Piet Paaltjens Knihy

II. Dünya Savaşı'nın başlamasından kısa bir süre önce öksüz kalan iki küçük kız kardeş farklı ailelerin yanına gönderilir. İkizlerden Anna Almanya'da köydeki amcasının yanında kalırken; Lotte Hollanda'da zengin akrabalarıyla yaşamaya başlar. İkizler birbirine tamamen zıt dünyalarda büyüyecek ama birbirlerini asla unutmayacaklardır. Savaşın başlamasına aylar kala, yetişkinliğe adım atmak üzere olan kız kardeşler, ayrılmalarından sonra ilk kez buluşurlar. Fakat hayat onları öyle farklı yerlere savurmuştur ki çocukluk anılarından başka ortak noktaları kalmamıştır. Birkaç tatlı çocukluk anısı, açılan yaraları kapatmaya yetmez. İkizler, bir daha asla görüşmeme kararıyla birer yabancı olarak yeniden ayrılırlar. Yıllar sonra, yaşamlarının sonbaharında, artık yaşlanmış olan bedenlerini tedavi ettirmek için birbirlerinden habersiz gittikleri bir kaplıcada, kader onları bir kez daha bir araya getirir. Bu kez hayatın iki farklı kıyısından gelen ikizler hesaplaşmanın, savaşmanın ve günah çıkarmanın kaçınılmaz olduğunu bilerek, ayrı geçirdikleri yılları birbirlerine anlatmaya karar verirler. İkisinin de uzlaşmaya niyeti yoktur.

Vlak voor de mysterieuze student-dichter Piet Paaltjens zo plotseling uit de sociëteit Minerva verdween, overhandigde hij zijn inmiddels legendarische gedichten aan de theologiestudent Francois HaverSchmidt. Deze stelde er een bloemlezing uit samen voor de Leidse studentenalmanak en maakte er later een uitgave van met de veelzeggende titel Snikken en grimlachjes. Zo lezen wij althans in de 'Levensschets' van Piet Paaltjens, die HaverSchmidt aan de gedichten vooraf liet gaan. Piet Paaltjens mag dan verdwenen zijn (al schijnt men hem nog eenmaal te hebben gesignaleerd), zijn treurige portret en onovertroffen poëzie zijn dankzij HaverSchmidts gelukkige tussenkomst bewaard gebleven en hebben hem tot in onze tijd beroemd en bewonderd gemaakt.Voor deze uitgave gebruikte Rob Nieuwenhuys, die ook het nawoord verzorgde, de tekst van de zesde druk uit 1889, de laatste voor HaverSchmidts dood in 1894. Daaraan zijn toegevoegd de vier Latijnse vertalingen en het gedicht Donkersteeg, No.12 die vanaf de zevende druk (1895), de meest volledige, werden opgenomen.