Aziz Nesin Knihy

Vzpomínky současného tureckého spisovatele na dětství v Istanbulu se pohybují na hranici literatury faktu.

Wonderful tales of the legendary, wise folk character Nasrettin Hoca. Stories retold in English by the most renowned expert in Turkish literature in the US, translated from versions of one of Turkey's most famous writers. Beautifully illustrated. Full of wisdom and humor.

Aziz Nesin, anılarını derlediği Böyle Gelmiş Böyle Gitmez dizisinin Yol başlıklı bu ilk cildinde, çocukluk anılarını anlatıyor.

Şimdiki Çocuklar Harika, Aziz Nesin'in 1967'de yazdığı bir kitaptır. Bu kitapta Ahmet ve Zeynep ismlerinde iki çocuk ayrılıp mektuplaşma yoluyla birbirlerine yaşadıkları olayları anlatırlar. Ahmet ile Zeynep eskiden aynı okulda okumaktalardır, ancak Zeynep sonra Ankara'ya taşınır. Mektuplaşmaya söz vermişlerdir. Ayrıca Zeynep'in Metin, Ahmet'in ise Fatoş adında birer kardeşleri vardır. Ahmet Zeynep'e, Zeynep de Ahmet'e, okulda, evlerinde yaşadıkları olayları anlatırlar. Başlarına gelenleri, arkadaşlarını, dostluklarını gibi. Bu kitap çocukların annelerine, babalarına ve öğretmenlerini nasıl gördüklerini anlatır ve çocukların kendini nasıl savunması gerektiğini öğretir. Türkiye'nin sorunlarını eleştirmek için yazılmıştır. Eleştirdiği konuların bazıları; eğitim sistemi, ezbercilik, okulların sorunları, aile ilişkileridir. Burada anne ve babalara karşı da bazı sözler vardır.

Gülmece edebiyatının doruğundaki yazarımız Aziz Nesin`i 100. doğum yılında anarken onun öyküleri, yazı ve konuşmalarından derlenen tematik bir seçki sunuyoruz. Aziz Nesin`in öyküleri geniş bir konu yelpazesi içinde yalnız günlük yaşamı değil insanlık durumlarını ve toplumsal ilişkileri de gözler önüne serer, okuyanı güldürürken hayatı anlamaya yöneltir. Aynı çeşitlilik yazıları ve konuşmalarında da geçerlidir. Seçkimizi hazırlarken istedik ki Aziz Nesin`in kitaplarındaki öykü ve yazılarını bu kez tematik bir bütünlük içinde okuyun.

İkinci arkadaşa yaptığım küçük şaka şöyle oldu. Tekel aleyhine çok ağır bir yazı yazmıştı. Bu yazıdan üç gün sonra Tekel idaresi bu arkadaşa bir sandık içinde likör, köpüklü şarap, votka gönderdi. Kapalı sandığı bize gösterip övündü. Akşam da sandığı bir otomobile koyup evine götürdü. Evde de karısına, kaynanasına, çocuklarına epiy atıp tutmuş: - Biz bir yazı yazdık mı, adamın işini bitiririz. Tekel, sus poyı olarak bana bir sandık içki hediye etti. Ben böyle hediyelerle susacaklardan değilim. Yarın daha ağır bir yazı yazayım da görsünler. Arkadaşımızın ağır yazısı, rakı şişelerindeki montarların sıkılığından, zor çıkarılmasından şikâyetti. Evdekilere bir zaman şişindikten sonra, - Açın bakalım şu sandığı! demiş. Heyecanla sandık açılmış. İçinden tohumu kaçmış kırk hıyar çıkmış. Kitapta yer alan öyküler: – Nazik Alet – Ajan Ox-13 – Beş Kuruş Yüzünden – Mübarek Adam – Sıkı Ayakkabı – Aile Kurtuluş Ordusu Anonim Şirketi – İngiliz Kumaşı – Bar Fedaisi – Tarzan'ın Sahibi Kim? – Ne Bulursan Al – Bülbül Yuvası Evleri – Bakanlık Emrinde Biri – Hırsız Bu muydu? – Samimiyet – Rüşvet – Unuttum Mahmut – Yangın Vaaar! – Develer Ne Oldu? – Gerçekten Solcu – Dünyanın En Büyük İki Yazarı

