Wiedźmiński kodeks stawia tę sprawę w sposób jednoznaczny: wiedźminowi smoka zabijać się nie godzi. To gatunek zagrożony wymarciem. Aczkolwiek w powszechnej opinii to gad najbardziej wredny. Na oszluzgi, widłogony i latawce kodeks polować przyzwala. Ale na smoki - nie. Wiedźmin Geralt przyłącza się jednak do zorganizowanej przez króla Niedamira wyprawy na smoka, który skrył się w jaskiniach Gór Pustulskich. Na swej drodze spotyka trubadura Jaskra oraz - jakżeby inaczej - czarodziejkę Yennefer. Wśród zaproszonych przez króla co sławniejszych smokobójców jest Eyck z Denesle, rycerz bez skazy i zmazy, Rębacze z Cinfrid i szóstka krasnoludów pod komendą Yarpena Zigrina. Motywacje są różne, ale cel jeden. Smok nie ma szans.
Wiedźmin 2 - Miecz przeznaczenia, Andrzej Sapkowski
V druhé povídkové sbírce se už mnohem více řeší politika (král Nedamir a jeho počínání v Caingornu a Holopolích, moc církve v Novigradu a důležitost Novigradu z hlediska obchodu a hlavně útok Nilfgaardu). Zároveň už se zde seznamujeme s další velice důležitou postavou pro nadcházející romány - Ciri. Tudíž bych řekl, že je to ještě možná o něco málo lepší, než první sbírka Poslední přání. Nejlepší povídky jsou za mě Hranice možností, Věčný oheň a Něco víc.
