David Grégoire Van Reybrouck Knihy

FINALIST FOR THE CUNDILL PRIZE FOR HISTORY `Not only deserves the description epic, in its true sense, but the term masterpiece as well' Independent

Democracy is in bad health. This book offers a new diagnosis - and an ancient remedy. It shows that the original purpose of elections was to exclude the people from power by appointing an elite to govern over them. Based on studies and trials from around the globe, it presents the practical case for a true democracy - one that actually works. --Publisher

La democracia está en crisis. Contra las elecciones es una propuesta innovadora que ofrece un diagnóstico inesperado y una solución antigua para evitar que las elecciones socaven la democracia. Las recientes elecciones han evidenciado el auge de populismos basados en el miedo y una creciente desconfianza hacia las élites, transformándose en concursos de popularidad en lugar de un debate razonado. Este libro sostiene que el objetivo original de las elecciones era excluir al pueblo del poder, eligiendo a una élite para que lo gobernara. Durante gran parte de los 3.000 años de historia democrática, los cargos se asignaban mediante sorteos y voluntarios. A partir de estudios y ejemplos globales, se presenta una propuesta real para una democracia auténtica y funcional. Urgente y persuasivo, plantea la pregunta: ¿qué estamos esperando? Las reseñas destacan que el voto popular no ha logrado un gobierno democrático genuino, sugiriendo que ha llegado el momento de reconsiderar esta idea. Se presenta un nuevo sistema diseñado para obtener un sólido respaldo popular y se argumenta que asociar democracia y elecciones es un error. Este libro desafiante y accesible anticipa una idea prometedora para revitalizar la participación democrática.

Onze representatieve democratie verkeert in een crisis. De legitimiteit ervan wordt ondermijnd door een dalende opkomst bij verkiezingen, grilliger kiezers en een dramatische afname van leden bij politieke partijen. Dit leidt tot een verminderde efficiëntie, waarbij politici hun beleid steeds vaker moeten afstemmen op de volgende verkiezingen. David Van Reybrouck noemt dit het democratisch vermoeidheidssyndroom. De huidige aanpak is vaak een kwestie van pappen en nathouden, met enkele marginale vernieuwingen die niet voldoende blijken. Van Reybrouck pleit voor een terugkeer naar een oud democratisch principe: loting, dat vooral in het klassieke Athene werd toegepast. Dit middel werd tot aan de Franse Revolutie vaak gebruikt, ook in bloeiende republieken zoals Venetië en Florence. Sindsdien is het beperkt tot de rechtspraak in sommige landen. In een helder betoog stelt Van Reybrouck dat loting een effectieve manier kan zijn om onze machteloze democratie nieuw leven in te blazen en burgers weer actief te betrekken bij de samenleving.

The narrative explores the significance of individual actions and their cumulative impact on the world. It emphasizes how each person's contributions, no matter how small, play a crucial role in shaping outcomes and consequences, inviting readers to reflect on their own influence within a larger story.

Wahlen sind ein primitives Instrument mit einer verrückten Logik, die Politiker dazu bringt, unerfüllbare Versprechen zu machen. In der aktuellen Debatte über Demokratie ist es seltsam, dass zwar alle dafür sind, aber viele an ihrer Funktionsfähigkeit durch Wahlen zweifeln. Wenn Wahlergebnisse nicht den Erwartungen entsprechen, wird schnell der Vorwurf des Populismus erhoben. Die Wahlbeteiligung sinkt, und die Mitgliederzahlen politischer Parteien gehen dramatisch zurück. Wie kann eine Demokratie effizient arbeiten und langfristige Entscheidungen treffen, wenn Politiker vor allem darauf aus sind, bei der nächsten Wahl wiedergewählt zu werden? David Van Reybrouck beschreibt diesen Mechanismus als „demokratisches Ermüdungssyndrom“. Um aus dieser Situation herauszukommen, könnten neue Wege erforderlich sein, auch wenn sie zunächst als weltfremd erscheinen. Van Reybrouck greift ein altes demokratisches Prinzip auf, das bereits im antiken Athen praktiziert wurde: das Los. Dieses Verfahren wurde bis zur Französischen Revolution häufig genutzt, etwa in blühenden Republiken wie Venedig oder Florenz während der Renaissance. Er zeigt, wie dieses Prinzip auch heute unsere machtlos gewordene Demokratie wiederbeleben kann.

