Frans van Dooren Knihy

Komentovaný průřez nejslavnějším dílem rané italské renesance. Moderní, čtivý překlad Vladimíra Mikeše odhaluje za náboženskou symbolikou básníkovo poznání lidského údělu, těžce zrozené v čase, kdy se Florencie zmítala v bezohledných mocenských zápasech.

Dante lééft in Italië. Iedere zichzelf respecterende plaats heeft een Dante-fontein, een Dante-gedenksteen, een standbeeld van de grote dichter of op z'n minst een straat naar Dante vernoemd. In de meeste gevallen wordt de betreffende plek opgeluisterd met een citaat uit Dantes Goddelijke komedie. Want Dante Alighieri reisde zijn leven lang door Italië, en zijn boeken staan vol met verwijzingen naar plaatsen die hij passeerde. Frans van Dooren, Nederlands grootste Dantekenner en -vertaler, reisde meer dan vijftig keer naar Italië en bracht Dantes overdonderende aanwezigheid in het moderne Italië in kaart. Hij spoorde nazaten van de familie Alighieri op, die werken als wijnboeren in de Valpolicella-streek. In Rome werd hij in een restaurant bediend door een ober die tussen de gangen door driftig las in De goddelijke komedie, in Florence bezocht hij de talloze plaatsen waar leven en werk van de dichter worden gememoreerd. Het Italië van Dante voert de lezer van provincie tot provincie door het huidige Italië, dat het verleden op vele manieren eert en instandhoudt. Een prachtig boek dat een reis naar Italië tot een onvergetelijke literair-historische ervaring kan maken. In het boek is tevens een praktisch overzicht opgenomen van alle Dante-vindplaatsen in het Italië van vandaag.

Autor se ve svém díle zamýšlí nad tím, čím je člověk jako občan ve státě. Podle Machiavelliho řídí člověk své činy logickými a rozumovými kritérii, nikoli morálními. Klíčovou osobou ve státě je panovník, jehož ideálním cílem je chvályhodný cíl, přičemž způsob dosažení cíle může být jakýkoliv. Machiavelli se zaměřuje na vládu v knížectvích, která dělí na dědičná a nově dobytá. V dědičných státech je panovníkovi snazší vládnout, protože navazuje na tradice svých předků, což mu získává oblibu mezi lidmi. Smíšená knížectví čelí problémům, pokud mají rozdílnou kulturu či jazyk. Machiavelli navrhuje různé způsoby řešení, jako například přesídlení obyvatel. Panovník musí být prozíravý a buď zahrnout protivníky laskavostmi, nebo je zničit. Může se stát panovníkem i z vůle občanů, přičemž existují tři formy správy: knížectví, svoboda a anarchie. V krizových časech je lepší se utkat v otevřeném boji, pokud to okolnosti dovolí. Machiavelli také zvažuje roli osudu v lidském životě, přičemž tvrdí, že úspěch závisí z poloviny na osudu a z poloviny na lidské iniciativě. Úspěšný je ten, kdo se přizpůsobí podmínkám. Autor věnoval své dílo Lorenzovi Medicejskému.

A group of young people flee to the countryside from plague-ridden Florence and pass the time in their retreat by telling tales of romance. This selection from Boccaccio's landmark of medieval literature features 25 stories from the original 100, all teeming with colorful characters and worldly wisdom. J. M. Rigg translation.

Francesco Petrarca (1304-1374) is een van de grootste figuren in de Europese literatuur, met een enorme invloed door zijn Latijnse brieven en traktaten en zijn Italiaanse gedichten. Hij is de grondlegger van het humanisme en het petrarkisme. Petrarca is vooral bekend als de schepper van de Canzoniere, een sublieme verzameling gevoelige gedichten, voornamelijk sonnetten, die zijn idealiserende liefde voor Laura verkennen. Dit werk geldt als een toonbeeld van élégance, gratie en harmonie, en heeft eeuwenlang als model gediend voor lyrische poëzie. De vierde, uitgebreide druk bevat naast de Italiaanse originelen vertalingen van negenenveertig sonnetten, twee canzonen en een passage uit de Trionfo della Morte, voorafgegaan door een uitvoerige inleiding. Frans van Dooren, laureaat van de Martinus Nijhoffprijs in 1990, heeft talloze Italiaanse klassieken vertaald, waaronder werken van Dante, Michelangelo en Machiavelli. Zijn vertalingen van Petrarca worden geprezen om hun kwaliteit; volgens Kees Fens zijn de Nederlandse dichtregels echte vondsten, terwijl Willem Barnard opmerkt dat Van Dooren de essentie van het origineel weet te vangen in nieuwe Nederlandse gedichten.