Gerrit Komrij Knihy

When Valeria, a forty-year-old Roman woman, develops an obsessive interest in keeping a secret diary, she cannot imagine that her habit will ultimately challenge the entire structure on which her life and her family's is based. For with writing comes the dangerous habit of questioning scrutiny. And from these questions, the docile, self-sacrificing woman sees herself and those about her in a disturbing new perspective: her husband, Michele, married too young to pursue his interests, in his fifties a failure, victimized by an embryonic dream; her daughter, defiant, emancipated, and strong, whom she loves, and hates in the manner of a mother approaching menopause who sees her beautiful daughter mature and take a lover; her son, Ricardo, emulating his father's failures; her employer, who falls in love with the image Valeria's new self-awareness projects; and Valeria, herself, always compliant to tradition and martyred to the demands of her family who loves her, but reflects her own indifference to her needs. In the end there is no escape and little comfort. The diary will be burned, for after all, even if despised, the chains of circumstance are binding. This meticulous account of a woman's mature consciousness is revealed quietly and undramatically, but with the certain force of verity. KIRKUS REVIEW

Een coryfee uit de Nederlandse showbiz- en televisiewereld wordt het slachtoffer van zijn roem.

Polemisch en kritisch is Komrij in dit boek op zijn best. Volkomen ontspannen schrijft hij zich naar een nieuwe nietzscheaanse helderheid. 'De wereldbeelden zijn versplinterd maar we blijven jongleren met de scherven. De coherentie is zoek en al onze ideeën zijn cellotape.De mensen zijn er niet gelukkiger van geworden. Je ziet, in het politieke en geestelijke leven, jongleurs die zich in zo veel bochten hebben gewrongen dat je je erover verbaast dat ze nog ademhalen. Je ziet dikwijls zoekers naar harmonie die louter lijm zijn, zonder enige bagage. Iedereen lijkt wel een beetje in de war.We kunnen niet de zekerheden dood verklaren en er onveranderlijk ongelukkig mee zijn. We zullen er ook geluk aan moeten kunnen verbinden. Geluk is, net als onzekerheid, een natuurlijke staat.

Ik herhaal je bevat de mooiste gedichten van de jonggestorven Ingrid Jonker (1933-1965). Dichter Gerrit Komrij koos ze uit haar Versamelde Werke. Behalve zijn meesterlijke vertaling, bevat deze uitgave de Zuid-Afrikaanse originelen. Met een biografische schets van Henk van Woerden.

Hoe kan hij erachter komen wie het meest zijn vriendschap waard is? Deze vraag houdt Arend van jongs af aan bezig en werpt hem steeds terug op zichzelf. Ook in zijn studententijd, wanneer hij in morsige cafés uren van geluk vindt, blijft deze vraag onopgelost. Hij levert zich over aan protestbijeenkomsten en kiest voor de drastische lijn, omdat hij het heerlijk vindt om persoonlijke belangen buiten spel te zetten. Radicaal wordt hij en bevlogen, bezield van grootse ideeën, maar hij vindt zo ook een vriend. In een krantenbericht over een door de BVD in het leven geroepen maoistische sekte stuit Komrij op de naam van een jeugdvriend. Dit artikel vormt de aanleiding voor een roman in drie afdelingen over vriendschap en idealen. Domineeszoon Arent Wiebenga is tevergeefs op zoek naar een vriend voor het leven, eerst in zijn puberteit, dan in zijn studententijd (Amsterdam jaren 60) en ten slotte als geradicaliseerde strijder in de jungle. In het 'addendum' volgt de ontluistering. Naast een boek over vriendschap is dit de fictieve uitwerking van een thema dat Komrij al langer bezighoudt. Dit werk doet in het eerste hoofdstuk denken aan Komrijs debuutroman, zowel qua stijl als in de karaktervorming van de hoofdpersoon. Een mooie roman waarin verschillende thema's die bepalend zijn voor Komrijs schrijverschap samenkomen.

Pedro Sousa e Silva vestigt zich, moe van het societyleven in Lissabon, op het oude familiebezit dat gelegen is in de meest geïsoleerde provincie van zijn land. Aanvankelijk lijken alle dromen van de hoofdpersoon omtrent de eenvoudige genoegens van het landleven bewaarheid te worden. Maar allengs slaat de idylle om in een nachtmerrie. Een roman over angst en achterdocht, hoogmoed en wraak.'Met Over de bergen bevestigt Komrij kortom zijn formaat.' - Carel Peeters in Vrij NederlandOver de bergen 'doet denken aan de grote roman De tijgerkat van Tomasi di Lampedusa.'- Doeschka Meijsing in Elsevier

Schrijven was als ademen voor Gerrit Komrij (1944-2012). Hij was de meest gevreesde criticus van zijn tijd, schreef gedichten, romans en vlammende essays. Komrij produceerde in zijn leven een verbluffende hoeveelheid werk en geldt nog altijd als een van de meest dwarse denkers van de Nederlandse literatuur.Voor De kuren van Komrij maakte Onno Blom een keuze uit het glansrijke oeuvre van Gerrit Komrij. Via stukken over zijn jeugd, zijn meest vileine polemieken en maatschappijkritieken – met onder meer aanvallen op zondagsdichters, ‘de treurbuis’ en ‘de onwelriekende gleuvenbrigade’ – en zijn liefde voor literatuur toont Blom de fabuleuze veelzijdigheid van de schrijver.Komrij was een lieflijke houwdegen, een misantroop die van mensen houdt, een ernstige humorist, een vitale pessimist. ‘Ik weet niet wat links of rechts is. Ik voel me niet vervreemd of verscheurd. Ik aanvaard de versplintering van de wereldbeelden als een godsgeschenk. Ik ben de eerste gelukkige schizo.’Onno Blom (1969) is schrijver, biograaf en literair criticus. Hij publiceerde Het fabeldier dat Komrij heet (2004) en stelde na de dood van Komrij in 2012 Halfgod verzamelaar samen. Blom promoveerde op Het litteken van de dood, de biografie van Jan Wolkers die werd bekroond met de Nederlandse Biografieprijs 2018. In 2019 verscheen De jonge Rembrandt, een portret van de kunstenaar als jongeman.