Aziz Nesin Knihy

Vzpomínky současného tureckého spisovatele na dětství v Istanbulu se pohybují na hranici literatury faktu.

Wonderful tales of the legendary, wise folk character Nasrettin Hoca. Stories retold in English by the most renowned expert in Turkish literature in the US, translated from versions of one of Turkey's most famous writers. Beautifully illustrated. Full of wisdom and humor.

Aziz Nesin, anılarını derlediği Böyle Gelmiş Böyle Gitmez dizisinin Yol başlıklı bu ilk cildinde, çocukluk anılarını anlatıyor.

Şimdiki Çocuklar Harika, Aziz Nesin'in 1967'de yazdığı bir kitaptır. Bu kitapta Ahmet ve Zeynep ismlerinde iki çocuk ayrılıp mektuplaşma yoluyla birbirlerine yaşadıkları olayları anlatırlar. Ahmet ile Zeynep eskiden aynı okulda okumaktalardır, ancak Zeynep sonra Ankara'ya taşınır. Mektuplaşmaya söz vermişlerdir. Ayrıca Zeynep'in Metin, Ahmet'in ise Fatoş adında birer kardeşleri vardır. Ahmet Zeynep'e, Zeynep de Ahmet'e, okulda, evlerinde yaşadıkları olayları anlatırlar. Başlarına gelenleri, arkadaşlarını, dostluklarını gibi. Bu kitap çocukların annelerine, babalarına ve öğretmenlerini nasıl gördüklerini anlatır ve çocukların kendini nasıl savunması gerektiğini öğretir. Türkiye'nin sorunlarını eleştirmek için yazılmıştır. Eleştirdiği konuların bazıları; eğitim sistemi, ezbercilik, okulların sorunları, aile ilişkileridir. Burada anne ve babalara karşı da bazı sözler vardır.

28 vergnügliche Miniaturen, über menschliche Schwächen und gesellschaftliche Mißstände

Çocukluğumdan beri, insanları ağlatacak yazılar yazmak isterdim. Bu istekle yazdığım bir hikâyeyi, bir dergiye götürmüştüm. Hikâyemi okuyan derginin başdedaktörü, çok anlayışsız bir adam olduğu için, hikâyemi okurken hüngür hüngür ağlaması gerektiği halde kahkahalarla güldü, sonra kahkahadan yaşaran gözlerini silerek, "Aferin. Çok güzel. Bunun gibi daha başka hikâyeler de yaz getir bize.." dedi. Yazarlıktaki bu ilk düş kırıklığım hâlâ sürmektedir. Ağlansın diye yazdıklarımın çoğuna, okurlarım gülüyor.

›Surnâme‹ war in den Zeiten des osmanischen Reiches ein Festgedicht zu Lob und Preis der Sultansfamilie. Aziz Nesin hat ein Surnâme auf die Justiz einer Demokratie geschrieben, die Hinrichtungen als Volksfeste inszenierte – und das bis in die Sechzigerjahre. In einer großartigen Satire erzählt Nesin vom kurzen Leben und langen Leiden des Barbiers Hayri und von den vielen Mühen, die dem Staate erwachsen, diesen ordnungsgemäß vom Leben zum Tode zu befördern. Dass dabei ein ergreifendes Pamphlet gegen die Todesstrafe und ein präzises Porträt der gnadenlosen Hierarchien in türkischen Gefängnissen entstehen, wirkt fast unbeabsichtigt.