August Willemsen Pořadí knih (chronologicky)

Polemische benadering van de Anjerrevolutie in Portugal in 1974.

Bij leven publiceerde Fernando Pessoa slechts enkele werken. Na zijn dood werd op zijn huurkamer een kist aangetroffen vol met volgekrabbelde velletjes. Uit die chaos kon een kolossaal oeuvre worden samengesteld. Hij creëerde diverse ‘heteroniemen’ – afzonderlijke ‘schrijverspersoonlijkheden’ met elk een eigen stijl en woordkeus. De poëzie die Pessoa onder eigen naam publiceerde is sterk symbolistisch en mystiek. August Willemsen bracht een ruime keus uit Pessoa’s poëzie en een beknopte selectie uit diens proza samen. De Portugees Fernando António Nogueira Pessoa (1888-1935) geldt als een van de allergrootste dichters. Hij werkte als hulpboekhouder, handelscorrespondent en vertaler; in de avonduren legde hij zich toe op zijn gedichten en proza.

De goddelijke kanarie, waarin August Willemsen de complete geschiedenis van het Braziliaanse voetbal behandelt, is hét schoolvoorbeeld van een literair sportboek. Toen dit veelgeprezen boek begin jaren negentig bij uitgeverij Thomas Rap voor het eerst verscheen, stond er achterop het volgende te lezen: 'Er is een tijd geweest dat Nederland en Brazilië het mooiste voetbal op aarde speelden. Brazilië werd driemaal wereldkampioen, in de korte tijd van twaalf jaar (1958, 1962 en 1970). Nederland ten onrechte nooit.' Hoewel die tijden ver achter ons liggen, is Brazilië alweer ruim tien jaar hét toonaangevende voetballand. Van de twintig WK-toernooien heeft 'De goddelijke kanarie', zoals het Braziliaans nationaal elftal genoemd wordt, er vijf gewonnen. Het Braziliaanse voetbal van de laatste vijftien jaar wordt geassocieerd met legio geniale voetballers: Romário, Ronaldo, Robinho, Ronaldinho, Kaká, Adriano – om er slechts enkelen te noemen. Al die spelers, evenals de verhalen achter de laatste twee wereldtitels, waren nog niet door August Willemsen geboekstaafd. Maar nu dus wel, in deze geheel vernieuwde en bijgewerkte editie.

Wie aan Lissabon denkt, denkt aan Camões, Pessoa en Slauerhoff, drie schrijvers die in O Lissabon, mijn thuis ruimschoots aan bod komen. Maar de letterkundige geschiedenis van Lissabon is zoveel rijker. Wat hadden bijvoorbeeld William Beckford, Robert Southey en Lord Byron in de Portugese hoofdstad te zoeken? Wie was de dichter Cesário Verde, door Pessoa beschouwd als zijn 'Meester'? Hoe dacht Eça de Queiroz, Portugals grootste en venijnigste prozaschrijver, over Lissabon? Wat deden F.C. Terborgh en Antonio Tabucchi daar? Hoe voltrok zich de modernistische revolutie in de Portugese poëzie? En wat verbindt de schrijvers José de Almada Negreiros en José Cardoso Pires? Of José Saramago en António Lobo Antunes? De letterkundige opstellen - van o.a. August Willemsen, J. Rentes de Carvalho, Harrie Lemmens en Arie Pos - worden afgewisseld door beschouwingen over de mysterieuze kunstverzamelaar Calouste Gulbenkian, over azulejos, de typisch Portugese tegels, en over de fado, de niet minder typisch Portugese liedkunst. Bovendien bevat O Lissabon, mijn thuis, naast bijzondere foto's en schitterende tekeningen van Frits Müller, een schat aan vertaalde teksten van Camões, Pessoa, Mário de Sá-Carneiro en José de Almada Negreiros.

