Vassilis Vassilikos Knihy

V románu „Z“ popisuje Vasilikos vraždu mladého, progresivního a populárního socialistického poslance Grigorise Lambrakise, který byl výrazným kritikem tehdejší vlády a události, které k ní vedly a které posléze následovaly. Nebyl to ale profesionální politik, byl to lékař a profesor athénské univerzity, bývalým šampionem balkánských sportovních her, člověk lidmi milovaný a obdivovaný. V roce 1963 byl v Soluni ve vládou organizovaném spiknutí zavražděn a to vyvolalo celonárodní vzedmutí protivládního odporu. Vláda se zbavila politického odpůrce ale stvořila lidového hrdinu. Rakev doprovázelo do Athén okolo půl milionů lidí, písmeno „Z“ (ve významu „žije“) se objevovalo všude po celé zemi. Toto hnutí bylo ukončeno až pádem vlády a převzetím moci tzv. vládou plukovníků, která byla u moci sedm let. Vasilikos vytěžil ze znalosti prostředí Soluně a studia dostupných dokumentů a soudních protokolů maximum a vytvořil strhující literární dílo hodné velkého básníka a nesoucí výrazné rysy antické tragedie. Kniha nevyšla v Řecku (sazba byla rozmetána a kniha zakázána), ale rozlétla se jako bájný Fénix po světě v překladu do všech světových jazyků. - České vydání přeloženo z francouzštiny.

Greece's most acclaimed living novelist gives us a magical realist portrait of contemporary Europe and contemporary Europeans. Here are seven tales that explore the themes of materialism, post Cold War politics, love, religious faith, and the power of imagination. In the tradition of Gabriel García Márquez and Luigi Pirandello, Vassilikos writes of the fantasies within reality, the spirit in existence, and the art within life.

Un matin de mai 1963 les murs d'Athènes se couvrirent d'innombrables «Z»: le député de gauche Lambrakis venait d'être assassiné en pleine rue sous l'oeil complice de la police. «Z» pour «zei» - il vit - devenait le symbole, le cri de révolte du peuple grec. L'étude des minutes du procès a permis à Vassili Vassilikos de faire, à travers l'autopsie d'un meurtre politique, celle du mécanisme universel qui fait d'un homme un assassin et d'une caste, ses complices.

Vassilis Vassilikos est le romancier des succès mémorables, comme le mythique Z. Ses mémoires littéraires sont le roman d'une vie riche en rencontres - W.H.Auden,Yves Montand, Simone Signoret, Jean-Paul Sartre, Marguerite Duras, Leonardo Sciascia, Italo Calvino... -, en amitiés célèbres - Costa Gavras, Théodorakis... -, en voyages - Italie, France... Ses mémoires littéraires mêlent l'histoire d'une vie de découvertes, parfois vagabonde, parfois d'exil, à celle du monde, de la Grèce aux Etats-Unis, en passant par un pays imaginaire d'Amérique Latine où rôde la figure tutélaire du Che. Ses mémoires littéraires servent de modèle de vie à tout écrivain en devenir tant elles sont généreuses, envoûtantes et passionnantes.

Ο Βασίλης Βασιλικός έδωσε το 1961 το πιο ώριμο έργο του, μια τριλογία ("Το φύλλο, το πηγάδι, τ' αγγέλιασμα"), που αποτελεί ένα φτάσιμο, αλλά μαζί και όριο για ολόκληρη τη μεταπολεμική πεζογραφία μας. Ο Βασιλικός ακολουθεί εδώ καινούρια εκφραστικά μέσα: τα τρία βιβλία της τριλογίας είναι οι τρεις φάσεις του ίδιου κεντρικού θέματος, ο μύθος και τα πρόσωπα, σε κάθε βιβλίο διαφορετικά, συγκλίνουν όμως στον ίδιο, φανερό αλλά και όχι τόσο εύκολα αποκρυπτογραφούμενο συμβολισμό. Το φύλλο, που θεριεύει υπερφυσικά μέσα στο μπετόν της πολυκατοικίας, καταστρέφει την ομαλή λειτουργία της και τσακίζεται από τους επαναστατημένους ενοίκους· το πηγάδι, γύρω από το οποίο συζητούν ένας νέος μορφωμένος και μια υπηρέτρια για το πώς θα αντλήσουν το νερό, και που βρίσκεται στο τέλος στερεμένο, με όλα τα παραπληρωματικά υπερφυσικά και απίθανα που πυκνώνουν τη ζοφερή ατμόσφαιρα του αδιέξοδου· η κωμική τέλος αυτή Σ.Ε.Α.Ο. (Σχολή Εφέδρων Αγγέλων Ουρανού), που περιγράφεται με κέφι και μαύρο χιούμορ στο τελευταίο βιβλίο - αποτελούν βέβαια σύμβολα, είναι όμως αυτά σύμβολα για το ίδιο πάντοτε πράγμα, για τις διαφορετικές απόψεις του ίδιου, ή για πράγματα κάθε φορά διαφορετικά; Ο Βασιλικός εξέφρασε με καινούρια, μοντέρνα γλώσσα, μια γλώσσα πυκνή και πολυσήμαντη, τη διάλυση, τη σύγχυση, την απογοήτευση, τη διαμαρτυρία, τη φυγή - ό,τι χαρακτηρίζει και ό,τι αποτελεί την τέταρτη διάσταση της αινιγματικής εποχής του.