Frits van der Waa Knihy

Svoji nejznámější prózu, trilogii Gormenghast, začal psát Mervyn Peake v době druhé světové války, kdy sloužil v armádě, a rukopisy posílal domů své ženě Maeve. Peake umně mísí prvky gotického románu, fantasy, komedie i hororu a výsledkem je surreálně carrollovský, kafkovsky groteskní, do absurdních detailů líčený „vnitřní“ svět, v jehož dusivé, pomalé, zahnilé atmosféře začíná klíčit strašlivá revoluční změna. První díl trilogie nazvaný Titul Žal vyšel v roce 1946. Druhý díl, nazvaný krátce podle místa děje Gormenghast, vyšel o čtyři roky později a sleduje další osudy postav obývající ponurý hrad. Třetí díl trilogie Už jen Titus, který Peake psal v době, kdy trpěl Parkinsonovou chorobou, příběh uzavírá a odehrává se ve vnějším světě. Samotný Gormenghast už tu chybí, ale co do podivínů a bizarních existencí si vnější svět s hradem nijak nezadá. Trilogie Gormenghast, v Anglii stále znovu vydávaná, patří k základním pilířům fantasy. Svědčí o tom i čtyřdílné televizní zpracování BBC z roku 2000 a stejnojmenná rocková opera německého skladatele Irmina Schmidta.

Max Tegmark, MIT-wetenschapper en oprichter van het Future of Life Institute, geeft in Life 3.0 een toegankelijke, nuchtere en praktische beschrijving van de gevolgen van Kunstmatige Intelligentie (KI). Hij laat zien hoe onze banen, scholen, gezondheid, rechtspraak, politiek en talloze andere gebieden ingrijpend zullen veranderen en verkent de meest essentiële vragen van onze tijd: kunnen we onze welvaart laten groeien door automatisering? Kunnen we garanderen dat intelligente systemen doen wat wij willen zonder te crashen of gehackt te worden? Moeten we bang zijn voor een wedloop in autonome wapens? Zullen machines ons vervangen, of zal KI het leven op aarde doen bloeien als nooit tevoren? Van superintelligentie tot zingeving, van wat bewust zijn betekent tot de toekomst van leven in het universum: Life 3.0 stelt je in staat om deel te nemen aan de belangrijkste discussie van onze tijd.

Natalie Haynes bespreekt tien verschillende verhalen uit de Griekse mythologie vanuit een nieuw perspectief: ze stelt de vrouwen centraal Veel hedendaagse romans, toneelstukken en films halen hun inspiratie uit de epische poëzie en Griekse tragedies die bijna drieduizend jaar geleden voor het eerst werden verteld. In het werk van Homerus, in bijvoorbeeld de verhalen over de Trojaanse Oorlog en Jason en de Argonauten, gaat het om mannelijke helden. Vrouwen komen er meestal bekaaid vanaf. En als ze wel het onderwerp van gesprek zijn, worden ze vaak afgeschilderd als monsterlijk, wraakzuchtig of gewoon kwaadaardig. Neem Pandora, iedereen kent haar als de eerste vrouw die alle chaos en ellende in de wereld heeft losgelaten, maar in het oorspronkelijke verhaal van Hesiodus handelde zij helemaal niet uit kwade wil. Zelfs de verhalen over Medea en Phaedra zijn genuanceerder dan hervertellingen ons laten geloven. In De kruik van Pandora herstelt Natalie Haynes het evenwicht. Als startpunt neemt ze Pandora en haar kruik (die doos kwam later pas), en in nog negen verhalen zijn, na millennia van verhalen over goden en mannen, nu eindelijk eens de stemmen te horen van Hera, Artemis, Penelope en vele andere vrouwen. In de pers 'Het leukste boek over Griekse mythen dat je ooit zult lezen.' Mark Haddon, auteur van Het wonderlijke voorval met de hond in de nacht 'Grappige, scherpe analyses van wat deze soms-niet-erg-aardige vrouwen van plan waren, en hoe ze soms voor gek werden gezet... doorlezen!' Margaret Atwood 'Haynes is een briljante classicus en met De kruik van Pandora heeft ze eigenlijk het eerste boek geschreven met een feministische kijk op de Griekse mythologie.' The Herald Bron: Flaptekst, uitgeversinformatie