Arthur Rimbaud Pořadí knih (chronologicky)

Het minst bekende deel van Rimbauds poëzie zijn de bijzonder schunnige gedichten die hij schreef tijdens zijn eerste verblijf in Parijs. Via zijn vriend Paul Verlaine maakte hij daar kennis met de Zutistes. Deze rebelse dichters ontleenden hun naam aan de uitroep "Zut', die het best vertaald kan worden als "shit'. De tweeëntwintig bijdragen die de zeventienjarige dichter leverde aan hun gastenboek zijn de smeuïgste van het geheel. Rimbaudkenner Paul Claes geeft hier voor het eerst een volledige vertaling met een inleiding en een uitgebreid commentaar dat geen enkele obsceniteit onverklaard laat.

Rimbaud compose à l’âge de seize ans les vingt-deux poèmes qui constituent les Cahiers de Douai. Il y exprime avec force et vigueur sa révolte face au conformisme de la société, ses premiers élans amoureux, sa soif d’aventure, et fait preuve d’une grande modernité dans l’écriture, en rupture avec les canons de son époque.

Dopo aver rovesciato la sua furia su ogni cosa, ora, in "Una stagione all'inferno", Rimbaud si scaglia contro se stesso con una lingua secca, nervosa, tagliente. Non è pentito, è solo più consapevole. E per di più stanco e sfiduciato... L'alcol, la droga, il sesso, l'erranza e l'ozio quotidiano lo hanno condotto al di là di un confine oltre il quale si è aperta l'immensità del vuoto. Uno scacco, per chi cercava la pienezza... Così Rimbaud, dopo aver tentato di purificare il mondo immergendolo in un lavacro velenoso, alla fine deve riconoscere la propria amara sorte di angelo sfigurato.

Ici, point de jolis poèmes ciselés, de fleurettes ni de petits oiseaux. Pas de rimes savantes ni d’audaces de versification. La Saison, ce n’est pas ce genre de poésie. C’est une plongée au cœur d’une âme effrénée qui traverse une crise morale et intellectuelle aux allures de cataclysme. Le texte est dense, épais et lumineux comme du magma en fusion, charriant un torrent de souvenirs, d’images et de symboles à la fois cryptés et transparents. Il s’écoule à une vitesse vertigineuse – c’est Rimbaud ! – et laisse le lecteur tout abasourdi de ce qu’il vient de vivre, et avide de replonger dans cette fournaise. Ou bien, s’il se prend à feuilleter cette édition üLtim, de redécouvrir sous un jour nouveau le reste de l’œuvre rimbaldienne, depuis les premières Poésies jusqu’aux Illuminations.

L'œuvre poétique de Rimbaud relève de la gageure de lier la fulgurance et la densité. En quatre ans, le poète rédige impatiemment une œuvre en perpétuelle évolution qui aura survolé tous les mouvements littéraires contemporains, du Parnasse au symbolisme, pour les intégrer et les dépasser tour à tour. Cette œuvre aura également exploré, et sans doute épuisé, l'ensemble des possibles poétiques : poèmes versifiés, prose poétique, poèmes en vers libres et poèmes en prose. Cette parole en quête de lecteur requiert une lecture en quête d'auteur : c'est dans cet échange incertain que résident la liberté et le plaisir du texte rimbaldien. Vous trouverez dans cet ouvrage : le texte intégral d'Une saison en enfer, des extraits des Illuminations et un choix de poèmes ; un questionnaire bilan de première lecture ; Des questionnaires d'analyse de l'œuvre, Six corpus accompagnés de questions d'observation, de travaux d'écriture et de lectures d'images ; une présentation de Rimbaud et de son époque ; un aperçu du genre de l'œuvre et de sa place dans l'histoire littéraire.

Cette collection de poésie initiée par Henri Gougaud met à l’honneur de grands poètes de la langue française dans de petits volumes de belle facture, qui séduiront aussi bien les lecteurs qui goûtent et fréquentent ces poètes qu’un public curieux d’en découvrir l’âme. Après Guillaume Apollinaire et Tristan Corbière, voici la plume moderne et inspirée d’Arthur Rimbaud. Chaque ouvrage est composé en trois parties. La première, après une chronologie exhaustive, présente l’auteur, dévoile son âme. La deuxième propose une sélection de ses poèmes, la troisième rapporte les critiques de son œuvre par ses contemporains.

