Stefan Żeromski Knihy

Třídílný román z konce 18. a počátku 19. století, z období vzniku polských legií v Napoleonské armádě.

Soubor povídek významného polského spisovatele, pokračovatele Stanislawa Przybyszewského.

Příběh středostavovské dívky, jejíž osudy utvářela nejen nešťastná láska, ale i náhoda, setkání se zločinem, vražda a oběť nejvyšší.

Třídilný román z konce 18. a počátku 19. století, z období vzniku polských legií v Napoleonské armádě.

Třídilný román z konce 18. a počátku 19. století, z období vzniku polských legií v Napoleonské armádě.

Sága polského hrdinství a utrpení, podávající ve zkratce obraz lednového povstání 1863. Hrdina povídky, povstalecký voják, je v bitvě u Malogošče těžce raněn a dopraven na ztracený dvorec v lesích, kde ho ošetřuje a skrývá statečná dívka. Vzniká mezi nimi kouzelný příběh lásky, jehož tragický konec symbolisuje úděl Polska oné doby.

Historický román zachycující zrod polských legií a jejich boje po boku napoleonských armád.

Sociální román, klasické dílo polské literatury. Odehrává se ve Varšavě, Paříži, přepychových lázních i slezských dolech a jeho hrdinou je židovský lékař, představitel pokrokové inteligence. Sám vyšel z ubohých poměrů a dosáhnuv vyššího stupně na společenském žebříčku, začne bojovat o odstranění nejkřiklavějších vad společnosti veden vírou ve vyšší poslání lékařství, které dříve či později „bude určovat životní dráhy lidovým masám, povznese je a obrodí svět“.

První velká próza polského spisovatele Žeromského po první světové válce je radostnou reakcí na skutečnost, že Pomoří se znovu stalo součástí Polska. Cyklus próz zahrnuje historii Pomoří od dob Vikingů až po první léta po prvé světové válce.

V striedajúcich sa dramatických a lyrických obrazoch ukazuje tento román širokú panorámu poľského života na prelome 18. a 19. storočia po tragickom páde štátu a prvé pokusy znovunadobudnúť nezávislosť, ktoré v čase napoleonských vojen vychádzali z kruhov tzv. šľachtických revolucionárov.

Dzieje grzechu to dramatyczna historia młodej dziewczyny z dobrego domu, która pod wpływem miłości łamie wszystkie wpojone jej zasady. Główna bohaterka, Ewa, zakochuje się w wynajmującym pokój w domu jej matki, Łukaszu. Okazuje się jednak, że mężczyzna jest żonaty i nie mogąc uzyskać rozwodu – zostawia dziewczynę. Ona mimo wszystko postanawia go odnaleźć… Dzieje grzechu od razu wywołały sprzeczne oceny. Krytyka zaskoczona tematyką utworu dopatrywała się dewiacji znakomitego talentu, podejrzewano pisarza o erotomanię lub histerię, uważano, że utwór jest pozbawiony sensu i idei. Wszystkie te reakcje wywołało pierwsze tak odważne w polskiej literaturze ukazanie tematyki seksualnej. Warto przekonać się, co było przyczyną tak skrajnych emocji.

Sociálny román, klasické dielo poľskej literatúry. Odohráva sa vo Varšave, Paríži, prepychových kúpeľoch aj sliezskych baniach a jeho hrdinom je židovský lekár, predstaviteľ pokrokovej inteligencie. Sám vyšiel z úbohých pomerov a dosiahnuc vyššieho stupňa na spoločenskom rebríčku, začnebojovať o odstránenie najkrikľavejších chýb spoločnosti vedený vierou vo vyššie poslanie lekárstva, ktoré skôr či neskôr "bude určovať životné dráhy ľudovým masám, povznesie ich a obrodí svet".

Dzieje grzechu to dramatyczna historia młodej dziewczyny z dobrego domu, która pod wpływem miłości łamie wszystkie wpojone jej zasady. Główna bohaterka, Ewa, zakochuje się w wynajmującym pokój w domu jej matki, Łukaszu. Okazuje się jednak, że mężczyzna jest żonaty i nie mogąc uzyskać rozwodu – zostawia dziewczynę. Ona mimo wszystko postanawia go odnaleźć… Dzieje grzechu od razu wywołały sprzeczne oceny. Krytyka zaskoczona tematyką utworu dopatrywała się dewiacji znakomitego talentu, podejrzewano pisarza o erotomanię lub histerię, uważano, że utwór jest pozbawiony sensu i idei. Wszystkie te reakcje wywołało pierwsze tak odważne w polskiej literaturze ukazanie tematyki seksualnej. Warto przekonać się, co było przyczyną tak skrajnych emocji.

