Louis Paul Boon Pořadí knih (chronologicky)

This, the author writes, is "the novel of the individual in a world of barbarians." It is the story of Ondine and Oscarke, a young married couple adrift in a Belgian landscape that is darkening under the spread of industry and World War I. Ondine, who "came to serve god and live," finds that she must "serve the gentlemen" instead. Oscarke, an aspiring sculptor, finds himself unsuccessfully scouring Brussels for work and, when he is finally hired, too tired to make his own art. They grow old and their four children grow up as "technology and mechanization, unemployment, fascism, and war" take over around them. War destroys their attempts to establish a better life, which they seek continually and against all odds. And the chapters about these characters, some of whom first appeared in Chapel Road, alternate with chapters about Boon himself, who describes the impossibility of modern life and the destruction of war. As this wide-ranging novel progresses, the author's struggles--both with writing and with his own life--come more and more to resemble those of his characters.

Nooit eerder samengebundeld, maar toch bepaald geen vreemden van elkaar: het veelgelezen *Mijn kleine oorlog*, de jazzy evocatie van een kapotgebombardeerde wereld, en het onterecht minder bekende filmscenario *De atoombom en het mannetje met den bolhoed*, dat door de schrijver wordt omschreven als ‘een grootsch opgevatte jazz’. Boon voegde hieraan toe dat het niet symphonisch is, aangezien symfonie eenheid in veelstemmigheid impliceert. Na een tweede allesverwoestende oorlog in een kwarteeuw was zoveel harmonie ongepast. Beide werken zijn een klap in het gezicht van de burger die na het massale geweld de draad weer oppakt, alsof de vooroorlogse beschaving niet aan gruzelementen ligt en de finale ondergang niet nadert. Als waarschuwing voor het ondenkbare wordt de burger aan het slot van Boons scenario bedekt met een fijn laagje radioactief zand: Atoombom niets – duisternis – langzaam te voorschijn komen van een woestijn – eindigend voetspoor van een voor de helft onder het zand bedolven bolhoedje. Van *Mijn kleine oorlog* wordt hier de eerste druk gepresenteerd, de meest ruwe, onfatsoenlijke en dus beklijvende versie: “En ik schijt op adrianus schoonevorm, pseudoniem van andré gatlikker, die een intellektueel is en verzen schrijft, peins eens – en er over piekert of SCHRIJVEN wel het juiste woord is, zou het niet BAREN moeten zijn?”

Cadeaus.....Verjaardag en zijn saaie rituelen en negatieve aspecten, want je wordt weer een jaartje ouder.Nu een boekje met grappige verhalen van Theodor Holman, Jules de Corte, Nico Scheepmaker en Beatrijs Ritsema.Dus....een leuk cadeau voor een jarige job

1e, druk / edition / édition / Ausgabe / 9029506245 / / Nederlands / Dutch / Néerlandais / Niederländisch / paperback / 13 x 20 cm / 140 .pp /