Willem Hazeu Pořadí knih (chronologicky)

Lucebert verscheen als een komeet, zo schreef Gerrit Kouwenaar, en maakte zich binnen vijf jaar als dichter en later als schilder waar. Tot op de dag van vandaag wordt hij gezien als een van de grootste dichters in ons taalgebied. Kouwenaar schreef ook: ‘Wij zijn allemaal van de oorlog, het leed en hoge tonen.’ Wat dat voor Lucebert (1924-1994) betekende, beschrijft Wim Hazeu in deze meeslepende biografie, die voor een deel gebaseerd is op eerder ontoegankelijke of onbekende bronnen. Lucebert is het levensverhaal van een gepassioneerde dichter en beeldend kunstenaar. Het is het verhaal van worsteling en succes. Het is het verhaal van het naoorlogse artistieke leven, waarin Lucebert verzet aantekent tegen autoriteiten die politiek en kunst bij het oude willen laten. Het is het verhaal over de dichters en kunstenaars die Lucebert omringden: Bertus Aafjes, Armando, Hans Andreus, Karel Appel en talloze anderen. En het is een verhaal over liefde en geliefden, over avonturen in Amsterdam, Bergen, Berlijn, Frankrijk, Italië en Spanje. Het leven van Lucebert was complex, en dit stelde Wim Hazeu voor vraagstukken die hij als biograaf nog niet eerder had hoeven oplossen.

Dit is misschien wel het gekste, het leukste en tegelijkertijd het mooiste boek van Toon Hermans. Na een periode van weemoed en bezinning, waarin hij boeken als de versjesbundel Van Ganser Harte, zijn herinneringen Verhalen uit mijn Leven, het Gebedenboekje en Zet je Hart uit je Hoofd (over zijn ervaringen voor en na een hartoperatie) publiceerde, is hij nu, in Overdrijvende Wolkenvelden, weer helemaal de grappenmaker. Hij heeft in dit boek veel gespeeld met de taal, met klanken en betekenissen. Van 'overdrijven' - in de betekenis van iets wat overdrijft èn in de betekenis van iemand die kan overdrijven - kwam hij tot óverdrijvende wolkenvelden, die op hun beurt door hun vormen en kleuren ook kunnen overdrijven.Dit boek, waarlijk een theatershow op papier, neemt het op voor de humor, de grappenmakerij, de verfrissende gekte, al ontbreekt hier en daar de ernst niet. Immers, achter de humor van de clown schuilt altijd een beetje de ernst.