Tom zawiera trzy dramaty Stanisława Ignacego Witkiewicza. "W małym dworku" z 1921 roku, wystawiony na scenie dwa lata później, krytykuje konwencje realistyczne w sztuce. Akcja toczy się w Kozłowicach, gdzie rodzina Nibek, po pogrzebie matki, postanawia wywołać jej ducha. Pojawia się widmo Anastazji Nibek, które rozmawia z domownikami o śmierci i wspólnie z nimi spożywa śniadanie. Wkrótce bliscy dowiadują się, czy ich decyzja była słuszna. "Matka" z 1924 roku przedstawia relację między synem a matką. Janina Węgorzewska, tytułowa matka, zmaga się z utrzymywaniem swojego syna Leona, który jest myślicielem i tworzy ideologiczny manifest. Leon angażuje się w podejrzane interesy, co prowadzi go do bogactwa, ale los bywa okrutny. "W Szewcach" Witkiewicz ukazuje wizję zautomatyzowanego społeczeństwa i jego upadek. Historia szewców, którzy przechodzą przez rewolucje, ukazuje ich niezadowolenie z dotychczasowej pracy. Po zamknięciu i skazaniu na bezczynność, dochodzi do buntu, co odzwierciedla ich frustrację i pragnienie zmiany.
Stanisław Ignacy Witkiewicz Pořadí knih (chronologicky)
Witkacy byl polský umělec, jehož dílo přesahuje hranice žánrů. Jako spisovatel, dramatik, malíř, filozof a teoretik umění zkoumal hlubiny lidské psychiky a společnosti. Jeho vize byly nadčasové a jeho kritický úsudek stále rezonuje. Díky svým proroctvím a ostrému intelektu si Witkacyho tvorba získává nové generace čtenářů i diváků.
W małym dworku jest dramatem Stanisława Ignacego Witkiewicza należącym do kanonu polskiej literatury dwudziestolecia. Akcja utworu rozgrywa się w majątku Dyapanazego Nibka i jego dwóch córek. Domownicy i przyjaciele nawiedzani są przez ducha zmarłej Anastazji Nibek, żony Dyapanazego, która zwierza się ze swoich dawnych zdrad małżeńskich i miłości, a następnie prowokuje serię rodzinnych tragedii. Utwór należy w dużej mierze odczytywać jako parodię sztuki realistycznej Tadeusza Rittnera W małym domku i całego nurtu realistycznego, któremu sprzeciwił się Witkiewicz w koncepcji Czystej Formy. Dominujący w dramacie pierwiastek parodii, przeobrażający wstrząsające zdarzenia w tragifarsę, doprowadza zasady realistycznej konwencji do absurdu i ukazuje ich przestarzałość. Równocześnie wprowadza odbiorcę w nowe obszary teatru opartego na wolnej inwencji i twórczym splataniu konwencji. Lektura dla szkół średnich
Centralnym zagadnieniem Szewców (1934) uczynił Witkacy nadejście nowego wspaniałego świata . W naukowej sztuce ze śpiewkami wnikliwej analizie została poddana rewolucja i kierunek rozwoju społeczeństwa przyszłości. Wizjom historycznego kataklizmu nadał Witkacy kształt groteskowego spektaklu, bezlitośnie demaskującego wszelkie społeczne mity i utopijne wizje.
Centralnym zagadnieniem Szewców (1934) uczynił Witkacy nadejście nowego wspaniałego świata . W naukowej sztuce ze śpiewkami wnikliwej analizie została poddana rewolucja i kierunek rozwoju społeczeństwa przyszłości. Wizjom historycznego kataklizmu nadał Witkacy kształt groteskowego spektaklu, bezlitośnie demaskującego wszelkie społeczne mity i utopijne wizje.
Ostatni, monumentalny tom listów Witkacego próbuje sprostać beznadziejnemu w istocie zadaniu publikacji całości tej korespondencji. Co rusz bowiem okazuje się, że „Witkacy ciągle pisze”. Dowodem na to jest choćby odnaleziona korespondencja z dr. Rouhierem. W tomach znalazły się dwa bloki listów o wymiarze filozoficznym – do Romana Ingardena i Hansa Corneliusa, a wśród pozostałych adresatów m.in.: Jan Leszczyński, Maria Zarotyńska, Bruno Schulz, Tadeusz Langier, Jerzy Eugeniusz Płomieński, Karol Ludwik Koniński, Zofia Żeleńska, Józef Mehoffer, Kazimierz Twardowski, Maria Kasprowiczowa.
Narkotika (1932) Stanisława Ignacyho Witkiewicze jsou autorovým dialogem s vlastními slabostmi, ale též vypořádáním se s dobovými odpůrci jeho extravagantních životních postojů. Witkiewicz popisuje stavy pod vlivem různých látek, hodnotí jejich působení na uměleckou tvorbu i obecně na jednotlivce a společnost; některé striktně zavrhuje, jiné opatrně doporučuje. Narkotika jsou tedy nejen výletem do imaginárních krajin a stylově vytříbeným textem plným rafinovaného humoru, ale zároveň i příspěvkem do stále aktuální diskuze o společenské toleranci návykových látek.
W trzecim tomie Dramat�w znalazły się następujące utwory: Jan Maciej Karol Wścieklica, Wariat i zakonnica, Janulka, c�rka Fizdejki, Matka, Sonata Belzebuba, Szewcy, ocalałe fragmenty Nowej homeopatii zła, Straszliwego wychowawcy, Normalnego człowieka, Wampira we flakonie, Persy Zwierżontkowskiej, Tak zwanej ludzkości w obłędzie, dwa utwory autoparodystyczne Negatyw szkicu i Romans schizofrenika oraz dwa przekłady (polski i francuski) Szalonej lokomotywy, kt�rej oryginał zaginął.
Trzeci tom korespondencji Witkacego z żoną zawiera 382 listy, poczt�wki, karty pocztowe i telegramy z lat 1932?1935, w kt�rych otwarcie informuje on Jadwigę o wszystkich sprawach osobistych, nieustannych problemach ze zdrowiem, wielu podr�żach w poszukiwaniu klient�w Firmy Portretowej oraz kłopotach z realizacją plan�w tw�rczych.Pisze wtedy pierwszą część powieści Jedyne wyjście, ale do dalszej pracy zniechęcają go nieudane starania o jej wydanie.
Czwarty tom korespondencji Witkacego z żoną zawiera 336 list�w, kart pocztowych, widok�wek i odcink�w pocztowych z lat 1936-1939.To w życiu Witkiewicza trudny okres. Dokuczają mu nasilające się dolegliwości fizyczne. Niepowodzeniem zakończyły się starania o wydanie powieści Jedyne wyjście oraz studium społeczno-obyczajowego Niemyte dusze.Ma kłopoty z Izbą Skarbową z powodu niezapłaconych podatk�w. Źle układają się stosunki z ciotką Mery i kuzynką Dziudzią, właścicielką Witkiewicz�wki.