Olle Högstrand Knihy

Als de journalist Kalle Berger in zijn geboortestadje in Värmland logeert, een Zweedse provincie grenzend aan Noorwegen om zijn paard, de stamboekhengst Stylist en diens trainer-pikeur Jan Lindgren te bezoeken, wordt zijn aandacht getrokken door een ander paard, Sam Boy, dat juist uit de stal wordt gehaald. Not geen uur later sterft dit paard na een veelbelovend trainingsrondje met Jan Lindgrens broer Hakan op de sulky. Een sfeer van beklemming heerst over de baan en de stallen. Wat moet Berger denken van de injectiespuit die hij in een kast in de stal aantreft? Is dope de oorzaak van Sam Boys plotselinge dood? Voorlopig echter schijnen de intriges van een goksyndicaat voor de dood van de draver verantwoordelijk te zijn en loopt iedereen die maar iets zou kunnen verraden gevaar.

Als Daniel Strand, journalist in Stockholm, op een koude miezerige dag in februari alles tegenzit en als bovendien zijn geld op is, besluit hij voor één keer een aantal geheime documenten die hij in handen heeft gekregen te verkopen aan het Oostblok. Maar het blijft niet bij die ene keer, want de Russische spionagedienst in Zweden is zeer ingenomen met de activiteiten van de journalist-spion. Nadat de krant waarvoor hij schrijft is opgeheven, treedt Strand in dienst bij zijn oude kennis Sundin die hoofd is van de afdeling Psychologische Oorlogvoering van het ministerie van Ontwapening. Tussen Sundin en Strand ontstaat een kat-en-muisspel wanneer blijkt dat Sundin voor de Amerikanen spioneert. Strands poging zijn werkgever in het nauw te drijven brengt hem in grote moeilijkheden. Hij maakt daarbij de grove fout Eva, de secretaresse van zijn Oostduitse contactman, uit te spelen tegen de Amerikanen. Een fout die hij beter niet had kunnen maken...

Tijdens de Zweedse nationale zwemkampioenschappen, waar commissaris Valitalo aanwezig is als trainer van de politiezwemclub, wordt een van de zwemsters vermoord. Valitalo moet deze zaak, waar hij meer dan hem lief is bij betrokken raakt, onderzoeken.

De minister van Justitie zat in zijn kamer in het Rijksdaggebouw te wachten op de klok van tweeën. Op dat tijdstip begon het donderdagse vragenuurtje en zou hij een woedende communist moeten gaan uitleggen waarom het nog altijd als een misdaad werd beschouwd om dronken te zijn op de openbare weg. Volgens de vragensteller was dit een typische klassewet die alle beter gesitueerden, die hun toestand beter konden verbergen achter keurige kleren en een net uiterlijk, begunstigde. De minister van Justitie was het in grote trekken met de strekking van de vraag eens, maar dat kon hij niet toegeven en daarom had hij een van zijn ambtenaren een volstrekt nietszeggend antwoord in elkaar laten draaien. De deurbel ging. Vast een bode, dacht de minister van Justitie en drukte op het groene knopje. Degene die de deur opendeed was geen bode. De dagelijkse routine van de minister van Justitie wordt onderbroken door een nogal angstaanjagende mededeling. De flegmatieke veiligheidsagent Jan Olsson vertelt, dat twee mannen van plan zijn de minister te vermoorden...