28 vergnügliche Miniaturen, über menschliche Schwächen und gesellschaftliche Mißstände

Bu seckidekiler benim en begendigim, en guzel, en sevdigim yapitlarim mi? Boyle bir savda bulunamam. Ama bu seckidekiler, en sevdiklerimden ve okurlarimin da seveceklerini umduklarimdan bir demettir.Bu seckiye kitaplarimdaki yazilarimdan begeneceginizi umduklarimi derleyip aldim. Yanilip yanilmadigima siz, okurlarim, karar verebilirsiniz.Aziz Nesin'in yazdigi "onsoz"denSayfa 200Baski 2013 Nesin Yayinevi

In diesem Buch sind die Erzählungen "Wie Elefanten-Hamdi verhaftet wurde?", "Yepetaş", "Düdüklü Tencere Fabrikası", "Mucize Aynalar", "Çete", "Plajda Bir Adam Boğuldu", "Kiracıya Maşallah", "Belediye Reisi Nasıl Olmalı?", "Sınır Üstündeki Ev", "Striptiz Basri", "Kimine Talih Kimine Kör Salih", "Amatör Ruhlu Bir Polis", "Yağma mı Var!..", "Bir Pazarlık", "Dalkavukluk İstemem", "Mutluluğumu Sana Borçluyum", "Anahtar", "Bir Kız Nikâh Günü Kaçmıştı", "Neveser'den Eser Yok", "Zekânızı Bileyiniz", "Sinir Doktoru", "Babıâli Canavarı" und "Tebelleş" enthalten.

Çocukluğumdan beri, insanları ağlatacak yazılar yazmak isterdim. Bu istekle yazdığım bir hikâyeyi, bir dergiye götürmüştüm. Hikâyemi okuyan derginin başdedaktörü, çok anlayışsız bir adam olduğu için, hikâyemi okurken hüngür hüngür ağlaması gerektiği halde kahkahalarla güldü, sonra kahkahadan yaşaran gözlerini silerek, "Aferin. Çok güzel. Bunun gibi daha başka hikâyeler de yaz getir bize.." dedi. Yazarlıktaki bu ilk düş kırıklığım hâlâ sürmektedir. Ağlansın diye yazdıklarımın çoğuna, okurlarım gülüyor.

Şen Olasın Nâzım Hikmet...Moskova'ya her gidişimde Nâzım Hikmet'in evine de uğruyorum. Bu beşinci kez Nâzım'ın evindeyken daha bir acılıyım. Duvarlardaki tanıdığım tablolara, her zaman uzandığı, yattığı, son olarak da ölüsünün konulduğu bunca eşyaya bakarken düşünüyorum: Şu anda ben Nâzım 'ın öldüğü yaştayım!Vera Hikmet bana bu kez her zamankinden daha başka bişeyler anlatmaya çalışıyor, ama anlatacaklarına uzun girişler, önsözler yapıyor, bitürlü öz konuya giremiyordu. Anlıyordum onu, ağlamadan anlatabilmek için sözü döndürüp dolaştırıyordu. Bir bakıma anlatmak istediği konudan korkuyor, kaçıyordu.3 Haziran 1963'te Nâzım Hikmet 61 yaşında öldüğünde Vera 31 yaşındaydı, şimdiyse 44...

