Vyprávění o indonésko-holandské prostitutce Dewi Ayu, jejích dcerách, jejich nápadnících i manželích, potomcích i protivnících začíná fantaskním obrazem zmrtvýchvstání: ústřední protagonistka po jednadvaceti letech vstává z mrtvých a poprvé pohlíží do tváře své čtvrté dcery, nehezké dívky pojmenované Kráska. Zvědavý čtenář, kterého zajímá, jak se rázovitá Dewi s novou situací popasuje, je rychle vtažen do děje – než se dozví odpovědi na všechny své otázky, vyposlechne si rozvětvené dějiny celého rodu i jeho domovského městečka.
Een kritische roman over Indonesië, de Molukken, bewustwording en identiteit tegen een achtergrond van het chaotische Jakarta. Maya’s vreemde dromen beheersen haar nachten. Steeds verschijnt dezelfde vrouw: naamgenote Maia. De levendige dromen nemen Maia mee op onvergetelijke reizen, en gezeten op de rug van een draak genaamd Kolibrie vliegt ze over bekende en onbekende plaatsen. Door de dromen beseft Maya dat haar perfecte leven maar schijn is. Ze doet afstand van haar leven zoals ze dat kent: ze zegt haar baan op, zet haar verloofde aan de kant en verlaat Jakarta. Ze begint te schrijven over Maia en haar oneindige nachtelijke reizen. Werkelijkheid en fictie dreigen door elkaar te gaan lopen als de nachtelijke Maia tijdens een van Maya’s dromen ook begint te schrijven en schrijft over Maya, die wakker wordt op een perfecte ochtend.
De vrienden Parang Jati en de jonge bergbeklimmer Sandi Yuda zijn vaak te vinden in de bergen van Oost-Java. Tijdens het klimmen verbeeldt Yuda zich regelmatig een verleidelijke gedaante te zien, een vrouw met een wolvengezicht, die hem een magisch getal toefluistert: het getal Fu. Deze mystieke ervaring lijkt in scherp contrast te staan met de politieke betrokkenheid van zijn vriend Parang Jati en diens verbeten strijd tegen fanatieke religieuze groeperingen.
Moeder Van Alle Volken. de Roos Van Tjikembang En Andere Verhalen (Boekerij 'Oost En West')
348 stránek
13 hodin čtení
'Zij is en blijft de inlandsche vrouw, die alleen met de Europeaan wil zamen wonen, zich aan hem ten beste geeft, hem al hare diensten wijdt, alleen omdat zij daardoor de zekerheid bekomt, dat zij nu een goed leven leiden en in ruime mate voldoen kan aan de onbegrensde zucht naar pronk en opschik'. Met deze woorden karakteriseerde W.L. Ritter in 1855 de "njai," de concubine van menig Europese, Chinese en Arabische man in Nederlands-Indie. In de Nederlandstalige koloniale literatuur van de tweede helft van de negentiende eeuw was de "njai" het symbool van degeneratie en dreigde zij de koloniale samenleving te ondermijnen. De "njai" deugde niet. In de Maleise literatuur daarentegen is zij de trouwe, spaarzame en integere vrouw. De "njai" deugt wel, maar valt in de Maleise verhalen en gedichten ten prooi aan de meedogenloze mannencultuur. Zij is daarin vooral de brug tussen rassen en tussen culturen, want zij is de moeder van Indo-europeanen, Indo-chinezen en Indo-arabieren. De "njai" is de moeder van alle volken. Maya Sutedja-Liem selecteerde zes verhalen waarin de "njai" de hoofdrol speelt, vertaalde ze en bracht ze samen in deze bundel. Tezamen vormen deze vertaalde portretten een belangrijke bijdrage aan debatten rond gender en identiteit in een koloniale context."
Larung is een man met een gehavende psyche waardoor hij hard en meedogelooos is geworden. Zijn vader verdween op geheimzinnige wijze tijdens de massa-moorden in het midden van de jaren zestig en zijn stokoude oma heeft de jongen niet tot een evenwichtig mens kunnen opvoeden. Zij is bedreven in de zwarte kunst en door de invloed van de magie kan ze geen natuurlijke dood sterven. Larung voelt zich geroepen haar leven te beëindigen. Hij pleegt koelbloedig euthanasie bij zijn oma en brengt andere mensenlevens in gevaar.