Marion Bloem Knihy

De zusjes Sonja en Zon zijn in vele opzichten elkaars tegenpolen. Vooral de manier waarop ze met hun afkomst omgaan. Sonja is aangepast aan Holland en wil dan ook niet herinnerd worden aan haar Indische afkomst. Zon daarentegen droomt weg bij verhalen van haar vader over vroeger. In 'Geen gewoon Indisch meisje' laat Marion Bloem de spanningen zien tussen de Indische thuisomgeving en de Hollandse buitenwereld. Maar vooral heeft Marion Bloem met deze roman een krachtige stem gegeven aan de tweede generatie Indische Nederlanders.

Het relaas van een jonge vrouw die de liefde van anderen nodig heeft om van zichzelf te kunnen houden.

Een nichtje vertelt over de tragische liefdesgeschiedenis van haar lievelingstante.

Verhalen over de verwachtingen van een jong meisje en de nuchtere visie daarop van een volwassen vrouw.

Bundeling van een serie interviews die eerder verschenen in weekblad HP/De Tijd. De auteur (1952) begon in 2007 met een serie interviews waarin bekende Nederlanders hun jeugdherinneringen vertellen. Dit leverde behalve een persoonlijk portret van de geinterviewde ook een kleine geschiedenis van Nederland in de twintigste eeuw op. Met onder meer herinneringen aan de Tweede Wereldoorlog, de bevrijding, de wederopbouwperiode en de jaren vijftig en zestig.

Verhalen van hedendaagse Nederlandse en Vlaamse schrijfsters over wraak.

Na de dood van haar vader reist de achttienjarige Senne van Jakarta, waar ze is opgegroeid, naar Nederland om zich daar in het leven van haar opa te verdiepen. Haar broer Dian zwerft op dat moment rond in Indonesië om de beschuldigingen van zijn moeder aan het adres van hun overleden vader te weerleggen. Senne en Dian zijn kinderen van hun internet is een tweede huis, en de dreiging van terrorisme een gegeven. Door hun duik in het verleden worden ze geconfronteerd met de grenzen van hun eigen geweten en dat van hun naaste familie.Vervlochten grenzen vertelt aan de hand van een familiegeschiedenis over de driehoeksverhouding Nederlands-Indië, Indonesië en Nederland. De rode draad is het verhaal van opa, een ex-KNIL-militair, die het op zijn sterfbed betreurt dat hij zestig jaar geleden niet voor de onafhankelijkheid van zijn geboorteland koos.Marion Bloem is dé chroniqueur van Nederlands-Indië. Zonder nostalgie maar met compassie beschreef zij in eerdere romans het Indische milieu waar zij zelf deel van uitmaakt. Ook het nieuwe Indonesië heeft zij beschreven. Toch is de wijze waarop zij bovengenoemde drie werelden in Vervlochten grenzen met elkaar verbindt, vernieuwend. Bloem, een echte kosmopoliet, verlegt haar grenzen met Vervlochten grenzen.