Nie jest nam dane odgadnąć, jak wiele z tych potencjalnych rajów lub piekieł jest zamieszkanych i przez jakiego rodzaju istoty. Najbliższy z nich znajduje się milion razy dalej niż Mars czy Wenus, które nadal stanowią odległe cele kolejnych pokoleń. Lecz przełamujemy bariery odległości i być może któregoś dnia spotkamy pośród gwiazd równych sobie, jeśli nie potężniejszych. Ludzkość bardzo wolno zdaje sobie sprawę z tej możliwości, gdyż – jak sądzą niektórzy – nigdy nie stanie się ona rzeczywistością. Jednak coraz więcej ludzi zadaje pytanie: Dlaczego nie doszło jeszcze do takiego spotkania, skoro my sami już za chwilę podbijemy kosmos? Dlaczego? Oto jedna z możliwych odpowiedzi na to bardzo rozsądne pytanie. Pamiętajcie jednak, proszę, że jest ona jedynie fikcją. Prawda – jak to bywa – okaże się o wiele bardziej niezwykła.
2001, Arthur C. Clarke
Velký příběh, který hází klacek do evoluční teorie a také o tom, jak se lidstvo setká se s někým, kdo je spojení s jeho vzestupem. Clarke tady svoji klasickou techno vizi propojil, jako už po několikáté, s otázkami jiných existencí ve vesmíru a povedlo se mu to skvěle.
Když jsem tohle četla poprvé tak jsem měla pocit jako by se mi otevřelo třetí oko
