Knihobot

KAROLINA BEDNARZ Pořadí knih (chronologicky)

    Zapadající slunce
    Kwiaty w pudełku. Japonia oczami kobiet
    • Román a čtyři povídky čelného japonského autora, který, ač pocházel z vlivné velkostatkářské rodiny, sympatizoval s vykořisťovanými, měl neujasněný vztah k levicovému hnutí a nakonec skončil sebevraždou. Román Zapadající slunce (1947) vypráví o společenském a morálním úpadku vládnoucí japonské vrstvy, hlavně aristokracie. Dílo se stalo legendou, neboť výraz „třída zapadajícího slunce“ se stal v hovorové japonštině pojmem. V povídkách buď s humorem nebo i bez něho zachycuje lidský egoismus, bezohlednost, vypočítavost (Zdvořilostní návštěva starého přítele, Hostitelka), dále halucinační stavy psychopatické osobnosti (Bušení) a problematiku sebevraždy (Osan). Přeloženo z japonštiny podle různých vydání. 01-062-72

      Zapadající slunce2019
      4,0
    • Kwiaty w pudełku. Japonia oczami kobiet

      • 328 stránek
      • 12 hodin čtení

      Japonia – dla większości Europejczyków kraj, w którym kobiety w kimonach kryją twarze za wachlarzami, a zapracowani mężczyźni produkują niezawodne samochody i najlepszy sprzęt elektroniczny na świecie. Ale zupełnie inaczej widzą Japonię tamtejsze kobiety: ich świat to miejsce nieoczywiste, pełne napięć i sprzeczności, gdzie tradycja i nowoczesność splotły się w ciasny węzeł – ról społecznych, ograniczeń i konwenansów, z których tylko niektórym udaje się wyzwolić. Kobiety, które nie spełniają społecznych oczekiwań, nazywa się różnie: „przegranymi psami”, „kobietami kamieniami”, „świątecznym ciastem”. Jeszcze do niedawna ideałem dla wielu rodzin było wychowanie „córek w pudełkach” - chowanych przed zewnętrznym światem, żeby przejść szybko z domu rodziców do domu męża. Umierające z przemęczenia kobiety z przędzalni były „kwiatami narodu”. Żeńską drużynę siatkówki media nazywały „kwiatem igrzysk”. Kobiety w biurach przez długi czas nazywano „kwiatami biurowymi”, jak ikebanę, kwiatowe aranżacje w lobby dużych korporacji. Długo traktowano je jak bukiet, który można wyrzucić, jak dekorację, którą zmienia się wraz nową porą roku. Karolina Bednarz przygląda się Japonii krytycznie, ale z empatią, celnie wskazując bolączki i wyzwania, z którymi na co dzień mierzą się mieszkanki Kraju Kwitnącej Wiśni. I pokazuje siłę kobiet, które mimo różnych trudności, coraz głośniej mówią o swoich problemach. I coraz częściej mówią „dość”.

      Kwiaty w pudełku. Japonia oczami kobiet2018
      4,2