, en in de bekende tv-serie met Kim van Kooten als Evelien.De tomeloze Evelien is het langverwachte nieuwe boek over deze populaire huisvrouw uit Amsterdam-Zuid. Evelien is inmiddels in de veertig. Het is niet haar gemakkelijkste periode; Harko lijkt door een midlifecrisis te gaan, Regina en Julia zitten in de puberteit. En Evelien? Evelien probeert er met haar tomeloze energie het beste van te maken. Ze sluit vriendschap met daklozenkrantverkoper Siep, flirt met een vader van een vriendinnetje van Julia, ontfermt zich over een aanloophond en ze ontsnapt aan het leed dat vakantie heet door in haar eentje naar Cannes te rijden om zichzelf daar in dure hotels en chique restaurants eens lekker te verwennen.Maar hoezeer Evelien ook haar best ontsnappen aan de dagelijkse sleur blijft een lastige opgave.In De tomeloze Evelien beschrijft Martin Bril weer even ontroerend als herkenbaar de grote en kleine problemen uit het leven van de eigenzinnige Evelien.Martin Bril is een van de succesvolste schrijvers van Nederland. Zijn column in de Volkskrant bereikt dagelijks vele honderdduizenden lezers. Tot zijn recente succesboeken behoren onder andere Vader en dochters, De kleine keizer en Mijn leven als hond.

In Meisjes zijn Martin Brils mooiste verhalen verzameld over meisjes, vrouwen, moeders en dochters. Meisjes op straat, meisjes bij de bushalte, meisjes in de snackbar, en meisjes op het Binnenhof: Bril kwam ze overal tegen, en hij schreef er zijn leven lang over.

Wie van Frankrijk houdt, kan niet om Napoleon Bonaparte heen. Al meer dan honderdtachtig jaar dood, blijft zijn invloed voelbaar. Martin Bril ontdekte Napoleon vier jaar geleden tijdens een bezoek aan Corsica en raakte gefascineerd door de Franse keizer. Om zijn verbeelding te voeden, bezocht hij slagvelden, archieven, monumenten en musea in Frankrijk, Oostenrijk, Tsjechië, België en Nederland. Dit werk vertelt niet alleen het verhaal van Napoleon, maar ook van een diepgewortelde passie. Het is geen traditioneel geschiedenisboek, maar eerder een anekdotisch verslag. Bril beschrijft deskundig de Slag bij Waterloo en de reis ernaartoe, van Cannes via Grenoble naar Parijs. Hij verkent Napoleons hedendaagse aanwezigheid in Parijs en zijn bezoeken aan Nederland, evenals de blijvende sporen die deze hebben achtergelaten. Voor Bril zijn de humeur en eetlust van de keizer net zo belangrijk als de iconografie van het Empire en de strategische finesse. Hij vertelt over Napoleons paarden, het gebit van zijn eerste vrouw, de boezem van zijn tweede en de tranen van zijn geheime vrouw. Banjeren door de sneeuw in Wenen, surfen op internet en het ontmoeten van mannen die soldaatje spelen bij Waterloo, maakt dit boek persoonlijk en reflecteert het op een ondoorgrondelijke figuur, eenzaamheid, de dwaasheid van de geschiedenis en de troost van de petite histoire.

'Rokjesdag is die ene dag in het voorjaar dat alle vrouwen als bij toverslag ineens een rok dragen, met daaronder blote benen. Tot zover de definitie waarop ongetwijfeld het een en ander valt af te dingen, maar daar heb ik geen zin in, sterker nog: het is een prachtige definitie. De Van Dale noteert onder rokjesdag: zie bloesjesdag. Zo kan ik het ook. Snel naar bloesjesdag en daar treffen we deze: eerste warme lentedag (waarop de vrouwen voor het eerst in hun bloesje op straat lopen). Tja. Ik vind mijn eigen definitie beter. En ik ben niet eens een billenman. Ook geen tietenman trouwens. Dus dat heeft er niets mee te maken. Wat mijn definitie zo mooi maakt is de toverslag.' In 1996 schreef Martin Bril voor het eerst over rokjesdag. Zoals hij erover schreef, kon niemand het.Rokjesdag is het eigenlijke begin van de lente, het is een optimistische dag. In dit boek zijn Martin Brils mooiste stukken over de lente opgenomen, over de ontluikende natuur, over parken en terrassen, over zingende vogels en open auto's, en natuurlijk over rokjesdag zelf, de dag die door toedoen van Martin Bril zelfs Van Dale haalde.

Evelien van Brakem is midden dertig. Ze is een moeder die zich altijd afvraagt of ze het wel goed doet met haar twee dochters, een ideale echtgenote, een redderende huisvrouw en een hartstochtelijke minnares. Evelien woont in Amsterdam-Zuid en heeft alles wat haar hartje begeert. Toch is ze niet gelukkig. Er mist iets in haar leven, maar ze weet niet precies wat. Moet ze haar opleiding benutten en een baan zoeken? Moet ze haar man verlaten? Waar draait het leven om? Om de kinderen, het gezin of misschien toch om haar? Knipt ze de haren uit de oren van haar man, of moet hij het maar zelf doen? 'Evelien' is een roman over een vrouw van nu, opgetrokken uit ruim vijftig korte episodes. Het is een soap op papier: luchtig, schrijnend, herkenbaar en meeslepend.

Ruim honderd columns en verhalen van de Nederlandse schrijver (1959), eerder in o.a. Het Parool, Carp, Optima, VN en Hollands Maandblad verschenen in de jaren 1997-2001.

Rokjesdag is een wonderlijke dag. Als bij toverslag zijn de straten ineens gevuld met blote benen. Het wonder is dat de bijbehorende dames hierover van tevoren geen overleg hebben gevoerd. Er is ook geen oproep op televisie geweest, of een speciaal radiobericht. Ze voelen aan dat het kan. Vrouwen en hun gevoel, er is veel over gezegd. Veel onzin ook, door de eeuwen heen. Maar dat ze feilloos aanvoelen wanneer ze met blote benen onder een rokje, rok, jurk of kniebroek de deur uit kunnen, is een ding dat zeker is. In vergelijking met hen zijn mannen gevoelloze wezens. In 1996 schreef Martin Bril voor het eerst over rokjesdag. Zoals hij erover schreef, kon niemand het. Rokjesdag is het eigenlijke begin van de lente, het is een optimistische dag. In dit boek zijn Martin Brils mooiste stukken over de lente opgenomen, over de ontluikende natuur, over parken en terrassen, over zingende vogels en open autos, en natuurlijk over rokjesdag zelf, de dag die door toedoen van Martin Bril zelfs Van Dale haalde.

Verhalen van hedendaagse jonge Nederlandse schrijvers over treinreizen.

Columns van de bekende journalist (1959-2009) over zijn bezoeken aan Nederlandse dorpen en steden.

Columns over het vaderschap van twee opgroeiende dochters.

Columns over de verleiding van het kopen van mooie dingen zoals auto's, vulpennen, kleding en wijn.