Více o knize
W książce "Lacrimae Rerum" słoweński filozof i teoretyk kultury Slavoj Žižek wnikliwie analizuje dzieła filmowe znanych światowych reżyserów, opierając się na filozoficznych tezach Lacana, Heideggera, Hegla oraz niektórych teorii psychologicznych. W szczegółowej analizie filmów Krzysztofa Kieślowskiego zajmuje się etyką jako centralnym tematem jego dzieł, a także relacją między materialnością a teologią, szczególnie w kontekście symbolicznego przedstawienia Bożego Dekalogu w różnych epizodach filmu. U Alfreda Hitchcocka Żižek bada autorski styl i związany z nim fenomen „nadinterpretacji”, zastanawiając się, czy w filmach Hitchcocka wszystko ma z góry określony sens. Zadaje również pytanie, jak mógłby wyglądać remake jednego z jego filmów. Analizując filmy Andrieja Tarkowskiego, autor stara się pokazać, jak motyw traumatycznej lub obcej Rzeczy, działającej jako mechanizm materializujący nieświadome fantazje, figuruje w narracji filmowej. W eseju o filmie "Lost Highway" Davida Lyncha Żižek bada, w jakim stopniu ten postmodernistyczny film przesiąknięty jest filmowymi kliszami oraz jak poważnie należy traktować uniwersum Lyncha. Autor poświęca również uwagę seksualizacji i przedstawieniu aktu seksualnego w kinematografii.
Nákup knihy
Lacrimae rerum, Slavoj Žižek
- Jazyk
- Rok vydání
- 2007
Doručení
Platební metody
Tady nám chybí tvá recenze.
- Titul
- Lacrimae rerum
- Podtitul
- Kiéslowski, Hitchcock, Tarkowski, Lynch
- Jazyk
- polsky
- Autoři
- Slavoj Žižek
- Vydavatel
- Krytyki Politycznej
- Rok vydání
- 2007
- Počet stran
- 291
- ISBN10
- 8361006060
- ISBN13
- 9788361006060
- Série
- Štítky
- Naučná literatura, Umění & Kultura, Společenské vědy, Umění, Filosofie, Filmová tématika, Film, Psychoanalýza
- První vydání
- 2005
- Původní název
- Lacrimae rerum
- Hodnocení
- 3,65 z 5
- Anotace
- W książce "Lacrimae Rerum" słoweński filozof i teoretyk kultury Slavoj Žižek wnikliwie analizuje dzieła filmowe znanych światowych reżyserów, opierając się na filozoficznych tezach Lacana, Heideggera, Hegla oraz niektórych teorii psychologicznych. W szczegółowej analizie filmów Krzysztofa Kieślowskiego zajmuje się etyką jako centralnym tematem jego dzieł, a także relacją między materialnością a teologią, szczególnie w kontekście symbolicznego przedstawienia Bożego Dekalogu w różnych epizodach filmu. U Alfreda Hitchcocka Żižek bada autorski styl i związany z nim fenomen „nadinterpretacji”, zastanawiając się, czy w filmach Hitchcocka wszystko ma z góry określony sens. Zadaje również pytanie, jak mógłby wyglądać remake jednego z jego filmów. Analizując filmy Andrieja Tarkowskiego, autor stara się pokazać, jak motyw traumatycznej lub obcej Rzeczy, działającej jako mechanizm materializujący nieświadome fantazje, figuruje w narracji filmowej. W eseju o filmie "Lost Highway" Davida Lyncha Żižek bada, w jakim stopniu ten postmodernistyczny film przesiąknięty jest filmowymi kliszami oraz jak poważnie należy traktować uniwersum Lyncha. Autor poświęca również uwagę seksualizacji i przedstawieniu aktu seksualnego w kinematografii.
