Parametry
Více o knize
Opublikowana po raz pierwszy w 1947 roku a pisana w mrocznym okresie II wojny światowej Dialektyka oświecenia jest być może pierwszą próbą opisu stanu życia publicznego, w którym „myśl staje się nieuchronnie towarem a język jego reklamą”. To z niej czerpała większość postmodernistycznych demaskatorów nowoczesnego rozumu (od Zygmunta Baumana po Michela Foucaulta i Jeana-François Lyotarda). W zamieszczonych tu filozoficznych szkicach i notatkach znajdziemy bezkompromisową analizę niechcianych konsekwencji rozwoju nowoczesności i krytykę powstającego w ten sposób społeczeństwa kultury masowej. Oświecenie – rozumiane najszerzej jako postęp mysli – zawsze dążyło do tego, by uwolnić człowieka od strachu i uczynić go panem. Lecz oto w pełni oświecona ziemia stoi pod znakiem triumfującego nieszczęścia. fragment książki
Nákup knihy
Dialektyka oświecenia, Theodor W. Adorno, Max Horkheimer
- Jazyk
- Rok vydání
- 2010
- Vazba
- (měkká)
Doručení
Platební metody
Tady nám chybí tvá recenze.
- Titul
- Dialektyka oświecenia
- Jazyk
- polsky
- Autoři
- Theodor W. Adorno, Max Horkheimer
- Rok vydání
- 2010
- Vazba
- měkká
- ISBN10
- 8361006850
- ISBN13
- 9788361006855
- Série
- Kategorie
- Štítky
- Filosofická tématika, Umění, Německá literatura, Politika, 20. století, Dárky pro dědu, Kultura a společnost, Vědecké teorie, Kritika, Modernismus, Osvícenství, Společnost a politika, Kritická teorie, Dialektika, Frankfurtská škola
- První vydání
- 1944
- Původní název
- Dialektik der Aufklärung
- Hodnocení
- 4,1 z 5
- Anotace
- Opublikowana po raz pierwszy w 1947 roku a pisana w mrocznym okresie II wojny światowej Dialektyka oświecenia jest być może pierwszą próbą opisu stanu życia publicznego, w którym „myśl staje się nieuchronnie towarem a język jego reklamą”. To z niej czerpała większość postmodernistycznych demaskatorów nowoczesnego rozumu (od Zygmunta Baumana po Michela Foucaulta i Jeana-François Lyotarda). W zamieszczonych tu filozoficznych szkicach i notatkach znajdziemy bezkompromisową analizę niechcianych konsekwencji rozwoju nowoczesności i krytykę powstającego w ten sposób społeczeństwa kultury masowej. Oświecenie – rozumiane najszerzej jako postęp mysli – zawsze dążyło do tego, by uwolnić człowieka od strachu i uczynić go panem. Lecz oto w pełni oświecona ziemia stoi pod znakiem triumfującego nieszczęścia. fragment książki