Knihobot

Wezel Gordyjski

Hodnocení knihy

Více o knize

Orient i Zachód stanowią spotkanie o kluczowym znaczeniu, według Ernsta Jüngera, który w swoim "Węźle Gordyjskim" podkreśla, że to wydarzenie jest centralne w historii. Jednak to spotkanie często przekształca się w konflikt, z narodami występującymi na starożytnym teatrze, zdominowanym przez blask broni. Refleksje Jüngera, napisane w 1953 roku, pozostają aktualne w kontekście walki między liberalno-demokratycznym Zachodem a totalitarnym Wschodem. Dla Jüngera polarność Wschód-Zachód jest archetypowa i symboliczna, odzwierciedlając podstawowe napięcia ludzkości i jednostki: mythos i ethos, władza i wolność, arbitralność i prawo. Ta wizja kontrastuje z poglądami Carla Schmitta, który dwa lata później proponuje rozróżnienie między lądem a morzem: Wschód jako świat kontynentalny (Rosja i Azja) oraz Zachód jako świat morski (Anglia i Ameryka). Obaj zgadzają się, że Europa może być "centrum ciężkości", które mogłoby sprzyjać jedności planety, pełniąc rolę Trzeciej Siły.

Nákup knihy

Wezel Gordyjski, Ernst Jünger

Jazyk
Rok vydání
2013
Vazba
(pevná)
Jakmile se objeví, pošleme e-mail.

Doručení

Platební metody

4,4
Velmi dobrá
8 Hodnocení

Tady nám chybí tvá recenze.

Titul
Wezel Gordyjski
Jazyk
polsky
Rok vydání
2013
Vazba
pevná
ISBN10
8360940037
ISBN13
9788360940037
Série
Hodnocení
4,4 z 5
Anotace
Orient i Zachód stanowią spotkanie o kluczowym znaczeniu, według Ernsta Jüngera, który w swoim "Węźle Gordyjskim" podkreśla, że to wydarzenie jest centralne w historii. Jednak to spotkanie często przekształca się w konflikt, z narodami występującymi na starożytnym teatrze, zdominowanym przez blask broni. Refleksje Jüngera, napisane w 1953 roku, pozostają aktualne w kontekście walki między liberalno-demokratycznym Zachodem a totalitarnym Wschodem. Dla Jüngera polarność Wschód-Zachód jest archetypowa i symboliczna, odzwierciedlając podstawowe napięcia ludzkości i jednostki: mythos i ethos, władza i wolność, arbitralność i prawo. Ta wizja kontrastuje z poglądami Carla Schmitta, który dwa lata później proponuje rozróżnienie między lądem a morzem: Wschód jako świat kontynentalny (Rosja i Azja) oraz Zachód jako świat morski (Anglia i Ameryka). Obaj zgadzają się, że Europa może być "centrum ciężkości", które mogłoby sprzyjać jedności planety, pełniąc rolę Trzeciej Siły.