Peter van Straaten Knihy

A fire engine, bulldozer, cars and truck, All dash off, but with what luck? Robbie sets off, but not at pace, Can his little red tractor win the race? "On your marks, get set, go!" Which one's going to be the first? Which one's going to cheat the worst? Which one's going to mess it up? Which one's going to win the cup? Beautifully illustrated rhyming story based on the traditional tortoise and hare moral of slow and steady can get you there just as quick. Originally published in Dutch, translated by Laura Watkinson

Humoristische eenpaginastrips met ondertekst.

De strips van Peter van Straaten zijn oorspronkelijk verschenen in Het Parool, tussen 1970 en 1987.

Het werk van Peter van Straaten verscheen al in diverse formaten, van postzegel tot kalender, maar nog nooit op royaal formaat. In Lachen zonder bril ligt de nadruk op de grafische kwaliteiten van de tekeningen van Van Straaten. Een must voor de liefhebber!Peter van Straaten heeft een indrukwekkende reputatie als tekenaar en schrijver opgebouwd. Voor dit dubbeltalent ontving hij in 2010 de Jacobus van Looyprijs. In 2011 ontving hij een eredoctoraat aan de Universiteit Leiden ‘vanwege de uiterst scherpzinnige wijze waarop hij mensen en maatschappelijke verschijnselen observeert en analyseert.’

"Mein Leben ist eine Katastrophe in Zeitlupe", sagt Agnes und trifft damit den Nagel auf den Kopf. Doch statt zu weinen, fängt sie an zu kichern und gieß sich noch ein Glas Wein ein. Agnes ist eine etwas chaotische, aber liebenswerte Frau zwischen 30 und 40, die als geschiedene und alleinerziehende Mutter in Amsterdam lebt. Sie ist der Inbegriff der modernen Frau im Großstadtmilieu, so treffend, intelligent und humorvoll beschrieben, daß sie in den Niederlanden zur Kultfigur wurde.

De liefdesperikelen van een jongen.Eric heeft het nog nooit gedáán. Het was een brandende kwestie die hem het laatste half jaar met steeds dieper zorg vervulde. Hij wist van nogal wat leeftijdgenoten dat ze het al deden. Eerst had hij al die verhalen afgedaan als grootspraak, maar de bewijzen stapelden zich op. Van Maarten Wigman en van Henk Westenburg wist hij het zeker. En Chiel van Soest deed het met Janneke Fortuyn, dat was algemeen bekend. En Eddy Hartogs had het in ieder geval een keer gedaan met Karin de Beer. In het fietsenhok. Na de klassenavond. Ewoud de Vries had het met eigen ogen gezien en die loog nooit. Zo langzamerhand begon het een obsessie voor hem te worden. Hij was nota bene al bijna zeventien!Uitgegeven ter gelegenheid van de 'Literaire Boekenmaand' in de Bijenkorf Boekhandels.