Frans van Dooren Knihy

Dante lééft in Italië. Iedere zichzelf respecterende plaats heeft een Dante-fontein, een Dante-gedenksteen, een standbeeld van de grote dichter of op z'n minst een straat naar Dante vernoemd. In de meeste gevallen wordt de betreffende plek opgeluisterd met een citaat uit Dantes Goddelijke komedie. Want Dante Alighieri reisde zijn leven lang door Italië, en zijn boeken staan vol met verwijzingen naar plaatsen die hij passeerde. Frans van Dooren, Nederlands grootste Dantekenner en -vertaler, reisde meer dan vijftig keer naar Italië en bracht Dantes overdonderende aanwezigheid in het moderne Italië in kaart. Hij spoorde nazaten van de familie Alighieri op, die werken als wijnboeren in de Valpolicella-streek. In Rome werd hij in een restaurant bediend door een ober die tussen de gangen door driftig las in De goddelijke komedie, in Florence bezocht hij de talloze plaatsen waar leven en werk van de dichter worden gememoreerd. Het Italië van Dante voert de lezer van provincie tot provincie door het huidige Italië, dat het verleden op vele manieren eert en instandhoudt. Een prachtig boek dat een reis naar Italië tot een onvergetelijke literair-historische ervaring kan maken. In het boek is tevens een praktisch overzicht opgenomen van alle Dante-vindplaatsen in het Italië van vandaag.

Machiavelliho renesanční dílo Vladař patří právem ke klíčovým politologickým textům o moderním způsobu vládnutí. Autor tento spis věnoval na začátku 16. století Lorenzovi Medicejskému, který v té době vládl Florencii. Ve 26 kapitolách popisuje jednoznačně a bez příkras mechanismy fungování moci a definuje úspěšné formy vládnutí. I přesto, že je dílo přes půl tisíciletí staré, některé myšlenky jsou platné i dnes.

Aan het begin van de Italiaanse letterkunde staat, hoog uittorenend boven alles eromheen, de triade Dante, Petrarca en Boccaccio: drie schrijvers die in hun werk zowel gebruik maken van het geleerde Latijn als van het nog jonge 'volgare'. Poëtisch gezien winnen hun scheppingen-in-het-Italiaans het verre van hun Latijnse geschriften: zoals Dante in de Divina Commedia en Petrarca in de Canzoniere, zo bereikt Giovanni Boccaccio (1313-1375) zijn artistieke hoogtepunt in de Decameron. Boccaccio schrijft het werk - een verzameling van honderd verhalen die in tien dagen door tien jongelui worden verteld - te Florence in de jaren na de grote pestepidemie van 1348, een periode waarin hij zich heeft losgemaakt van de mondaine lichtzinnigheid van zijn jeugd, terwijl hij zich nog niet heeft overgegeven aan de ernst en inkeer van zijn latere jaren. Frans van Dooren heeft uit de Decameron, die de 'Umana Commedia' is genoemd, twintig bekendste verhalen geselecteerd, waarin de uiteenlopende aspecten van het mens-zijn ('umana') en de positief-dramatische vormgeving ('commedia') tot hun recht komen. Levensechte dialogen, realistische beschrijvingen van achtergronden en gebeurtenissen, een goede dosering van emotionaliteit en rationaliteit, en een soepel en plastisch taalgebruik hebben Boccaccio's novellen door de eeuwen heen uiterst fris en leesbaar gehouden.