Gerrit Komrij Knihy

Schr. vergelijkt verschillende vertalingen van het gedicht Hälfte des Lebens

Polemisch en kritisch is Komrij in dit boek op zijn best. Volkomen ontspannen schrijft hij zich naar een nieuwe nietzscheaanse helderheid. 'De wereldbeelden zijn versplinterd maar we blijven jongleren met de scherven. De coherentie is zoek en al onze ideeën zijn cellotape.De mensen zijn er niet gelukkiger van geworden. Je ziet, in het politieke en geestelijke leven, jongleurs die zich in zo veel bochten hebben gewrongen dat je je erover verbaast dat ze nog ademhalen. Je ziet dikwijls zoekers naar harmonie die louter lijm zijn, zonder enige bagage. Iedereen lijkt wel een beetje in de war.We kunnen niet de zekerheden dood verklaren en er onveranderlijk ongelukkig mee zijn. We zullen er ook geluk aan moeten kunnen verbinden. Geluk is, net als onzekerheid, een natuurlijke staat.

Pedro Sousa e Silva vestigt zich, moe van het societyleven in Lissabon, op het oude familiebezit dat gelegen is in de meest geïsoleerde provincie van zijn land. Aanvankelijk lijken alle dromen van de hoofdpersoon omtrent de eenvoudige genoegens van het landleven bewaarheid te worden. Maar allengs slaat de idylle om in een nachtmerrie. Een roman over angst en achterdocht, hoogmoed en wraak.'Met Over de bergen bevestigt Komrij kortom zijn formaat.' - Carel Peeters in Vrij NederlandOver de bergen 'doet denken aan de grote roman De tijgerkat van Tomasi di Lampedusa.'- Doeschka Meijsing in Elsevier

Een halfjaar voor zijn dood sprak Gerrit Komrij de wens uit zijn beschouwingen opnieuw uit te geven: 'zo mooi als die Amerikaanse kleine boekjes'. Bas Heijne maakte een persoonlijk keuze uit de mooiste, de beste, de onverbiddelijkste en de ontroerendste teksten die Komrij in drie decennia schreef.

When Valeria, a forty-year-old Roman woman, develops an obsessive interest in keeping a secret diary, she cannot imagine that her habit will ultimately challenge the entire structure on which her life and her family's is based. For with writing comes the dangerous habit of questioning scrutiny. And from these questions, the docile, self-sacrificing woman sees herself and those about her in a disturbing new perspective: her husband, Michele, married too young to pursue his interests, in his fifties a failure, victimized by an embryonic dream; her daughter, defiant, emancipated, and strong, whom she loves, and hates in the manner of a mother approaching menopause who sees her beautiful daughter mature and take a lover; her son, Ricardo, emulating his father's failures; her employer, who falls in love with the image Valeria's new self-awareness projects; and Valeria, herself, always compliant to tradition and martyred to the demands of her family who loves her, but reflects her own indifference to her needs. In the end there is no escape and little comfort. The diary will be burned, for after all, even if despised, the chains of circumstance are binding. This meticulous account of a woman's mature consciousness is revealed quietly and undramatically, but with the certain force of verity. KIRKUS REVIEW

Tom Stoppard's screenplay of the film "Shakespeare in Love," strongly tipped to win an Oscar in 1999. It is 1593 and Will Shakespeare - rising young light of the Elizabethan stage - struggles with writer's block.

Keuze uit het polemische werk van de Nederlandse schrijver Gerrit Komrij (1944-2012).

In deze bonte verzameling literaire teksten vol humor en melancholie worden talrijke grenzen overschreden. Letterlijke grenzen tussen landen en culturen, maar ook figuurlijke tussen muziek en politiek, liefde en verraad, gezag en clandestiniteit. Op humoristische wijze overtroeft een doortastende vrouw haar verkrachters; een overledene vertelt hoe hij zijn tijd in de hemel slijt. Melancholieke herinneringen aan de jazzsaxofonist John Coltrarie in New York worden afgewisseld met herinneringen aan een bevriende junk uit de 'scene' in Belgrado. Een zakenvrouw wreekt zich op haar Tivale, de schoonheidskoningin van Zweden; een wanhopige man vermoordt Zijn VTOUW OM zijn eer te redden. Een vertaler vergeet zijn eed en richt daarmee groot onheil aan; een man steelt juwelen en verandert daardoor in een held. De verhalen, gedichten, songteksten en een toneelstuk zijn stuk voor stuk geïllustreerd en voorzien van biografische informatie en foto's van de auteurs. Debuterende en reeds succesvolle schrijvers Uit alle delen van de wereld leverden voor deze bundel originele bijdragen die nog nooit eerder in het Nederlands zijn gepubliceerd.