'Ik ben een jihadist van de liefde. Vraag me niet om te haten, nog liever zou ik sterven!' Mohamed El Bachiri is een Marokkaanse Belg, moslim en Molenbekenaar. Hij is ook de man van Loubna Lafquiri, zijn grote liefde en moeder van zijn kinderen, die op 22 maart 2016 bij de aanslagen in Brussel om het leven is gekomen. Zijn liefdevolle speech in het tv-programma De Afspraak eind december beroerde miljoenen en werd het meest bekeken filmpje ooit op de Vlaamse televisie. In Een jihad van liefde - opgetekend door David Van Reybrouck - praat Mohamed over zijn jeugd in Molenbeek, de liefde voor zijn vrouw en zijn leven na de aanslagen. Als eerbetoon aan zijn vrouw buigt Mohamed het leed dat hem is aangedaan op moedige en veerkrachtige wijze om in een boodschap van liefde en medemenselijkheid, waarbij hij westerse moslims oproept tot een meer humanistische benadering van de islam. Het resultaat is een sobere tekst van een ongelooflijke wijsheid.

Poème célébrant un personnage ou un événement, parfois poème lyrique destiné à être accompagné de musique : telle est l’ode, selon la définition usuelle.Il n’est donc pas surprenant que David Van Reybrouck ait intitulé ainsi ce livre, tant il s’inscrit sous le signe de la ferveur, de l’enthousiasme, de la beauté et de l’ardeur, de l’amitié et de la gratitude, de la mémoire et de l’histoire. Et toujours dans les parages de la poésie.Musique, peinture, danse, esthétique, philosophie, éthique, littérature mais aussi politique, résistance, résilience ; tout ce qui structure la vie et l’œuvre de cet écrivain engagé, cet historien-archéologue, nous est ici offert en partage.Écrites entre 2015 et 2018, non pas accompagnées de musique mais introduites par un dessin, le geste au crayon d’un artiste en écho aux mots, à la pensée d’un autre, ces odes peuvent aussi être lues comme une série de pas de deux multipliés à l’envi avec ce et ceux qui comptent pour David Van Reybrouck à un instant donné ou pour sa vie entière.«Odes» se lit comme une partition sensible, nourrie du regard que pose sur le monde un humaniste engagé.

Poème célébrant un personnage ou un événement, parfois poème lyrique destiné à être accompagné de musique : telle est l’ode, selon la définition usuelle.Il n’est donc pas surprenant que David Van Reybrouck ait intitulé ainsi ce livre, tant il s’inscrit sous le signe de la ferveur, de l’enthousiasme, de la beauté et de l’ardeur, de l’amitié et de la gratitude, de la mémoire et de l’histoire. Et toujours dans les parages de la poésie.Musique, peinture, danse, esthétique, philosophie, éthique, littérature mais aussi politique, résistance, résilience ; tout ce qui structure la vie et l’œuvre de cet écrivain engagé, cet historien-archéologue, nous est ici offert en partage.Écrites entre 2015 et 2018, non pas accompagnées de musique mais introduites par un dessin, le geste au crayon d’un artiste en écho aux mots, à la pensée d’un autre, ces odes peuvent aussi être lues comme une série de pas de deux multipliés à l’envi avec ce et ceux qui comptent pour David Van Reybrouck à un instant donné ou pour sa vie entière.«Odes» se lit comme une partition sensible, nourrie du regard que pose sur le monde un humaniste engagé.