Rozenn Morgat Pořadí knih (chronologicky)

The narrative follows Gulbahar Haitiwaji, who transitioned from a successful executive in China's oil industry to a political refugee in France with her family. Her life took a harrowing turn in 2017 when she was lured back to China under false pretenses, leading to her arrest and over two years in a re-education camp. Her eventual release, facilitated by her family's advocacy and the French foreign ministry, highlights the struggles faced by those opposing authoritarian regimes and the resilience of the human spirit.

Gulbahar Haitiwaji, pierwsza ujgurska kobieta, która przeżyła chiński oboz reedukacyjny, dzieli się przerażającym świadectwem swoich doświadczeń. Przez trzy lata znosiła brutalne przesłuchania, tortury, głód oraz policyjną przemoc. Obóz, w którym była przetrzymywana, przypominał gułag ZSRR, a od 2017 roku deportowano tam ponad milion Ujgurów. Komunistyczna Partia Chin neguje istnienie obozów, nazywając je walką z terroryzmem i separatyzmem. Ujgurowie, tureckojęzyczna muzułmańska grupa etniczna z regionu Xinjiang, są celem represji, a ich region jest kluczowy dla projektu „Nowego Jedwabnego Szlaku” prezydenta Xi Jinpinga. Równocześnie Jung H. Pak, była analityczka CIA, odkrywa tajemnice Kim Dzong Una, dyktatora Korei Północnej. Zadaje pytania o jego życie, sekrety reżimu oraz lokalizację broni atomowej. Analizuje również spotkania Kim Dzong Una z Donaldem Trumpem oraz ich potencjalne konsekwencje. Książka Pak to wnikliwa analiza jednego z najbardziej brutalnych reżimów na świecie, ukazująca nieprzejrzystość i złożoność polityki Korei Północnej. Pak, jako starsza wykładowczyni w Brookings Institution, bada wyzwania związane z bezpieczeństwem narodowym USA oraz dynamikę geopolityczną Azji Północno-Wschodniej.

První knižní svědectví ujgurské ženy, která prošla peklem čínského převýchovného tábora, zachycuje příběh Gülbahar, jež v roce 2016 žila s rodinou v Paříži. Když ji kontaktuje bývalý zaměstnavatel s žádostí o podpis dokumentů v Číně, netuší, že ji to zavede do jejího osudu. Po příletu do Sin-ťiangu ji čínské úřady zadrží, zabaví jí pas a uvězní v podmínkách, které připomínají sovětské gulagy. Po několika měsících je bez spravedlivého procesu odsouzena na sedm let do převýchovného tábora, kde je vystavena brutálnímu zacházení, psychickému nátlaku a indoktrinaci. Gülbahar popisuje, jak je denně nucena recitovat oslavné ódy na komunistickou stranu v učebnách bez oken, přičemž ztrácí pojem o čase a realitě. Pokud chce mít naději na propuštění, musí se přiznat k neexistujícím zločinům a podřídit se ponižujícím pravidlům svých věznitelů. Po téměř třech letech, díky úsilí její dcery a diplomatické intervenci Francie, se Gülbahar podaří uniknout, ale za cenu nejhoršího ponížení. Její příběh je silným svědectvím o brutalitě a útlaku, jemuž čelí ujgurská komunita.