Die graublaue Strickjacke
Ein jüdischer Junge unter Nazi-Herrschaft
Gerhard Durlacher Pořadí knih (chronologicky)
10. červenec 1928 – 2. červenec 1996
Gerhard Durlacher byl nizozemský spisovatel a sociolog, jehož dílo zkoumá složitost lidské existence. Jeho psaní se vyznačuje hlubokým vhledem do psychologie postav a jejich místa ve společnosti. Prostřednictvím své sociologické perspektivy osvětluje univerzální témata jako je identita, paměť a mezilidské vztahy. Jeho literární přínos spočívá ve zkoumání morálních dilemat a hledání smyslu v komplexním světě.
Zijn tocht door het leven is tot nu toe niet geheel onopgemerkt verlopen. Maar de horizon komt naderbij, onherroepelijk, stap voor stap. Documentair filmmaker, schrijver, acteur, regisseur Cherry Duyns kijkt achterom, naar de sporen die hij op papier heeft achtergelaten: gesprekken, beschouwingen, beschrijvingen, lofredes, laatste woorden voor dierbaren. Verhalen die naar zijn films verwijzen, maar ook naar zijn boeken. Verhalen over vrienden en helden, van wie er velen in de tijd zijn achtergebleven: Harry Mulisch, Jeroen Brouwers, Walter Kempowski, Armando, Klaas Gubbels, Eelke de Jong, Johnny van Doorn, Thomas Rap, Gerhard Durlacher, Johan Cruijff, Henri Plaat, K. Schippers, Claude Vivier, Reinbert de Leeuw, de Comedian Harmonists, Johnny Weismüller (Tarzan).
De zoektocht
- 190 stránek
- 7 hodin čtení
The biography of one of the twenty survivors of Birkenau Men's Camp in Germany. After the war Durlacher searched and travelled the world to talk to the other survivors and the culmination of the search was a reunion in Jerusalem in 1990. At the reunion the survivors unravelled the mystery surrounding their selection and survival.
De vier verhalen in Strepen aan de hemel spelen zich af in Auschwitz-Birkenau en vormen een aangrijpend persoonlijk document. Durlacher maakt gebruik van historisch materiaal en gesprekken met overlevenden om zijn eigen geschiedenis binnen de ‘grote’ geschiedenis te reconstrueren. Het nationale autisme van de geallieerden, de onbewogenheid van velen en de bewogenheid van weinigen tijdens de ondergang van Europa’s joden vormen de achtergrond van zijn persoonlijk drama en van dat van zijn medegevangenen. De bitterheid van het thema wordt verzacht door de momenten van waardigheid en fatsoen die zelfs op het ogenschijnlijke nulpunt van civilisatie nog behouden blijven.