Keuze van essays en artikelen uit het werk van de Nederlandse schrijver Gerrit Komrij (1944-2012).

De avond valt al vroeg in. De sfeerverlichting in de stad brandt. Winkeletalages lachen je uitbundig toe. Op het plein prijst de verkoper zijn kerstbomen aan. Nog even en dan is het kerstmis.Als het jaar ten einde loopt, wordt het vanzelf gezellig. De kinderen drinken dampende chocolademelk, moeder maakt een kerstkrans voor aan de deur en vader richt een plek in voor de boom.'Als het jaar ten einde loopt' is een boek voor het hele gezin met verhalen van alle tijden en plaatsen. Verhalen van gerenommeerde Nederlandse en buitenlandse auteurs, van schitterende illustraties voorzien door uitnemende illustratoren.Uitgave voor Natuurmonumenten.

Ik herhaal je bevat de mooiste gedichten van de jonggestorven Ingrid Jonker (1933-1965). Dichter Gerrit Komrij koos ze uit haar Versamelde Werke. Behalve zijn meesterlijke vertaling, bevat deze uitgave de Zuid-Afrikaanse originelen. Met een biografische schets van Henk van Woerden.

Voor de eerste maal in Nederland naar de oorspronkelijke tekeningen uitgegeven. Wie kent niet Mijnheer Prikkebeen? We blijken echter al generaties lang een vervalste Prikkebeen te lezen! De vertaling van J.J.A. Goeverneur is een gekuist ('zuster' Ursula) aftreksel van het origineel, en de prentjes zijn niet van Rodolphe Töpffer zelf, maar houtsneden naar zijn pentekeningen. Het is hoog tijd dat Prikkebeen, een van Nederlands grootste (geïmporteerde) cultuurfenomenen, recht wordt gedaan. In deze uitgave vindt men de originele tekeningen van Töpffer, vergezeld van een geheel nieuwe en eigenzinnige berijming door Gerrit Komrij.

Bloemlezing doorheen alle tijden en talen van scatologische teksten, gedichten, wetenschappelijke verhandelingen, ...

Wie mocht denken dat de poëzie van de zeventiende en achttiende eeuw inmiddels een afgegraasd terrein is vergist zich. Bovendien veranderen de grazers steeds. In de catacomben wachten de priesters en de filosofen geduldig naast de vaganten en de bacchanten, klaar om door een nieuwe generatie weer geheel anders geschift en gesorteerd te worden. De middeleeuwen gingen lang voor duister door. De achttiende eeuw, zo op het plezier gericht, werd als te oppervlakkig onder het tapijt geschoven. Nog altijd is in ons beeld van de zeventiende eeuw de constructie zichtbaar die de negentiende-eeuwers ervan hebben opgetrokken. Een bloemlezer moet dat alles zoveel mogelijk vergeten. Hij dient het feit dat hij heeft schoolgegaan uit zijn geheugen te bannen, de bloemlezingen die hij kent naar Nergenshuizen, poste restante, te versturen, en de literatuurgeschiedenis te wantrouwen. Vervolgens moet hij alles gewoon opnieuw lezen.Er heeft uit tweehonderd jaar verscholen poëzie nog nooit zo'n uitgebreide en langgerekte echo weerklonken als die u thans, met De Nederlandse poëzie van de zeventiende en achttiende eeuw in 1000 en enige gedichten, in handen hebt. Het is een echo die ons tegelijkertijd iets verteld over de benauwenissen en de weidsheid van onze eigen periode.

nan

Schrijven was als ademen voor Gerrit Komrij (1944-2012). Hij was de meest gevreesde criticus van zijn tijd, schreef gedichten, romans en vlammende essays. Komrij produceerde in zijn leven een verbluffende hoeveelheid werk en geldt nog altijd als een van de meest dwarse denkers van de Nederlandse literatuur.Voor De kuren van Komrij maakte Onno Blom een keuze uit het glansrijke oeuvre van Gerrit Komrij. Via stukken over zijn jeugd, zijn meest vileine polemieken en maatschappijkritieken – met onder meer aanvallen op zondagsdichters, ‘de treurbuis’ en ‘de onwelriekende gleuvenbrigade’ – en zijn liefde voor literatuur toont Blom de fabuleuze veelzijdigheid van de schrijver.Komrij was een lieflijke houwdegen, een misantroop die van mensen houdt, een ernstige humorist, een vitale pessimist. ‘Ik weet niet wat links of rechts is. Ik voel me niet vervreemd of verscheurd. Ik aanvaard de versplintering van de wereldbeelden als een godsgeschenk. Ik ben de eerste gelukkige schizo.’Onno Blom (1969) is schrijver, biograaf en literair criticus. Hij publiceerde Het fabeldier dat Komrij heet (2004) en stelde na de dood van Komrij in 2012 Halfgod verzamelaar samen. Blom promoveerde op Het litteken van de dood, de biografie van Jan Wolkers die werd bekroond met de Nederlandse Biografieprijs 2018. In 2019 verscheen De jonge Rembrandt, een portret van de kunstenaar als jongeman.

