Autobiografie Blaise Cendrars Série

Książka wprowadza czytelnika w cykl autobiograficzny, który wyraźniej jeszcze niż inne dzieła Cendrarsa odzwierciedla życie włóczęgi i awanturnika, a nade wszystko fascynującą osobowość poety obdarzonego niezwykłą wyobraźnią i gwałtownym, często nawet brutalnym temperamentem.

Druga część czterotomowego cyklu autobiograficznego. Tytuł nawiązuje do tragicznej okoliczności, gdy w czasie pierwszej wojny światowej, walcząc jako ochotnik w Legii Cudzoziemskiej, Cendrars został ciężko ranny i stracił rękę. Miało to dla jego osobowości twórczej olbrzymie znaczenie; ukazuje to moment, kiedy patrząc w niebo widzi gwiazdozbiór swej utraconej dłoni. Książka powstała między 1944 a 1946 rokiem. Trzeba było trzydziestu lat, by pisarz znalazł sposób na opisanie bezlitosnej i anonimowej maszynerii konfliktu światowego; uczynił to w formie opowieści o żołnierzach z jego oddziału, o każdym z osobna, bardzo szczegółowo i z męską czułością. To wielka proza pacyfistyczna: opis bezsensownego cierpienia, okrutnych, poniżających śmierci, bezgranicznej głupoty tych, którzy kierują wojną zza biurek.

Vzpomínky a paměti účastníka bojů "Velké války" 1914-1918, kronika prvního roku, prožitá na nepatrném úseku mezi Douai, Lille a Arrasem. Z francouzského originálu LA MAIN COUPÉE, vydaného nakladatelstvím Denoël v Paříži roku 1995 přeložila PhDr. Věra Hrubanová. Odborná redakce Jiří Kovařík. Doslov Svědectví vojáka číslo 1529 o Velké válce napsal Jiří Kovařík. Toto dílo vychází v rámci programu F.X.Šaldy na podporu ediční činnosti a na jeho vydání přispělo francouzské ministerstvo zahraničních věcí, Velvyslanectví Francouzské republiky v České republice a Francouzský institut v Praze.

La narración -siempre en un tono entre irónico y fanfarrón-, comienza en el frente de batalla de Roye, donde se encontraba Cendrars combatiendo en la Legión Extranjera (en la que llegó a perder el brazo derecho en «acción de guerra»), para dar un salto después a los ambientes portuarios de Marsella, y acabar sumergiéndose en el corazón de la vida de los gitanos de París, todo ello lleno de constantes referencias a viajes y aventuras increíbles, cuyo espíritu y ritmo narrativo, casi cinematográfico, reflejan perfectamente estas palabras suyas: «Partir. Emprender el viaje. Correr de cara a la muerte por la gran ruta, de París al corazón de la soledad, al otro lado del mundo... siempre adelante...» Blaise Cendrars, nacido en Suiza en 1887 y muerto en París en 1961, fue poeta, soldado, marinero, director y guionista de cine, apicultor, periodista, buzo, novelista, vagabundo, contrabandista -amigo de aristócratas y gitanos, y de gitanos aristocráticos-, y un sinfín de oficios y aficiones a los que le llevó un espíritu inquieto y una azarosa vida aventurera, como queda bien patente en El hombre fulminado (1945), primer volumen de sus memorias, al que seguirían otros tres (La mano cortada, Trotamundeando y La parcelación del cielo).