Przez całe swoje życie Jean-Baptiste Botul ściśle przestrzegał sokratejskiej postawy w filozofii, nie publikując żadnej napisanej strony. Znany tylko w wąskim kręgu miłośników, wywarł jednak wpływ na kulturę francuską, którego głębokość wciąż nie jest w pełni znana. Pomysł na to, jak Botul mógł być postrzegany przez swoich współczesnych, daje cykl „cozerek” z 1946 roku, zebrany w tym tomie. Są one poświęcone przez autora problemowi pozornie pozbawionemu jakiejkolwiek filozoficznej istotności. Pozornie, ponieważ, podobnie jak Sokrates, Botul potrafił odnajdywać głębokie sensy w najskromniejszych sprawach. Publiczność, przed którą przemawiał, składająca się z niemieckich emigrantów żyjących w kolonii Nueva Konigsberg w Paragwaju, sama w sobie świadczy o wyzwaniu, jakie Botul zawsze stawiał środowiskom akademickim. Dziś, ponad pięćdziesiąt lat po jego śmierci, Jean-Baptiste Botul jawi się jako inspirujący prekursor wielu prądów w współczesnym ruchu idei.
Jean-Baptiste Botul Pořadí knih (chronologicky)
