Białoruś w Sroce na szubienicy to kraj rządzony dyktatorską ręką, gdzie polityczni dysydenci są więzieni w wirtualnych obozach koncentracyjnych. Antyutopia Bacharewicza, przypominająca koszmar Kafki czy Nabokova, stała się rzeczywistością latem 2020 roku, gdy Białorusini protestowali przeciwko sfałszowanym wyborom prezydenckim. Władze szybko zbudowały oboz masowego internowania w lesie koło Słucka, z barakami i wieżyczkami strażniczymi, a nawet umieściły pierwszych więźniów, gdyż w aresztach brakowało miejsc. Reżym wycofał się z tego projektu po nagłośnieniu sprawy przez niezależne media. Powieść nie jest jedynie polityczna; zawiera również kryminalną zagadkę i elementy Bildungsroman, ukazując dojrzewanie dziewczyny w postsowieckim społeczeństwie, która nie zdaje sobie sprawy z roli, jaką odgrywa jako urzędniczka w obozach. Narrator wplata fragmenty eseistyczne, rozważając różne tematy, od rozkładu ciała po śmierci po emigrację do Ameryki w XIX wieku. W opowieści znajduje się także głęboka historia miłosna, którą autor określił jako „dwanaście wędrówek po kobiecym ciele”.
Bacharewicz Alhierd Knihy
Alhierd Baharevič je běloruský spisovatel a překladatel, jehož dílo se vyznačuje provokativním a nekompromisním pohledem na současnou společnost. Jeho tvorba často zkoumá témata identity, paměti a střetu kultur, přičemž se nebojí experimentovat s jazykem a formou. Prostřednictvím svých textů přináší čtenářům jedinečnou perspektivu na život v postsovětském prostoru i na širší společenské a politické otázky. Baharevičův styl je známý svou syrovostí, ironií a schopností zasáhnout čtenáře na hluboké úrovni.
