Edward Staniek Knihy

Nikdy nesmíme jednat v pochybnostech svědomí. Jistota svědomí je základem jeho pokoje. Se správným, jistým a citlivým svědomím se však nikdo nerodí. Takové svědomí je třeba získávat stále lepší znalostí norem Božího zákona a jejich stále odvážnějším uskutečňováním v životě.Na této cestě je nejúčinnějším nástrojem ke zdokonalování svědomí vlastní zkušenost. Reakce svědomí naplněného hlubokým pokojem nebo neklidem nám naznačuje, nakolik byla naše rozhodnutí správná. Tato cesta je však draze vykoupena, neboť se za ní platí bolestí svědomí. Snazší cestou je využít zkušeností druhých. Oni platí vysokou cenu a chtějí ostatní varovat, aby jejich chyby neopakovali. Takovým způsobem má také pomoci k reflexi vlastního svědomí knížka, kterou čtenářům předkládáme.

Atlas całościowej anatomii człowieka ukazuje, że człowiek składa się z ciała, duszy i ducha, precyzyjnie porządkując te elementy. Publikacja jest szczególnie istotna w kontekście rosnących wątpliwości co do istnienia ducha. Głos ks. prof. Edwarda Stańka, oparty na Biblii, osobistych przeżyciach oraz obserwacjach przyrody, stanowi cenny sprzeciw wobec redukcjonizmu w postrzeganiu człowieka. Autor zachwyca się pięknem ludzkiej istoty, koncentrując się na ciele, duszy i duchu, zamiast na chorobach i zagrożeniach. Zdumiewa, że kapłan, który od siedmiu lat zmaga się z poważnymi chorobami, potrafi tak pięknie pisać o zdrowiu. ks. dr hab. Marek Gilski podkreśla, że myśl ks. prof. Stańka fascynuje go od lat 80., kiedy to jako kleryk dostrzegł umiejętność łączenia codziennych doświadczeń z nadprzyrodzonymi, co czyni te ostatnie zrozumiałymi dla każdego. W książce ks. prof. Staniek proponuje coś, co można nazwać anatomią mistyczną, dzieląc się wiedzą na temat ludzkiej duszy i ducha, wywodząc się z doświadczenia tajemnicy ciała związanej z chorobą.

Jeden z najlepszych badaczy i znawców Biblii odkrywa dla nas ewangeliczne sceny, które mają swe odzwierciedlenie w tajemnicach różańcowych. Wielką siłą książki jest zrozumiały przekaz tych wydarzeń, które ludzką miarą są niewytłumaczalne i niepojęte. Autor, odkrywając przed nami znaczenia Bożego objawienia, formułuje pytania o naszą osobistą relację z Bogiem i podsuwa odpowiedzi na nie. To publikacja, która zmusza do głębokiej refleksji, a jednocześnie pokazuje, jaka jest nasza wiara. Absolutnie unikatowym atutem książki jest jej część będąca rozmową, którą z ks. Edwardem Stańkiem przeprowadził Piotr Podlecki. Trudno byłoby znaleźć badacza, który z równym znawstwem, ale i łatwością potrafiłby wskazać wytłumaczenie szeregu wątpliwości rodzących się wokół wiary w jej niezrozumiałych, paradoksalnych zdawałoby się prawdach ukazanych w tajemnicach różańca świętego. – Przecież to my potrzebujemy Boga, a nie Bóg nas. – Błędny pogląd. To On mnie stworzył, dlatego że mnie potrzebuje. Precyzyjnie określił godzinę i miejsce moich narodzin oraz czas, w jakim jestem Mu potrzebny na ziemi. Przestawienie życia z tego, że ja potrzebuję Boga, na to, że On mnie potrzebuje, to godzina nawrócenia. Nie ja stworzyłem Boga, nawet w swoich myślach, dlatego że jest mi potrzebny, lecz On mnie stworzył, bo jestem Mu potrzebny teraz i w wieczności.

Nie należy na modlitwie szukać nadzwyczajnych przeżyć. Modlitwa jest czasem ustalenia, co jest wolą Boga, lub dziękczynienia za jej wypełnienie. Jezus na górze Tabor rozmawia z Mojżeszem i Eliaszem o woli Ojca, którą wypełnił doskonale w czasie przejścia, czyli swej śmierci w Jerozolimie. To jest niezwykle ważne wskazanie dla nas. Ukierunkowanie modlitwy na właściwe odczytanie woli Ojca, z gotowością jej wypełnienia, stanowi zasadniczą treść naszego spotkania z Bogiem. /ks. prof. Edward Staniek/ Od momentu przyjścia na świat, Jezus odkrywa przed ludźmi wielkie Boże tajemnice i wtajemnicza w zakryte dotąd dla naszego umysłu odwieczne prawdy. On jest naszym przewodnikiem w tym względzie. Czyni to stopniowo, abyśmy wszystko dobrze pojęli i nie zniechęcili się na tej drodze. Wsłuchajmy się więc w głos Tego, którego autorytet jest niepodważalny, a znajdziemy odpowiedź na pytania, z którymi boryka się każdy myślący człowiek.

Adam to Człowiek, ale to jeszcze nie był ani pełny, ani szczęśliwy człowiek. Dlatego Bóg ukształtował Ewę, a w sercu Adama uruchomił mechanizm spotkania. To spotkanie było dla Adama ważniejsze niż pobyt w raju. Wolał grzeszną Ewę i spotkanie z nią, niż samotność raju z Bogiem. Dopiero spotkanie z drugą osobą, to pełny i szczęśliwy człowiek. Ojcowie Kościoła żyją spotkaniem. Bóg dla nich to Spotkanie Trzech Osób Ojca i Syna i Ducha Świętego. Adam i Ewa to szczęśliwy człowiek, stworzony na obraz i podobieństwo Boga. Człowiek bez spotkania jest kaleką. Autor