Padma Viswanathan Knihy

Villaggio di Cholapatti, India, 1896. Nella camera è tutto pronto per la prima notte di nozze. La giovane Sivakami, di soli tredici anni, siede sul letto con lo sguardo pieno di paura, tremando sotto il sari e i gioielli. Sposata con Hanumarathnam, guaritore e astrologo, Sivakami è ora destinata a prendersi cura degli altri, prima come moglie e poi come madre. Tuttavia, la forza che ha scoperto nei primi anni di matrimonio potrebbe non bastare ad affrontare la morte del marito. Da vedova, Sivakami deve affrontare la condizione più difficile per la sua casta brahmanica, seguendo rigide regole: capelli rasati, sari bianco, isolamento e divieti severi, incluso quello di non toccare i suoi figli. Crescerli e offrire loro una vita migliore sembra impossibile. In bilico tra tradizione e modernità, Sivakami si trova a dover scegliere. Sarà l'amore incondizionato di madre a spingerla a prendere una decisione drastica, che cambierà in modo sorprendente il destino di tutti loro.

Een huis zonder spiegels beschrijft het leven van één vrouw, Sivakami (1896-1966), en maakt ons deelgenoot van een India dat we nog nooit hebben gezien. De brahmaanse Sivakami is tien jaar oud als ze trouwt met Hanumarathnam, astroloog en genezer. De sterren zeggen dat hij in het negende jaar van zijn huwelijk zal kunnen sterven. Alles hangt af van de horoscoop van zijn kinderen. De geboorte van Thangam, hun gouden dochter, verandert niets, maar de geboorte van Vairum, hun rusteloze, intelligente zoon, bezegelt het ondenkbare: hij veroordeelt zijn vader tot de dood. Sivakami, achttien en weduwe, onderwerpt zich aan de regels van haar kaste. Ze scheert haar hoofd, kleedt zich in wit en mag niemand aanraken van zonsopgang tot zonsondergang. Ze pleegt echter één daad van verzet: ze gaat terug naar het huis van haar echtgenoot om haar kinderen op haar manier op te voeden en met de hulp van de trouwe Muchami het land te beheren voor haar zoon. Geen daad is zonder gevolgen, en terwijl politiek en sociale revoluties botsen met tradities, wordt de kloof tussen moeder en zoon steeds dieper...