'Muziek zoekt mensen uit en vernietigt ze. Muziek boort zich in mensen en misbruikt ze. Muziek is oorlog. Dat de muziek bezit nam van een lichaam dat Wagner heette en niet van, zeg maar, de 'iuk' die ik in 1813 geweest had kunnen zijn is puur toeval. Het is de eenentwintigste eeuw geworden en ik sta op van mijn stoel, loop naar de deur van mijn kamer en laat Wagner binnen'. 'Wagner zou alleen muziek moeten zijn maar Wagner is altijd meer dan muzik alleen, het is psychologie, maatschappijkritiek, mythe, zelfaffichering, inkapseling, het is ok commentaar op muziek, en voor wie op dit moment leeft klinkt in de muziek het naleven door, de echo's van de muziek, het commentaar op het commentaar en, uiteindelijk weer, de gestruikelde maatschappijkritiek, de psychologie die de ogen werd uitgestoken, de aan de schandpaal genagelde zelfaffichering.'

Dutch

J. W. Goethe napsal Utrpení mladého Werthera ve svých čtyřiadvaceti letech a rázem se stal vůdčí postavou nové německé literatury. Inspirován prožitkem neopětované lásky, stvořil emblematické dílo německého Sturm und Drang hnutí bouře a vzdoru namířeného proti estetice klasicismu, proti zkostnatělé společnosti vyznávající nade vše pouze rozum a řád. Goethův hlavní hrdina naslouchá význam vlastního srdce, nechává se unášet city a krásu hledá daleko od lidí, v nespoutané přírodě, kde je člověk jedině svobodný. Německý preromantismus našel ve Wertherovi svůj počátek i vrchol zároveň.

Vooral 19e-eeuwse keuze uit de 'Dikke Komrij'.

Dutch

Alfabetisch op trefwoord geordende citaten uit interviews met de Nederlandse schrijver.

Een coryfee uit de Nederlandse showbiz- en televisiewereld wordt het slachtoffer van zijn roem.

Hoe kan hij erachter komen wie het meest zijn vriendschap waard is? Deze vraag houdt Arend van jongs af aan bezig en werpt hem steeds terug op zichzelf. Ook in zijn studententijd, wanneer hij in morsige cafés uren van geluk vindt, blijft deze vraag onopgelost. Hij levert zich over aan protestbijeenkomsten en kiest voor de drastische lijn, omdat hij het heerlijk vindt om persoonlijke belangen buiten spel te zetten. Radicaal wordt hij en bevlogen, bezield van grootse ideeën, maar hij vindt zo ook een vriend. In een krantenbericht over een door de BVD in het leven geroepen maoistische sekte stuit Komrij op de naam van een jeugdvriend. Dit artikel vormt de aanleiding voor een roman in drie afdelingen over vriendschap en idealen. Domineeszoon Arent Wiebenga is tevergeefs op zoek naar een vriend voor het leven, eerst in zijn puberteit, dan in zijn studententijd (Amsterdam jaren 60) en ten slotte als geradicaliseerde strijder in de jungle. In het 'addendum' volgt de ontluistering. Naast een boek over vriendschap is dit de fictieve uitwerking van een thema dat Komrij al langer bezighoudt. Dit werk doet in het eerste hoofdstuk denken aan Komrijs debuutroman, zowel qua stijl als in de karaktervorming van de hoofdpersoon. Een mooie roman waarin verschillende thema's die bepalend zijn voor Komrijs schrijverschap samenkomen.

Niet te geloven is het verslag van een praatgroep. Op een zonnige namiddag komen in een prieel een relimaan, een relifiel en een relifoob bijeen. Zij buigen zich over de vraag: is er in onze tijd sprake van een opleving van het geloof? En zo nee, wat stelt die nieuwe gelovigheid voor? Er is geen aspect van het geloof of het komt op een of andere manier wel aan de orde in hun gesprek. Verklaart de godsdienst de raadselen van het ontstaan van heelal en leven? Maakt het geloof de dood minder onaanvaardbaar? Welke rol speelt de religie bij moraal en zingeving?Maar er komen ook onderwerpen aan de orde als blasfemie, neurose, de Big Bang, God in de literatuur, en de trendgevoeligheid van moderne dominees en pastoors. Alle bekende en minder bekende thema’s uit de godsdienstwetenschap en uit de eeuwenlange geschiedenis van de verdediging en bestrijding van het geloof worden in Niet te geloven nog eens onstuimig op een rijtje gezet. Op vrolijke wijze populariseert het drietal al pratend en resumerend een hoogst ingewikkelde materie. Prieelfilosofie, zeker, maar ook een waar vademecum voor iedereen die met vragen zit over de oude en nieuwe vermommingen van de godsdienst.