Dutch

Euclides da Cunha is de auteur van één boek, Os sertões (De binnenlanden, 1902), dat het grootste boek uit de Braziliaanse literatuur is genoemd. Centraal staat de religieuze strijd bij Canudos, het noordoosten van Brazilië, tussen de ‘fanatici’, aanhangers van de messias Antônio Conselheiro, en regeringstroepen, die een aantal expedities nodig hadden om de rebellen tot de laatste man uit te roeien. Wat volgt is een hartstochtelijke aanklacht tegen ‘de grootste misdaad uit de Braziliaanse geschiedenis’ waarbij geschiedenis, antropologie, politiek, geografie, klimatologie, psychologie, natuurwetenschappen, sociologie, etnologie en strategie worden verenigd. Het is een verhaal, epos, roman, essay, poëzie, als een monumentaal testament over flora, fauna, het leven in de Braziliaanse binnenlanden en over hartstocht en wetenschap.

Reisbrieven van de Nederlandse vertaler uit de jaren 1967-1984.

Román o pohnutých osudech osiřelého chlapce, který ve společnosti potulného hudebníka vandruje Francií a těžce si vydělává na bídné živobytí, přes všechny nepříznivé okolnosti si zachovává dobré srdce a zůstává poctivým a čestným člověkem.

Dagboek van de Nederlandse schrijver en vertaler Portugees (1937- ) over de periode 1956-1964, voorzien van eigen commentaar van later datum.

Verhalen van binnen- en buitenlandse auteurs over het scholierenleven.

Nova edição de um dos mais importantes romances brasileiros da década de 1930. Leitura obrigatória para vestibular da Fuvest. Lançado originalmente em 1936 e apresentado aqui em novo projeto gráfico, Angústia tem como protagonista Luís Silva, funcionário público de Maceió que leva uma vida medíocre e sem grandes emoções até o dia em que se apaixona por Marina. De início, a jovem demonstra certo interesse no relacionamento e no conforto material que o casamento poderia lhe proporcionar, mas logo acaba trocando o noivo por Julião Tavares, mais rico e poderoso. Tomado por ciúmes e rancor, Silva fica perturbado com os acontecimentos que se desenrolam e passa a acompanhar a vida de Marina enquanto sonha em matar Julião. Escrito em primeira pessoa, o romance tem estrutura temporal não linear, seguindo o fluxo de consciência do narrador-personagem e aproximando o leitor dos sentimentos despertados pelos conflitos vividos por Luís Silva.

Voetbaltijdschrift voor lezers

Verhalen over uiteenlopende verwikkelingen in Portugal na de Tweede Wereldoorlog.

Reisbrieven van de Nederlandse vertaler uit de jaren 1967-1984.

Accompanied by a thorough introduction to Brazil's Machado, Machado's Brazil, these vibrant new translations of eight of Machado de Assis's best-known short stories bring nineteenth-century Brazilian society and culture to life for modern readers.

Světově známý portugalský spisovatel F. Pessoa (1888-1935) v této ironické próze logicky dokazuje, jak je možné být zároveň úspěšným bankéřem i uvědomělým anarchistou. Tato ironická "intelekturální povídka" ukazuje další překvapivou stránku autorova díla. Jde o jedno z mála děl, které vyšlo ještě za jeho života. Bylo přeloženo do mnoha jazyků a je uváděno na předních světových scénách.

Um moço em Curitiba só tem um remédio - afogar-se. Como não há mar, um tonel de rum serve. Mas nem todos encontram coragem ou lucidez para o tonel de rum. Há então o noivado, ser noivo de alguma coisa ou pessoa, evitar a garoa das noites, encontrar uma sala com sofá e o retrato de um parente morto suspenso na parede, tomar o café que lhe traz a futura sogra, e, aos domingos, há o ajantarado pegajoso da província - a noiva bordará, costurará, fará qualquer coisa com as mãos, talvez uma carícia. As mulheres estarão sempre costurando, solteiras, casadas, viúvas, velhas ou moças terão os dedos picadinhos de agulha, até que um dia o ovo de costura rolará de suas mãos e a cabeça tombará para sempre - não, nada é para sempre, ainda com o ovo de costura caído no chão o pescoço é alvo útil para a navalhada.