Marcellus Emants Knihy

This is a reproduction of a book published before 1923. This book may have occasional imperfections such as missing or blurred pages, poor pictures, errant marks, etc. that were either part of the original artifact, or were introduced by the scanning process. We believe this work is culturally important, and despite the imperfections, have elected to bring it back into print as part of our continuing commitment to the preservation of printed works worldwide. We appreciate your understanding of the imperfections in the preservation process, and hope you enjoy this valuable book.

A.J. (Lodewijk van Deyssel) in De (later Groene ) Amsterdammer : ‘Juffrouw Lina is een organisme, een abnormaal-nerveus vrouwengestel. De analyticus plaatst zijn sujet in een zekere omgeving, en bestudeert dan nauwgezet hoe het sujet op de omgeving, hoe wederkeerig de omgeving op het sujet van invloed zal zijn, en welk eind-gevolg dit gekompliceerd ageeren en reageeren hebben moet. De aard-bol, met haar “natuur”, de menschen-natuur inbegrepen, is een groot mechanisme, een groote mechanisch georganiseerde naar duizende krachtwetten werkende machine. Hiervan neemt de romancier het mechanisme der menschheid tot zijn speciale studie. De abnormale gevallen, de verschillende zielsziekten, zijn zijn eigenaardig arbeidsveld. Daar toch zal hij het interessante, het “dramatische”, vinden. Ieder bizonder geval beschreven is weêr een bijdrage tot het eindelijk te bereiken volledige geheel der menschenfyziologie. Zoo heeft de heer Emants zijn taak begrepen. En als zoodanig, namelijk wat zijn trouw gevolgde, nergens aan sentimentaliteit of “liefheid” opgeöfferde intentie aangaat, is Juffrouw Lina de type van een naturalistische geschrift.’

Spannend psychogram van een vrouwenmoordenaar. «Mijn vrouw is dood en al lang begraven»: Met deze woorden begint het gebaar van de 35-jarige Willem Termeer. De moord op zijn vrouw Anna was het perfecte misdrijf – en een onvermijdelijke, gelooft men zijn beschrijving. Een levensbeichte en psychologische tour de force in één, dit meeslepende verhaal gaat over een reis naar het eigen ik. Een harteloze opvoeding en teleurstellende jeugd hebben Willem Termeer al vroeg elk zelfvertrouwen ontnomen. Na verschillende tegenslagen wint hij tot ieders verbazing het hart van de mooie en slimme Anna. Maar in plaats van huwelijksgeluk verwacht hem alleen maar nieuwe zelftwijfel en zelfhaat. Onverbiddelijk tegen zichzelf, schetst Termeer deze dramatische ontwikkeling. Zijn genadeloze exhibitionisme schreeuwt om vergeving en roept fundamentele vragen op: Hoe wordt men wie men is? Kan men ontsnappen aan het voorbestemde levenspad? Hoe kan men leven met vroege emotionele beschadigingen? En ook wij lezers stellen ons vragen – niet in de laatste plaats of we hier niet gewoon te maken hebben met een sluwe moordenaar die zijn misdaad rechtvaardigt voor ons.

Een ijdele man die door zijn eenvoudige omgeving hogelijk bewonderd wordt, ondervindt de verloving van zijn artistieke dochter met een arrogante bankierszoon als een ramp waartegen hij zich wanhopig verzet

Marcellus Emants svojím románom Spoveď z pozostalosti presiahol horizont domácej literatúry. Nadviazal totiž na bohatý európsky topos literárnej spovede (sv. Augustín, J. J. Rousseau, A. de Musset) a dotiahol ho v istom zmysle do posledných dôsledkov. Román je sebaobnažujúcou autoanalýzou priemerného meštiaka, ktorý sa pokúša vyšvihnúť do vyššej spoločenskej triedy, avšak sociálna a biologická determinácia mu tento prechod neumožňuje realizovať. Spoveď z pozostalosti je jedným z mála Emantsových diel, ktoré preniklo do medzinárodného povedomia a bolo preložené do viacerých svetových jazykov. Ako autor, ktorý sa začleňuje do prúdu naturalizmu, stojí Emants v tieni svojho vzoru Emila Zolu. Napriek tomu však môžeme konštatovať, že román¸ v ktorom opísal životný osud mladého spoločenského arivistu Termeera a vraždu jeho manželky, patrí k tým skvostom európskej literatúry, ktoré ďaleko presahujú obzor provinčnosti.

Twee broers uit een bemiddeld Amsterdams milieu rond 1880, de een idealistisch, de ander cynisch, komen met elkaar in conflict.