Arjan Erkel Pořadí knih (chronologicky)

Questo testo è stato scritto il 24 ottobre 2007 da Ingrid Betancourt, che il 22 febbraio 2002 è stata sequestrata dalle FARC, le Forze armate rivoluzionarie della Colombia che tengono in ostaggio da anni diverse altre centinaia di persone. È indirizzato alla madre, Yolanda Pulecio, ai suoi ligli Mélanie e Lorenzo, e alla sua famiglia. Il manoscritto, dodici pagine vergate con una calligrafia regolare e densa, accompagnato da un video e da alcune foto, è stato sequestrato in occasione dell'arresto di alcuni guerriglieri a Bogotà. Una copia è stata trasmessa dal governo colombiano alla famiglia di Ingrid nel dicembre 2007. Questa è la prima traduzione integrale e autorizzata del documento. La lettera di Ingrid Betancourt è accompagnata dalla risposta dei suoi figli, Mélanie e Lorenzo, che si stanno battendo per la liberazione della madre.

Arjan Erkel werkte in 2002 voor Artsen Zonder Grenzen in Dagestan toen hij op brute wijze werd ontvoerd. Hij zat vervolgens twintig maanden in een donker hok van anderhalf bij twee meter tussen de insecten en de muizen. Maanden lang zag hij geen gezichten: hij werd bewaakt door zwaarbewapende mannen met maskers. Hij vreesde meerdere malen voor zijn leven, werd heen en weer geslingerd tussen hoop en wanhoop en voelde zijn einde naderen tijdens nachtelijke ritten in de kofferbak van een auto, op weg naar nieuwe onzekerheid. Op Eerste Paasdag, 2004, werd Erkel na 607 gevangenschap vrijgelaten.Op afwisselend emotionele en rationele wijze doet Erkel verslag van zijn voortdurende gevecht om te overleven, zijn strijd tegen angst, onzekerheid en eenzaamheid, en zijn strijd met zichzelf en het geloof. Zijn verhaal geeft aan hoe belangrijk het is hoop te houden, positief te blijven en met volharding en doorzettingsvermogen te blijven proberen de omstandigheden zo leefbaar mogelijk te houden.