Książka stanowi drugie, zmienione i uzupełnione wydanie opracowania z 2020 r., dotyczące fundamentalnych aspektów badań nad turystyką, w tym podstaw ontologicznych, epistemologicznych i metodologicznych. Autor ma na celu poprawę warunków prowadzenia badań empirycznych, które mają na celu zrozumienie złożonej rzeczywistości turystycznej. W nowym wydaniu dodano dwie nowe części. Pierwsza z nich (rozdział 6) koncentruje się na geograficznych studiach nad turystyką, zwłaszcza na subdyscyplinie, jaką jest geografia turyzmu. Refleksja dotyczy ontologii i epistemologii empirycznej geografii turystyki, badanej w kontekście przestrzennym. W rozdziale 7 autor podejmuje próbę zastosowania ogólnych założeń ontologii Searlea do refleksji nad ontologią i epistemologią geografii jako nauki złożonej, obejmującej różne pola badawcze. Ten rozdział wyróżnia się tym, że nie porusza aspektów turystycznych. Dodanie tych dwóch rozdziałów geograficznych było świadomym zabiegiem autora, który jako geograf chciał wnieść swój wkład do dyskusji o metodologicznych podstawach geografii turystyki oraz geografii jako całości.