In 1788 publiceert een medisch doctor J.A. Schasz een satirisch reisverslag dat de lezers meeneemt op een hilarische tocht door het apenland. De inwoners, genummerd en vol ondeugden, verlangen ernaar mensen te worden. Na talloze vergaderingen besluiten de apen tot een ‘generale afkapping’ van hun staarten, een zelfverminking die Schasz met onverschrokken humor beschrijft. De Reize door het Aapenland kende aanvankelijk slechts bescheiden succes, waarschijnlijk door de scabreuze inhoud en de mysterieuze identiteit van de auteur. Was deze vreemde doctor misschien Pieter ’t Hoen of Gerrit Paape? Intrigerender is de vraag waartegen de tekst zich verzet. Reflecteert de satire op tijdloze zotheid? Door de heruitgave van P.J. Buijnsters in 1973 ontdekte een nieuwe generatie lezers de dolle apenkolonie en de overeenkomsten met de mensenwereld. De Reize door het Aapenland groeide uit tot een satirische klassieker, ook in het onderwijs, en blijft populair. De laatste editie, verzorgd door Peter Altena, is inmiddels aan herdruk toe. Doctor Schasz, wie hij ook moge zijn, blijft ons provoceren en aanzetten tot lachen om onze alledaagse ijdelheden.

Amsterdam, eind negentiende eeuw. In een tijd van opkomend socialisme en groeiende belangstelling voor spiritualiteit, ontstaan er villa's in Zuid, terwijl de binnenstad vol zit met hoeren en charlatans. Hector, een dandy, weet zich als medium te positioneren tussen de wereld van de geesten en de levenden. In de weelderige huiskamers van de rijken houdt hij seances, waar hij inspeelt op hun verlangens en dromen. Zijn beste vriend George, een fervent socialist, pleit voor verandering onder de arme bevolking. Hij bezoekt bijeenkomsten die oproepen tot saamhorigheid en verzet tegen de machthebbers, terwijl hij zoekt naar manieren om de heersende klasse te ondermijnen. Terwijl de stad zich voorbereidt op een nieuwe tijd, dromen Hector en George elk op hun eigen manier van een betere toekomst. Echter, ze ontdekken al snel dat hun idealen en visioenen niet meer zijn dan luchtkastelen, en hun dromen beginnen te vervagen. De roman biedt een heldere en subtiele kijk op schijn en werkelijkheid, de geesten van de onderwereld en de geest van de nieuwe tijd, tegen de achtergrond van een roerige periode in de vaderlandse geschiedenis.

Interviews met hedendaagse Nederlandse schrijvers, dichters en essayisten.

Tekstinterpretatie van 10 Nederlandse gedichten.

Een man keert het mondaine leven van Lissabon de rug toe om zich terug te trekken in een afgelegen bergdorp, waar achter de middeleeuwse sfeer een samenleving blijkt te heersen van angst en achterdocht.

Korte beschouwingen over 100 verschillende gevoelens.

Dutch

Verzameld dichtwerk van de Nederlandse letterkundige (1944). Hardcover gebonden was de mooie eerste druk, die verscheen bij de toekenning van de P.C. Hooftprijs aan de dichter en die door subsidie van de P.C. Hoofst-stichting goedkoop gehouden kon worden. De oplage was echter beperkt. Daarna verscheen een ingenaaide editie die ook al gauw was uitverkocht. Deze derde druk heeft een slappe kaft en is gelijmd. Mooi romig papier had de eerste, voor deze heel goedkope derde koos men goedkoop gebleekt papier. De inhoud echter bestaat onveranderd uit alle gedichten die tot 1990 regulier of bibliofiel verschenen zijn. Dat geeft aanleiding tot het enige kritiekpunt. De titel is door het verloop van de tijd, en door de opmerkelijke serie sonnetten bij deze tijd, die dit jaar in het Algemeen Dagblad verscheen, bedrieglijk geworden. Dat neemt niet weg dat het goed is dat van deze curieuze, vakkundige eenling in de letteren alle gedichten tot eergisteren opnieuw beschikbaar zijn.

Bloemlezing van Nederlandse en Zuid-Afrikaanse gedichten over lezen.