Doktor Tomasz Judym po zakończonej praktyce lekarskiej w Paryżu powraca do Warszawy. Ze smutkiem stwierdza, że nie ma szans na poprawienie losu ludzi z nizin społecznych, ludzi, z których i on pochodzi. Ani posada lekarza w ekskluzywnym uzdrowisku w Cisach, ani miłość do Joasi Podborskiej nie są w stanie zagłuszyć jego poczucia winy wobec najuboższych.

Przedwiośnie to wybitna powieść Stefana Żeromskiego wydana w 1924 (z datą 1925) w Warszawie. Składa się z trzech części: „Szklane domy”, „Nawłoć”, „Wiatr od wschodu”. Opowiada o życiu Cezarego Baryki, urodzonego i wychowanego w Baku, przyjeżdżającego do odrodzonej po I wojnie światowej Polski. Tytuł utworu ma charakter metaforyczny. Można go zrozumieć jako czas, w którym kształtowało się państwo polskie po okresie zaborów, a w kraju panował niepodległościowy entuzjazm. W roku 1928 swoją premierę miała adaptacja Przedwiośnia w reżyserii Henryka Szaro. Powieść Żeromskiego przeniósł na ekran Filip Bajon. Film Przedwiośnie miał swoją premierę 2 marca 2001 roku, a główną rolę Cezarego Baryki zagrał Mateusz Damięcki. „Polska szklanych domów” weszła do tradycji kultury polskiej jako gorzka refleksja na temat wspaniałych, ale niespełnionych oczekiwań na kraj naszych marzeń. Gorzka – bo rzeczywistość okazał się nie taka, jakiej spodziewał się Cezary Baryka. I do dzisiaj taka nie jest…

Polski nie ma na mapach Europy. Polacy starają się jednak funkcjonować w obrębie państw zaborczych. Chcą się kształcić, robić karierę, żyć. Nauka to konieczność, bo tylko ona otwiera drogę do niezależności i samodzielności. Tak myślą państwo Borowiczowie, kt�rzy decydują się oddać swojego ukochanego jedynaka, Marcinka, do szkoły. Chłopiec przybywa do klerykowskiego gimnazjum jako uległy, got�w na spełnienie wszelkich nakaz�w rosyjskich nauczycieli uczeń. Opuści je jako ktoś zupełnie inny - dorosły, dojrzały, świadomy tego, kim jest młody człowiek.

Syzyfowe prace to powieść o dorastaniu i dojrzewaniu do patriotyzmu, o odnajdywaniu w sobie miłości do ojczystego kraju i o walce z tymi, którzy chcą tę miłość zniszczyć. Autor, opisując losy dwóch głównych bohaterów Marcina Borowicza i Andrzeja Radka, ukazuje warunki, w jakich żyła i uczyła się młodzież polska mieszkająca w zaborze rosyjskim, metody rusyfikacji i próby przeciwstawiania się jej. Ale powieść ta to także książka o pierwszych, niezapomnianych miłościach; o przyjaźniach, które przetrwają najcięższe próby i pokonają nawet nieubłaganie płynący czas. Symboliczna jest przede wszystkim sama wymowa tytułu: syzyfowe prace były bowiem w zamyśle autora bezskutecznymi zabiegami zaborców mającymi na celu wynarodowienie polskiej młodzieży. Stefan Żeromski (1864-1925) urodził się 14 października 1864 r. w Strawczynie, pochodził ze zubożałej rodziny szlacheckiej. Znamienity polski prozaik, publicysta, dramaturg zwany sumieniem polskiej literatury; autor m.in. Ludzi bezdomnych, Wiatru od morza, Popiołów i Przedwiośnia. Zmarł 20 listopada 1925 r. w Warszawie.

Książę Józef Odrowąż, ciężko ranny powstaniec styczniowy, znajduje schronienie w zrujnowanym dworze energicznej Salomei Brynickiej. Między młodymi ludźmi stopniowo narasta uczucie dla bezgranicznie oddanej Józefowi dziewczyny staje się ono najważniejszym przeżyciem, jakiego do tej pory doświadczyła. Zdeterminowana postanawia walczyć o miłość, co doprowadza do niespodziewanego finału.

Hlavnou témou knihy je podrodná analýza odnárodňovacích metód cárskej administrácie, ktorá sa zo všetkých síl usiluje vytrhnúť dorastajúcu mládež z jej prirodzených národných koreňov a vychovať z nej oddaných synov "veľkej, svätej Rusi".