›Surnâme‹ war in den Zeiten des osmanischen Reiches ein Festgedicht zu Lob und Preis der Sultansfamilie. Aziz Nesin hat ein Surnâme auf die Justiz einer Demokratie geschrieben, die Hinrichtungen als Volksfeste inszenierte – und das bis in die Sechzigerjahre. In einer großartigen Satire erzählt Nesin vom kurzen Leben und langen Leiden des Barbiers Hayri und von den vielen Mühen, die dem Staate erwachsen, diesen ordnungsgemäß vom Leben zum Tode zu befördern. Dass dabei ein ergreifendes Pamphlet gegen die Todesstrafe und ein präzises Porträt der gnadenlosen Hierarchien in türkischen Gefängnissen entstehen, wirkt fast unbeabsichtigt.

"Bu romanın kahramanını 1951 yılında Üsküdar Paşakapısı Cezaevinde tanımıştım. Elli yaşın üstünde sabıkalı bir sahteciydi. Romanda tastamam bu adamı anlattığımı söyleyecek değilim. Hatta anlattığım, hiç de bu adam değildir, denilebilir. Ama, romanda anlattığım Paşazade'yi bana esinleten canlı kaynak, cezaevinde tanımış olduğum o sabıkalı sahteci Paşazade olmuştur. Sabıkalarını artırıp üreterek anlatmaktan beğeni, hatta onur duyan ünlü kadın avcısı Eyüplü Halit, sahte gazeteci Mahmut Saim ya da Muslukçu Tevfik gibi sabıkalılardan ayrımı vardı. Paşazade, başına gelen bu belalar için, öbürleri gibi, "Elden ne gelir, yazgım böyleymiş... Alın yazım bu..." diye kendisini avutmazdı. O vicdanını susturmak için suç işlemesine daha beşeri bir gerekçe uydurmuştu; şöyle Tek yol kalmıştı: Sahtecilik...Başka hiçbir umarım yoktu, sahtecilik yapmak zorundaydım...Bütün yollar bana kapalıydı, önümde yalnız tek yol vardı. İşte bu romana "Tek Yol" adı verişim bundandır. Bu yüzden "çaresiz kalanların" ya da "çaresiz kaldığını sananların" romanını yazmak istedim."

Oynadığı takımın renklerine çok bağlı olan Altan bugüne kadar ancak altı takıma transfer olabilmiştir. Genellikle futbolcularımızın bir kötü alışkanlığı olan kumara hiç düşkünlüğü yoktur. Yalnız takımıyla kampa girdiği zamanlarda boş zamanlarını değerlendirmek için barbut oynamakta, zar atmakta ve poker oynamaktadır. Diğer zamanlarda vidosu onbeş-yirmibeş liradan tavla oynayarak kendini tatmin etmektedir. Her ne kadar içkiyle arası hoşsa da, hiçbir maçına sarhoş olarak çıkmamış, son derecede disiplinli bir futbolcudur. Hatta bir kampta, takımının kaptanı olarak, arkadaşlarına örnek olmak istediğinden alenen içki içmeyi disipline aykırı bularak gizli gizli helaya kapanarak limon kolonyası içmiştir.

In 13 Satiren nimmt der türkische Autor (1915-95) Probleme wie Wohnungsnot, Immobilienhaie, Midlife-Crisis oder Geltungssucht aufs Korn.

Zweisprachige Ausgabe in Türkisch und Deutsch auf gegenüberliegenden Seiten. Aziz Nesin nimmt mit Unsere wunderbaren Kinder nicht nur die Erwachsenenwelt in der Türkei, sondern gleich die ganze türkische Gesellschaft seiner Zeit kritisch unter die Lupe. In diesem Briefwechsel zweier Kinder legt Nesin seine Kritik zwei Zehnjährigen in den Mund, die sich ihre Alltagserlebnisse mit dem kindereigenen Humor berichten. Aziz Nesin Şimdiki Çocuklar Harika’da sadece Türkiye’ deki yetişkinler dünyasını değil, aynı zamanda yaşadığı dönemin toplum ilişkilerini birçok yönüyle eleştiri süzgecinden geçiriyor. Yazar bu eleştirisini gündelik hayatlarından çocuklara özgü bir mizahla söz eden on yaşlarında iki ilkokul öğrencisinin kaleminden yansıtmakta