Martin Amis Pořadí knih (chronologicky)

Film na podstawie poruszającej powieści mistrza prozy brytyjskiej. Miłość w czasach Zagłady. Golo Thomsen, oficer SS, zakochuje się w Hannah Doll, żonie komendanta obozu koncentracyjnego. Paul Doll dowiaduje się prawdy i obojgu grozi wielkie niebezpieczeństwo. Doll knuje intrygę, w której jedną z głównych ról ma odegrać niejaki Szmul – więzień obozu. To tylko powierzchnia, pod którą kotłuje się hitlerowska noc Walpurgi. Amis mierzy się w tej powieści z jedną z największych tragedii nowożytnego świata. Powojenny finał jest nie mniej poruszający niż tło akcji – obóz koncentracyjny. Rzecz o banalności zła, o granicach jego akceptacji, wreszcie o tym, czy – pięknie opisana, niemal wirtualna w tak nieludzkiej scenerii – miłość może przetrwać w normalnym świecie. Mistrzowska proza, prowokacyjny, subtelny humor, godne świetnego pisarza drążenie granic nieopisywalnego. Strefa interesów w reżyserii Jonathana Glazera została nagrodzona Grand Prix canneńskiego Festiwalu Filmowego. Ta polsko-brytyjsko-amerykańska koprodukcja była nominowana w trzech kategoriach do Złotych Globów i uzyskała pięć nominacji do Oscara 2024.

Amidst the horrors of Auschwitz, German officer, Angelus Thomsen, has found love. But unfortunately for Thomsen, the object of his affection is already married to his camp commandant, Paul Doll. As Thomsen and Doll's wife pursue their passion - the gears of Nazi Germany's Final Solution grinding around them - Doll is riven by suspicion. With his dignity in disrepute and his reputation on the line, Doll must take matters into his own hands and bring order back to the chaos that reigns around him.

Auslöser für Martin Amis’ bisher persönlichstes Werk war der Tod seines engsten Freundes Christopher Hitchens. Aus der tiefen und weitreichenden Freundschaft der beiden Schriftsteller entfaltet sich dieser autobiografische Roman. Christopher Hitchens war Martin Amis’ Mitstreiter und Berater, seit ihren Anfängen in London bis hin zu den Jahren des Literatur- Klatsches, der romantischen Verwicklungen und beunruhigenden Obsessionen. Während Inside Story auch anderen wichtigen Personen in Amis’ Leben nachspürt – darunter seinem Vater Kingsley Amis, seinem Idol Saul Bellow und dem Dichter Philip Larkin –, widmet sich die Geschichte zärtlich und humorvoll den schwierigsten Fragen: Wie lebt, wie trauert und wie stirbt man? Das Ergebnis ist ein Liebesbrief an das Leben, der Einblicke in die außergewöhnliche Welt des Schriftstellers eröffnet.

Autobiograficzna powieść o rodzinie, przyjaźni, seksie i miłości, inspirowana śmiercią Christophera Hitchensa, bliskiego przyjaciela autora. Główna oś książki to ich wieloletnia relacja, obejmująca wspólną pracę, recenzje książek, plotki literackie oraz meandry życia prywatnego, w tym obsesję Amisa na punkcie amoralnej Phoebe Phelps. Pojawiają się również silne postacie, takie jak Kingsley Amis, Iris Murdoch, Elizabeth Jane Howard, Saul Bellow oraz Philip Larkin, który stanowi wzór dla autora. Amis, z czułością i humorem, zmaga się z trudnymi pytaniami o życie, żałobę i śmierć. W poszukiwaniu odpowiedzi przywołuje osobiste doświadczenia oraz najnowszą historię, analizując, jak te wydarzenia wpłynęły na jego pisarstwo. Efektem tych rozważań jest intymne dzieło, które otwiera się na czytelników, ukazując niezwykły świat autora. Książka łączy fakty i fikcję, zaskakując czytelników, a także porusza tematy takie jak antysemityzm, starzenie się i terroryzm. To dziennik pisarza w formie dyskursywnej powieści, pełnej uroku.

'Utterly compelling' Guardian Life...is shapeless, it does not point to and gather round anything, it does not cohere. Artistically, it's dead. Life's dead. So begins a love letter to life, a resuscitation of sorts, encountering vibrant characters from Saul Bellow, to Philip Larkin to Iris Murdoch and Elizabeth Jane Howard, and to the person who captivated Amis' twenties, the alluringly amoral Phoebe Phelps. Amis addresses our burning questions: how to live, how to grieve, and how to die?

Martin Amis porträtiert mit unnachahmlicher Offenheit Salman Rushdie, Steven Spielberg oder Donald Trump, schreibt mit frischer Leichtigkeit über Kafka oder Cervantes, immer brillant über die schwarzen Löcher und toten Winkel unserer Gesellschaft. Seine Stimme bekommt eine sentimentale Tiefe, wenn er von der Königsfamilie erzählt, er begleitet Tony Blair zu Angela Merkel, beobachtet das gleichzeitige Heranströmen von Oktoberfestbesuchern und Flüchtlingen in München, schreibt mit sprachlicher Schärfe über nukleare Aufrüstung und den Krieg gegen das Klischee, stets die Zwischenräume, Auslassungen und Verzerrungen unseres Denkens im Blick. Martin Amis nimmt einen in seinen Texten mit, als wären es Abenteuer, die man am besten zu zweit genießt.

The Rub of Time is Amis at his considered best, witty, erudite and unafraid... He is sweetly sentimental when it comes to the British royal family (why?), funny about tennis, always brilliant about the body, scorching in his refusal of death, its sorrows and humiliations... He is a great believer in semantic rigour; every sentence snaps with an accuracy that is fresh and fierce... This collection is full of treasures. Anne Enright Guardian

Vůdce mladých londýnských násilníků Alex tráví většinu svého času konzumací drog, přepadáním bezbranných obětí a poslechem Beethovenovy hudby. Pak je však zatčen a donucen podstoupit „terapeutický“ experiment, který si v mnohém nezadá s krutostí jeho chuligánské minulosti. Přemíra násilných scén však není v Burgessově díle prvkem samoúčelným, lacině provokativním – tvoří pevnou součást vyprávění, které je stejně strhující jako originální. Filmová podoba díla v režii Stanleyho Kubricka toto kultovní dílo jen podtrhuje.

Tři pohledy na místo, kde mizí miliony, kde číslo znamená víc než člověk, kde se v počtech ztrácejí lidské osudy, kde není místo na city. Nebo snad ano? Martin Amis s příznačnou stylistickou bravurou rozehrává trojí part v podání toho, kdo dal soukolí Osvětimi do pohybu, toho, kdo v něm přišel i o možnost podívat se komukoliv do očí, a toho, kdo se ho pozdě, ale přece pokusí malinko rozklížit. Romantického komandanta „nepřestává udivovat, do jaké propasti mravního úpadku se jistá individua neštítí sestoupit“, služebně nejstarší zvláštní, ten „nejsmutnější ze všech nejsmutnějších a nejodpornějších“, dál „pošetile setrvává v pekle bláznů“, aby mohl vydat svědectví, a tajemníkova donchuánského chráněnce přiměje „něco jako láska“ ptát se, kde se vzala „potřeba tak metodicky, tak pedantsky, tak prozaicky prozkoumat bestialitu“. A ačkoliv Amisovým „oddělením nálezů a ztrát na konečné naší planety“ defilují známé historické události, které bychom si měli čas od času připomenout, Zónu zájmu určuje, kdo kým skutečně je.