In deze intellectuele autobiografie verklaart de auteur van Vrijdag of het andere eiland , De elzenkoning , De meteoren , De fetisjist & andere verhalen zijn werk. Van anekdote tot metafysica, van kroniek tot literaire esthetiek, probeert hij het geheim van de schepping te benaderen. Het boek dat men moet gelezen hebben om de schrijver en zijn werk te begrijpen.
Rozsáhlá beletristická anatomie Třetí říše. Prostřednictvím líčení hlavního protagonisty, Maxmiliána Aueho, důstojníka říšských policejních oddílů, putuje čtenář fázemi formování německého nacismu (Výmarská republika, 30. léta, totalitní režim, agónie konce války i jeho přežívání v poměrech poválečných), jednotlivými místy bojových front, situací v okupovaných územích. Ústředním bodem je nacistický poměr k židovskému obyvatelstvu i téma celé rasové teorie, jimž se autor snaží přiblížit zachycením duševního stavu jednoho z proklamátorů ve formě fiktivní autobiografie. Román mimo jiné vyrostl z námitek vůči přesvědčení části badatelů i literátů o vulgárním původu rasismu a nelidskosti, psychologie hlavní postavy naopak přesvědčivě zaznamenává morální scestí nadprůměrného intelektuála.
Na jaren van geluk lijkt er een einde te komen aan het huwelijk van de visser Yves Oudalle en zijn vrouw Nadège. Ze besluiten te scheiden, en om deze nare beslissing bekend te maken nodigen zij op een zomeravond al hun vrienden uit voor een grootse vismaaltijd. Tegen het ochtendgloren zullen zij dan een bordje 'Te koop' aan hun deur hangen en zal ieder zijns weegs gaan. Maar eenmaal bijeen blijken alle negentien gasten een verhaal of een vertelling te hebbben, die te zamen de voortschrijdende nacht een heel andere wending geven. Wanneer Nadège en Yves, nadat de laatste gast is vertrokken, hun gordijnen openschuiven om de eerste zonnestralen binnen te laten, weten zij dat hun liefde is gered. 'Wat ons ontbrak,' zo zegt Nadège, 'was een huis van woorden om samen in te wonen. Onze vrienden hebben ons alle benodigde materialen daarvoor aangedragen.'
Fanny, achttien jaar, wil hartstochtelijk door haar ‘lieve familie’ geaccepteerd worden. Maar iets in haar uiterlijk, het gevolg van de verbintenis tussen haar moeder en een vreemde vader, stoot de familie af. Ze onderneemt een reis om tante Leda te gaan zoeken: die zou het altijd voor haar moeder opgenomen hebben in de familie. Tijdens die reis ontmoet ze veel mensen, die beschreven worden op een indringende wijze waardoor er niet veel meer overblijft van hun zogenaamde eerlijkheid. (tekst Biblion. JM)
Román Tři mocné ženy vypráví o silném vzdoru hrdinek a o jejich snaze uchovat si důstojnost v patriarchální společnosti. Úspěšná advokátka Norah nachází dostatek sil, aby se postavila původci rodinného neštěstí a tak dokázala, že ženská hrdost se nedá snadno pokořit. Bývalý středoškolský profesor Rudy žije v nešťastném vztahu s manželkou Fantou, s níž musel před lety prchnout z její vlasti, čímž ji připravil o možnost pokračovat v úspěšné kariéře. Mladá a bezdětná vdova Khady je zavržena rodinou svého manžela a donucena vydat se na cestu do Francie. Co všechno nás spojuje a co nás rozděluje? Jak pevně nás kořeny, zapuštěné přes půl zeměkoule, drží v jedné kultuře, ačkoliv jsme vyrostli a žijeme v kultuře odlišné? Je možné sám sebe i s kořeny vyrvat a bez úhony žít jinde a jinak?
Philippe Ariès is een van de grote geschiedschrijvers van de beleving van dood en vergankelijkheid. In 'Het beeld van de dood' heeft hij met superieure hand zijn studies op dit terrein samengevat, in woord én beeld. Hij roept de wisselende belevingen van onze verhouding met de dood op aan de hand van de beeldende kunst: de grafkunst in de kerken tot in de achttiende eeuw, de religieuze en profane schilderkunst en grafiek, de kerkhofkunst van de negentiende eeuw. De beeldende kunst is de meest rechtstreekse uitdrukking van hoop en vrees, van verwachting en wanhoop, van het niets of van het voortleven dat op de dood volgt, van aanvaarding en ontroostbaarheid. De schone slapers van de Middeleeuwen, de kadavers en skeletten vanaf de vijftiende eeuw, de Vanitas-pedagogiek van de Renaissance en Barok, de schilderingen van hel, hemel en vagevuur, de barokke praalgraven, de familietaferelen en de liefdesdood van de Romantiek: ze markeren de scherpe wendingen in onze sensibiliteit voor leven, dood en voortleven.
Hedendaagse Marokkaanse variant op het Duizend-en-een-nacht-verhaal, waarin een jonge vertelster erotiek en maatschappijkritiek verstrengelt.
