Kunst en Schoonheid in de Middeleeuwen

Více o knize

Wat Eco met dit werk wil aantonen is, dat de middeleeuwer wel degelijk gevoel had voor zintuiglijk waarneembare schoonheid en dat hij daar vreugde aan beleefde. Hij had er zelfs hoogst originele theorieen over. Eco bewijst dat de veroordeling van schoonheid door sommigen juist impliceert dat zij het bestaan ervan erkenden. Zij billijkten alleen het genieten ervan niet, omdat dat afleidde van God. Voor anderen refereerde schoonheid juist direct aan God, in kleuren, proporties, glans of vorm. Eco citeert uitvoerig en veronderstelt een grote achtergrondkennis op allerlei terreinen bij de lezer aanwezig. Dat de niet-specialist door dit boek zal worden meegesleept (flaptekst) moet dan ook ten sterkste betwijfeld worden. Het is echter een must voor (kunst-)historici en geinteresseerden. Zeer uitvoerige bronvermelding en literatuurlijst. Voor de vakman is het taalgebruik helder.