Brieven van de Franse dichter (1854-1891) uit de periode 1870-1875.

Het einde van de vriendschap met Paul Verlaine markeerde voor Arthur Rimbaud het begin van een periode van omzwervingen die hem halverwege de jaren 80 in Afrika bracht. Sinds 1875 was hij literair uitgeschreven, maar zijn brieven vanuit Aden en Harar aan zijn moeder en zuster Isabelle tonen nog steeds zijn scherpe, hallucinante schrijfstijl. In het toenmalige Djibouti en Abyssinië werd Rimbaud een ander persoon. Hij distantieerde zich van kunst en poëzie en vond een bestaan als koopman in diverse waren, zoals goud, katoen, dierenhuiden en ivoor, maar ook wapens voor zijn expedities in het binnenland. Zijn brieven bevatten vaak beschrijvingen van zijn handelsinitiatieven en klaagzangen over zijn ellendige situatie, hoewel hij uiteindelijk een klein fortuin vergaarde. De werkelijkheid om hem heen blijft hem bevreemden als een surrealistisch spektakel. Het klimaat en het harde werken slopen Rimbaud langzaam. Een botziekte dwingt hem in Marseille een been te laten afzetten, waarna hij in 1891, tegen zijn zin, naar Charleville terugkeert, waar zijn gezondheid verder achteruitgaat. Zijn wens om terug te keren naar Harar wordt niet vervuld. Uiteindelijk begeleidt zijn zuster Isabella hem naar Marseille, waar hij op 10 november in een ziekenhuis overlijdt. Vertaler Per Justesen heeft een selectie gemaakt uit de beschikbare correspondentie.

'The poet makes himself a seer by a long, prodigious, and rational disordering of all the senses. . .' Rimbaud was sixteen when he made this famous declaration. By 1886, then thirty-two and an explorer, trader and slave-trader on the Red Sea, he had absolutely no interest in the fate or success of the poetry infused with mysticism, alchemy and magic that he had written in his teens. That same year, in Paris, Les Illuminations was being published as the work of 'the late' Arthur Rimbaud, first in a Symbolist periodical and then in book form, with an Introduction by his former lover, Verlaine. Seldom has a writer's vision of changing the world through words failed so spectacularly as did Rimbaud's. That failure turned him into an incomparable tragic poet: not only 'a wild undisciplined genius, a mystic philosopher and thinker, an inspired poet' but also, according to Enid Starkie, 'one of the most finished artists . . . a supreme master of prosody and style'. This Penguin Classic reproduces the text of the Pléiade edition, 1954, with selected letters and prose translations that have been highly acclaimed.

This may be the most beautiful book in the world, lighted from within and somehow embodying all forms of literature. Susan Salter Reynolds, Los Angeles Times

In 'Gedichten' heeft Paul Claes alle bekende en een zeer ruime keus uit de minder bekende gedichten van Rimbaud opgenomen. Op de linkerbladzijden staan de originelen, rechts de vertalingen; die laatste zijn de vrucht van gestage arbeid en nog langere overdenking: al in het begin van de jaren zestig begon Claes zich regelmatig bezig te houden met het grootste wonderkind en het fenomenaalste talent dat de lyrische poëzie tot nog toe heeft gekend. Die overdenking uit zich ook in de uitgebreide en gedegen toelichtingen die achterin het hoek zijn opgenomen; gezamenlijk vormen ze bovendien een betrouwbaar excerpt uit de bibliotheek die inmiddels over het niet zelden raadselachtige oeuvre is volgeschreven. Maar de vertalingen zelf vormen natuurlijk het pièce de résistance; ondanks hun getrouwheid aan vorm en inhoud beide, ondanks het onontkoombare feit dat er veel langer en moeizamer aan gewerkt is dan aan de originelen gaat er een frisse sprankeling vanuit, doen ze recht aan de onnavolgbare ritmiek waardoor ieder gedicht van Rimbaud ook nu nog aandoet alsof het vandaag geschreven is.

"With skill and imagination, Bertrand Mathieu gives us an intimacy of the spoken American that allows readers to absorb themselves in Rimbaud's private drama as in an obsessive dream of our own.... Mathieu has earned our gratitude and praise for his accomplishment: to have given Rimbaud his contemporary relevance for us."--David Ignatow